Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 666/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses prosecutor's request to disqualify judges for questioning their impartiality based on appointment process.

Numero d'incarto III KK 666/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the Prosecutor General's request to disqualify three judges from hearing a cassation case. The prosecutor argued that the judges' appointment by the Judicial Council violated constitutional requirements and threatened judicial impartiality. The court ruled that such structural appointment facts do not constitute valid grounds for disqualification under the Code of Criminal Procedure, as they are not relevant to the judge's actual conduct or bias in the specific case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.: A request to disqualify a judge based on the constitutional process of their appointment is inadmissible, as only factual circumstances indicating actual bias or threat to impartiality in the specific proceedings may justify disqualification.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial disqualification impartiality threshold appointment process prosecutor request constitutional review cassation procedure judicial independence ricusazione di pubblici ministeri

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
akt II K 121/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. (a contrario) w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek pozostawić bez rozpoznania.
Art. 45 § 1 k.p.k.
42 § 1 k.p.k., art. 45 § 1 k.p.k. i art.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych UE
1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych UE oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, jego autor wniósł o wyłączenie wymienionych sędziów SN od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn.
art. 222 § 1 k.k
skazanego z art. 222 § 1 k.k.
art. 41 § 1 k.p.k
akt II K 121/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
41 § 1 k.p.k., art. 42 § 1 k.p.k., art.
art. 45 § 1 k.p.k
42 § 1 k.p.k., art. 45 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 666/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie T.G. skazanego z art. 222 § 1 k.k. i in. po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2026 r. „wniosku o wyłączenie od rozpoznania kasacji sędziów Sądu Najwyższego” od wyroku Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt II K 121/24 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. (a contrario) w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa z kasacją Prokuratora Generalnego od wskazanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego w Kolbuszowej. Sprawa niniejsza została zarejestrowana pod sygn. akt III KK 666/25 i zarządzeniem z 21 stycznia 2026 r. skierowana na posiedzenie na 26 lutego 2026 r., w składzie sędziów SN: M.S., I.Z. i P.K. Do Sądu Najwyższego 25 lutego 2026 r. wpłynęło pismo zatytułowane „WNIOSEK PROKURATORA o wyłączenie od rozpoznania kasacji”, w którym – na postawie art. 41 § 1 k.p.k., art. 42 § 1 k.p.k., art. 45 § 1 k.p.k. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, jego autor wniósł o wyłączenie wymienionych sędziów SN od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt III KK 666/25, gdyż jak sugerował, ci sędziowie, nie mogą tworzyć sądu realizującego prawo obywateli do sądu ustanowionego ustawą, niezależnego, bezstronnego i niezawisłego.

Zdaniem wnioskodawcy, wskazani sędziowie nie respektują Konstytucji RP, prawa unijnego i orzeczeń trybunałów europejskich, czego przejawem było ubieganie się przez nich na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego przed niespełniającą wymogów konstytucyjnego organu Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz U. z 2018 r., poz.

3) oraz przystąpienie przez nich do rozpoznania spraw oraz rozstrzygania wniosków o zbadanie bezstronności i niezawisłości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:„Wniosek o wyłączenie” wymienionych sędziów SN, należało uznać za niedopuszczany, a wręcz za bezprzedmiotowy.Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Realne uzasadnienie twierdzenia o istnieniu wątpliwości co do bezstronności sędziego musi odnosić się do takiego zachowania lub postawy sędziego na sali rozpraw lub poza nią, względnie innych okoliczności o charakterze faktycznym, z których mogłoby wynikać, że sędzia jest, czy też nawet może być, w określony sposób nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy, co w rezultacie byłoby realnym zagrożeniem dla sprawiedliwego jej rozstrzygnięcia, gdyż istnieje uzasadniona wątpliwość o stronniczość sędziego.Żadna okoliczność relewantna z punktu widzenia art. 41 § 1 k.p.k. nie została w przywołanym wniosku podniesiona.

Nadto, fakt falowego składania wniosków tej samej treści w różnych sprawach, uzasadnia przekonanie, że mają one na celu wyłącznie destabilizację prowadzonych w Sądzie Najwyższym postępowań. Autor wniosku odwołuje się do okoliczności powołania sędziów, a więc do faktu o charakterze ustrojowym, opartym wprost na przepisach Konstytucji RP i nie podlegającym weryfikacji w żadnym postępowaniu. Poza tym odwołuje się do czynności orzekania w sytuacji, gdy czynność ta jest integralnie związana z faktem powołania na urząd sędziego, należąc do ustrojowych, mających umocowanie konstytucyjne i ustawowe obowiązków sędziego.

W tym stanie rzeczy, w sytuacji instrumentalnego wręcz posłużenia się regulacją zawartą w art. 41 § 1 k.p.k., przez prokuratora, należało stwierdzić, że wniosek nie mógł uzyskać dalszego biegu procesowego, a jedyną możliwą decyzją była decyzja formalna o treści jak wyżej. [WB][r.g.] ‎