Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 69/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to procedural errors and failure to address facts.

Numero d'incarto III KK 69/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that lower courts violated procedural rules by excluding medical documentation and failing to properly assess the defendant's mental state. The court rejected these claims because the cassation arguments were misdirected at the first-instance court's methodology rather than the second-instance court's own findings, and the excluded medical evidence was not part of the appeal proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 170, 193 § 1, 171 § 6, 366 § 1, 370 § 4, 4, 5, 7, 92, 410 k.p.k.; The Supreme Court may dismiss a cassation appeal as obviously groundless if the arguments are misdirected at the first-instance court's fact-finding methodology rather than the second-instance court's independent findings, or if the alleged procedural violations were not raised in the appeal proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal procedural error argument mental state assessment medical documentation exclusion second instance court cassation procedural requirements competenza del pubblico ministero

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 170 k.p.k.
Od powyższego prawomocnego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa karnego procesowego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść, a mianowicie:a)art. 170 i art.
art. 193 § 1 k.p.k.
170 i art. 193 § 1 k.p.k. - przez niedopuszczenie do przeprowadzenia w postępowaniu karnym dowodu z pełnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia oskarżonego oraz z opinii biegłych w celu ustalenia, czy w chwili zarzuconych mu czynów oskarżony miał zachowaną poczytalność,b)art.
art. 171 § 6 k.p.k.
- przez niedopuszczenie do przeprowadzenia w postępowaniu karnym dowodu z pełnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia oskarżonego oraz z opinii biegłych w celu ustalenia, czy w chwili zarzuconych mu czynów oskarżony miał zachowaną poczytalność,b)art. 171 § 6, art.
art. 366 § 1 k.p.k.
171 § 6, art. 366 § 1 i art.
art. 370 § 4 k.p.k.
366 § 1 i art. 370 § 4 k.p.k.
art. 4 k.p.k.
- przez niedopuszczenie w postępowaniu karnym do zadania świadkom pytań pozwalających ustalić przyczynę i czas utraty przytomności oskarżonego oraz dać postawy ewentualnie powołanym w sprawie biegłym do ustalenia jego poczytalności w chwili popełnienia zarzuconych mu czynów,c)art. 4, art.
art. 5 k.p.k.
Dobitnie widać to po lekturze argumentacji na s. 5 kasacji, gdzie zarzuty kierowane są wprost do metodologii czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji.
art. 7 k.p.k.
argumenty zawarte na s. 7 kasacji jako w istocie doprecyzowanie zarzutu naruszenia standardu kontroli odwoławczej, to sposób ich sformułowania jest dalece niedoskonały na potrzeby postępowania kasacyjnego.
art. 92 k.p.k.
art. 410 k.p.k.
art. 118 k.p.k.
Nawet gdyby traktować z perspektywy art. 118 k.p.k. argumenty zawarte na s.
art. 535 § 3 k.p.k.
III KK 69/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 kwietnia 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. ‎sprawy K.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 69/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 kwietnia 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. ‎sprawy K. N.,‎skazanego z art. 224 § 2 k.k. i in.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 363/22,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wieliczce‎z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 687/20, postanawia:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 11 stycznia 2022 r. (sygn. akt II K 687/20) K. N. został uznany winnym czynów z art. 224 § 2 i 3 k.k. oraz z art. 226 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten został w zakresie skazania i kary utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 września 2022 r. (sygn. akt IV Ka 363/22). Od powyższego prawomocnego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa karnego procesowego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść, a mianowicie:a)art. 170 i art. 193 § 1 k.p.k. - przez niedopuszczenie do przeprowadzenia w postępowaniu karnym dowodu z pełnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia oskarżonego oraz z opinii biegłych w celu ustalenia, czy w chwili zarzuconych mu czynów oskarżony miał zachowaną poczytalność,b)art. 171 § 6, art. 366 § 1 i art. 370 § 4 k.p.k. - przez niedopuszczenie w postępowaniu karnym do zadania świadkom pytań pozwalających ustalić przyczynę i czas utraty przytomności oskarżonego oraz dać postawy ewentualnie powołanym w sprawie biegłym do ustalenia jego poczytalności w chwili popełnienia zarzuconych mu czynów,c)art. 4, art. 5, art. 7, art. 92 i art. 410 k.p.k. - przez niezbadanie okoliczności zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, nierozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego i rozstrzygnięcie wątpliwości na jego niekorzyść, jak również oparcie przez Sądy I i II instancji przekonania, odnośnie winy oskarżonego, nie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, a na fragmentach zeznań dwóch funkcjonariuszy Policji, z pominięciem wyjaśnień oskarżonego i zeznań pozostałych świadków, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Krakowie, jako odwoławczemu, do ponownego rozpoznania; ewentualnie - w przypadku uznania, że zgodnie z twierdzeniem Sądu Okręgowego w Krakowie nie jest możliwe ustalenie dokładnego czasu utraty świadomości i utraty przytomności przez oskarżonego - o uniewinnienie go z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia zarzuconych mu czynów.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Sposób sformułowania zarzutów kasacji i jej uzasadnienie przekonuje, że skarżący w istocie wciąż na etapie kasacyjnym kwestionuje sposób procedowania i ustalenia faktyczne Sądu I instancji. Zarzuty postawione orzeczeniu Sądu II instancji nie mogą być skuteczne, gdyż Sąd ten nie czynił własnych ustaleń faktycznych i nie procedował w przedmiocie dopuszczenia wskazywanego w kasacji materiału dowodowego. Dobitnie widać to po lekturze argumentacji na s. 5 kasacji, gdzie zarzuty kierowane są wprost do metodologii czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji.

Nadto kwestia rzekomego niedopuszczenia w toku procesu dokumentacji medycznej, o jakiej wspomina skarżący nie była w ogóle przedmiotem apelacji. Trudno zatem odnieść ten zarzut do postępowania odwoławczego. Nawet gdyby traktować z perspektywy art. 118 k.p.k. argumenty zawarte na s. 7 kasacji jako w istocie doprecyzowanie zarzutu naruszenia standardu kontroli odwoławczej, to sposób ich sformułowania jest dalece niedoskonały na potrzeby postępowania kasacyjnego. Skarżący prezentuje swoją wersję wydarzeń i przytacza wybrane wyjaśnienia skazanego z postępowania pierwszoinstancyjnego, nie prezentując jasnej konkluzji tego zabiegu.Uznać należy, że sformułowanie kasacji nie spełnia wymogów, jakie stawia Kodeks postępowania karnego.

Wobec powyższego uznać należało jak w sentencji.