Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for drug production crime due to lack of serious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the convicted defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court improperly evaluated evidence regarding the defendant's role in drug production, despite the defendant's absence on the day of seizure. The court held that the lower court correctly assessed the joint criminal act over time and that the defendant's absence did not constitute a serious violation of legal standards affecting the verdict.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.: Cassation is an extraordinary remedy for serious legal errors; if the appeal is obviously unfounded, it must be dismissed without examining the merits of the factual dispute.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 68/26 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., w sprawie W.W., skazanego z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 8 kwietnia 2026 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 322/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt VI K 189/19, p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
UZASADNIENIE
W sprawie złożonej podmiotowo i przedmiotowo Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt VI K 189/19, uznał W.W. za winnego tego, że:- w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca 2016 roku do dnia 11 lipca 2016 rok w miejscowości Ł. woj. [...], działając wspólnie i w porozumieniu z K.L. i M.B., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wytworzyli znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 1 litra oraz mefedronu (4-MMC) w łącznej ilości co najmniej 600 ml, a także w zamiarze popełnienia czynu zabronionego polegającego na wytworzeniu, wbrew przepisom ustawy, dalszej, znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, metaamfetaminy oraz mefedronu, czyniąc tym samym przygotowania do wprowadzenia znacznej ilości wymienionych wyżej substancji psychotropowych do obrotu, swoim zachowaniem polegającym na wytworzeniu nie mniej niż 3 kg prekursora służącego do pozyskania wskazanych wyżej substancji psychotropowych, dążył bezpośrednio do dokonania, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez Policję,tj. zbrodni z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: u.p.n.) i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 u.p.n. i art. 57 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., za którą – na mocy art. 53 ust. 2 u.p.n. przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. – wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych;- w dniu 11 lipca 2016 r. w miejscowości Ś., woj. [...], wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci mefedronu (4-MMC) w ilości ok. 40 ml,tj. występku z art. 62 ust. 1 u.p.n., za który wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;Sąd a quo, na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k., w miejsce wymierzonych oskarżonemu W.
W. powyżej kar jednostkowych pozbawienia wolności, wymierzył łączną karę 3 lat pozbawienia wolności. Ponadto, na mocy art. 70 § 4 u.p.n. zasądził od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia […] w K. nawiązkę w kwocie po 3 000 złotych.Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który – podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. i 410 k.p.k.) – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia pierwszego z zarzucanych mu przestępstw, uchylenie orzeczenia o karze łącznej, warunkowe zawieszenie wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej za drugie z zarzucanych oskarżonemu przestępstw oraz obniżenie kwoty nawiązki na rzecz Stowarzyszenia […] w K. do kwoty 500 zł.Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 322/21, zmienił zaskarżony wyrok w odniesieniu do W.W. w ten sposób, że w ramach pierwszego z zarzucanych mu czynów uznał go za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca 2016 roku do dnia 11 lipca 2016 roku w miejscowości Ł. woj. [...], działając wspólnie i w porozumieniu z M.B. i K.L., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wytworzyli znaczną ilość, to jest litr cieczy zawierającej mieszaninę amfetaminy i kofeiny, z której można uzyskać około 1,2 kilograma siarczanu amfetaminy, to jest około 1200 porcji handlowych tzw. działek oraz cieczy w ilości 600 ml zawierającej mefedron o nieustalonej ilości skrystalizowanej tej substancji psychoaktywnej,tj. przestępstwa z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych.
Następnie, na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy codo W.W.Wyrok Sądu II instancji został zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego, który we wniesionej kasacji podniósł zarzut rażącej obrazy przepisów postępowania, a to art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niewłaściwe, nierzetelne, niezasadne rozważenie apelacji obrońcy skazanego w zakresie dotyczącym zarzutu obrazy art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz błędnych ustaleń faktycznych będących konsekwencją tego naruszenia, opisanego w apelacji obrońcy, która to obraza mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.Wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 322/21, w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji.Prokurator w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna, co uprawniało do jej oddalenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie należy przypomnieć, że „kasacja nie stanowi trzeciej instancji rozpoznawania spraw karnych, lecz jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem i środkiem kontroli prawomocnych orzeczeń sądowych.
To sprawia, że postępowanie kasacyjne prowadzi tylko do oceny kasacji w aspekcie rażącego naruszenia przepisów prawa przez sąd odwoławczy, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a nie zaś do merytorycznego rozpoznania sprawy, w której kasacja została wniesiona” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2025 r., III KK 436/25, LEX nr 3931918).Lektura uzasadnienia kasacji wskazuje tymczasem, że jej autor zmierza do zakwestionowania oceny dowodów oraz wyprowadzonych z nich ustaleń faktycznych co do sprawstwa czynu przypisanego skazanemu.
Argumentacja w tym zakresie ma charakter wyraźnie polemiczny, nie zaś problemowy. Sąd odwoławczy dokonał tymczasem rzetelnej weryfikacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyprowadzonych na ich podstawie przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, czemu dał wyraz w rozbudowanej, szczegółowej części motywacyjnej wyroku, zaś wynikiem tak przeprowadzonej kontroli instancyjnej była zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie opisu czynu przypisanego skazanym.Odnosząc się do apelacji obrońcy W.W. Sąd ad quem wskazał nie tylko na treść jego wyjaśnień, ale również na relacje współoskarżonych, z których ponad wszelką wątpliwość wynikało, że był on zaangażowany w produkcję znacznej ilości siarczanu amfetaminy oraz mefedronu (zob. s. 10-11 uzasadnienia).
Trzeba podkreślić, że przypisane skazanemu przestępstwo z art. 53 § 2 u.p.n. było rozłożone w czasie i zostało dokonane wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi skazanymi w sprawie. Ocena podstaw tego skazania wymagała zatem całościowego podejścia do tego aspektu sprawy, z uwzględnieniem nie tylko momentu zabezpieczenia substancji psychotropowych w dniu 11 lipca 2016 r. ale również szeregu wcześniejszych czynności z udziałem W.W., na okoliczność których wyjaśniał K.L. W tym kontekście brak obecności W.W. na miejscu zdarzenia w dniu 11 lipca 2016 r. i faktu rozładunku substancji na posesji w Ł. ma charakter drugorzędny dla sprawy i brak szerszych rozważań Sądu w tym zakresie nie może być uznany za naruszenie standardów kontroli instancyjnej, prowadzących do rażącej obrazy przepisu prawa (art. 433 § 2 k.p.k.).
Tym bardziej nie można mówić o tym, aby kwestia ta miała istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążając skazanego. [WB][r.g.]