Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 638/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal judgment for ordering damages due to ignored civil suit and procedural violations.

Numero d'incarto III KK 638/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's judgment ordering the defendant to pay 31,000 PLN in damages. The General Prosecutor argued the appellate court violated procedural rules by ignoring a prior final civil judgment and failing to consider the defendant's appeal. The Court ruled that the lower court erred by ordering damages despite a valid civil claim already being adjudicated, rendering the criminal order for compensation legally impossible and unjust.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 440 k.p.k.; Art. 415 § 5 k.p.k.: The appellate court must examine whether a criminal order for damages is barred by a prior final civil judgment; if so, the order constitutes a grossly unfair decision requiring quashing under Art. 440 k.p.k. even if the appeal was outside the scope of the complaint.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal damages civil judgment priority grossly unfair decision procedural violation appellate review scope credito di restituzione statale recupero di crediti credito contestato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 440 k.p.k.
z art. 440 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, polegające na zaniechaniu rozpoznania przez Sąd Okręgowy w L.
Art. 415 § 5 k.p.k.
oraz art. 415 § 5 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, albowiem Sąd Rejonowy w L.
Art. 433 § 1 k.p.k.
wniósł Prokurator Generalny, zarzucając temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 46 § 1 k.k.
Ponadto na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej w wysokości 31.000 zł.
Art. 521 k.p.k.
Od powyższego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art.
art. 286 § 1 k.k
L.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2020 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w L.
art. 12 k.k
z art. 12 k.k., za który wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda.
art. 46 § 1 k.k
Ponadto na podstawie art. 46 § 1 k.k.
art. 521 k.p.k
Od powyższego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k.
art. 433 § 1 k.p.k
wniósł Prokurator Generalny, zarzucając temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 638/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Grabowska w sprawie K. L.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2020 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

‎z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt IV K (…), uchyla zaskarżony wyrok w zakresie utrzymującym w mocy rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w L. z dnia 30 października 2013 r. o obowiązku naprawienia szkody oraz ten ostatni wyrok w zakresie nakładającym na K. L. obowiązek naprawienia szkody. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 30 października 2013 r. (sygn. akt IV K (…) K. L. został uznany winnym oszustwa na szkodę M. P. , tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za który wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda.

Ponadto na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej w wysokości 31.000 zł. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 23 kwietnia 2014 r. (sygn. V Ka (…)). Od powyższego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, polegające na zaniechaniu rozpoznania przez Sąd Okręgowy w L. apelacji oskarżonego K.

L. , wniesionej na jego korzyść od wyroku Sądu I instancji, poza granicami środka odwoławczego, konsekwencją czego było utrzymanie w mocy rażąco niesprawiedliwego rozstrzygnięcia tego sądu w zakresie obowiązku naprawienia przez oskarżonego, na podstawie art. 46 § 1 k.k., szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę kwoty 31.000 zł na rzecz pokrzywdzonej M. P., które zapadło z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem art. 410 k.p.k. oraz art. 415 § 5 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, albowiem Sąd Rejonowy w L. , wskutek zaniechania uwzględnienia okoliczności istotnych dla wydania orzeczenia w tym przedmiocie, na które wskazywał ujawniony w toku rozprawy materiał dowodowy, orzekł o obowiązku naprawienia szkody mimo, iż o obowiązku tym rozstrzygnął już wcześniej Sąd Rejonowy w L. prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt I Nc (…).Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wskazanego wyroku w zaskarżonym zakresie, jak również o uchylenie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody, zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w L.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna. Odwołanie się do art. 440 k.p.k. umożliwiającego zmianę albo uchylenie orzeczenia, gdy jego utrzymanie w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy stan pożądanej sprawiedliwości orzeczenia nie może zostać osiągnięty w wyniku rozpoznania środka odwoławczego w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Z taką sytuacją w istocie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Nieuwzględnioną przez Sąd odwoławczy apelację wniósł osobiście oskarżony, podnosząc w niej wyłącznie błąd w ustaleniach faktycznych.

Jak wynika z akt sprawy karnej pokrzywdzona wystąpiła wcześniej na drogę cywilną by odzyskać pieniądze, a nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w L. z/s w Ś. (sygn. akt I Nc (…)) uprawomocnił się 16 stycznia 2013 r. Obowiązujący w dniu orzekania art. 415 § 5 k.p.k. stanowił wyraźnie, iż nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.

Z cytowanego przepisu wynikał kategoryczny zakaz orzekania w różnych postępowaniach o obowiązku naprawienia tej samej szkody i to niezależnie od tego, czy zasądzone w postępowaniu cywilnym roszczenie zostało wyegzekwowane. Gdyby zatem Sąd odwoławczy dokładnie przeanalizował akta sprawy, wyszedłby poza granice środka odwoławczego i z urzędu rozpoznał sprawę właśnie pod kątem art. 440 k.p.k. Niewątpliwie orzeczenie, które zawiera obowiązek naprawnienia szkody, którego stosując przepisy poprawnie nie można byłoby nałożyć - stanowi rażąco niesprawiedliwe rozstrzygnięcie z punktu widzenia konsekwencji materialno-prawnych.

Dlatego też, uwzględniając kasację Prokuratora Generalnego należało wyrok w zaskarżonym zakresie uchylić, eliminując równocześnie obowiązek naprawienia szkody orzeczony w wyroku Sądu I instancji.