Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 636/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence verdict for missing prior convictions in legal comparison section.

Numero d'incarto III KK 636/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's joint sentence verdict regarding the legal comparison section due to missing prior convictions. The defendant had eight prior convictions, but the lower court failed to list all of them in the required comparison table. The court ruled that omitting a conviction means it was not part of the decision, while including non-existent judgments violates legal procedure. Consequently, the verdict was partially set aside, and the case was remanded for a new trial to correct the comparison.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k.; art. 574 k.p.k.; The legal comparison section of a joint sentence verdict must accurately list all prior convictions; omission of a conviction means it was not decided, and inclusion of non-existent judgments renders the decision void.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint sentence verdict legal comparison section prior convictions remand for retrial procedural error non-existent judgment Supreme Court quashing congiunzione dei procedimenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k.
i art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw.
Art. 574 k.p.k.
z art. 574 k.p.k., czego konsekwencją było rażące naruszenie art.
Art. 366 § 1 k.p.k.
W powyższych zaszłościach procesowych, wydając zaskarżony wyrok łączny sąd meriti w sposób rażący naruszył przepisy art. 366 § 1 k.p.k. i art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 19 marca 2025 r.
art. 535 § 5 k.p.k
w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 207 § 1 k.k
akt VI K 210/19, za czyn z art. 207 § 1 k.k., popełniony w okresie od 2016 r.
art. 270 § 1 k.k
akt IV Ka 1135/21, za czyn z art. 270 § 1 k.k., popełniony w dniu 30 lipca 2018 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,3.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 24 marca 2021 r., sygn.
art. 278 § 1 k.k
został skazany za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.
art. 177 § 1 k.k
art. 289 § 1 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 636/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Bednarek‎SSN Antoni Bojańczyk w sprawie D.D. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 19 marca 2025 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie Wydziału VI Zamiejscowego Karnego z siedzibą w Chojnie z dnia 4 stycznia 2024 r., sygn. akt VI K 372/22 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie punktu III co do kary łącznej oraz punktu IV w całości i sprawę w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gryfinie Wydziałowi VI Zamiejscowemu Karnemu z siedzibą ‎w Chojnie. Małgorzata Bednarek Adam Roch Antoni Bojańczyk[WB]

UZASADNIENIE

D. D. był prawomocnie karany:1.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie V K 633/22, obejmującym skazania:1.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt VI K 210/19, za czyn z art. 207 § 1 k.k., popełniony w okresie od 2016 r. do dnia 11 września 2017 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,2.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt ‎II K 295/20, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt IV Ka 1135/21, za czyn z art. 270 § 1 k.k., popełniony w dniu 30 lipca 2018 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,3.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt ‎VI K 102/20, za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 18 listopada 2019 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za które to wymierzono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,4.wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie ‎z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt VI K 123/20, za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 5 lutego 2020 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,5.wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie ‎z dnia 13 sierpnia 2021 r., sygn. akt VI K 354/21, za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 21 lutego 2020 r., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za które to wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności;6.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego ‎z siedzibą w Chojnie z dnia 16 lutego 2023 r., w sprawie VI K 335/22, za czyn ‎z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 10 sierpnia 2021 r., za który wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;7.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego ‎z siedzibą w Chojnie z dnia 13 kwietnia 2022 r., w sprawie VI K 310/21, za czyn ‎z art. 278 § 1 k.k., popełniony w okresie od 10 sierpnia 2021 r. do 11 sierpnia 2021 r., za który wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;8.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego ‎z siedzibą w Chojnie z dnia 1 marca 2022 r., w sprawie VI K 32/20, za czyn z art. 177 § 1 k.k., popełniony w dniu 27 lipca 2018 r., za który wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;9.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego ‎z siedzibą w Chojnie z dnia 13 czerwca 2022 r., w sprawie VI K 326/21, za czyn ‎z art. 289 § 1 k.k., popełniony w okresie od 29 maja 2021 r. do 31 maja 2021 r., za który wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;10.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 2 sierpnia 2022 r., w sprawie ‎II K 45/22, za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 24 maja 2021 r., za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;11.wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego ‎z siedzibą w Chojnie z dnia 29 listopada 2021 r., w sprawie VI K 418/20, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., popełniony w okresie od 23 kwietnia 2020 r. do 26 kwietnia 2020 r., za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrokiem łącznym z dnia 4 stycznia 2024 roku, sygn.

VI K 372/22, Sąd Rejonowy w Gryfinie Wydział VI Zamiejscowy Karny z siedzibą w Chojnie:1.rozwiązał wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2022 r., w sprawie V K 633/22;2.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył zasadnicze kary pozbawienia wolności orzeczone wobec D. D. w sprawach: VI K 210/19, II K 295/20, VI K 102/20 i VI K 32/20 i orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;3.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył zasadnicze kary pozbawienia wolności orzeczone wobec D.

D. w sprawach: VI K 123/20 i VI K 418/20 i orzekł karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności;4.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył zasadnicze kary pozbawienia wolności orzeczone wobec D. D. w sprawach: VI K 335/22, VI K 210/21 i VI K 326/21 i orzekł karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.Powyższy wyrok uprawomocnił się w I instancji w dniu 15 stycznia 2024 roku.Kasację od powyższego rozstrzygnięcia na niekorzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając:1.rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r. polegające na orzeczeniu wobec skazanego w pkt 3 sentencji wyroku – w miejsce skazań jednostkowych na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w sprawie o sygn. akt VI 123/20 oraz karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowego VI Wydziału Karnego z siedzibą w Chojnie w sprawie o sygn. akt VI K 418/20 – kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. poniżej dolnej granicy ustawowego wymiaru kary łącznej przewidzianego w powyższym przepisie, w sytuacji gdy zgodnie z treścią wskazanego przepisu w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r. sąd winien wymierzyć karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy;2.rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa karnego procesowego oraz przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 569 § 1 k.p.k. oraz art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r.), polegające na oparciu orzeczenia na niepełnym materiale dowodowym i niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności dotyczących skazania D.

D. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowy VI Wydział Karny z siedzibą w Chojnie z dnia 13 kwietnia 2022 r. o sygn. akt VI K 310/21, w następstwie czego doszło do błędnego przyjęcia, że istnieją podstawy do objęcia węzłem kary łącznej również kary orzeczonej tym wyrokiem, co znalazło odzwierciedlenie w komparycji wyroku łącznego z rażącą obrazą art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k., z karą 5 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowy VI Wy dział Karny z siedzibą w Chojnie z dnia 16 lutego 2023 r. o sygn. akt VI K 335/22 oraz karą 5 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie Zamiejscowy VI Wydział Karny z siedzibą w Chojnie z dnia 13 czerwca 2022 r. o sygn. akt VI K 326/21 – w sytuacji, gdy przewód sądowy ‎w sprawie o sygn. akt VI K 310/21 Sądu Rejonowego w Gryfinie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Chojnie został wznowiony, albowiem wyrok sporządzony w tej sprawie w dniu 13 kwietnia 2022 r. nie został ogłoszony i sprawa była prowadzona od początku pod nową sygn. akt VI K 335/22 oraz zakończyła się wydaniem w dniu 16 lutego 2023 r. wyroku (prawomocnego od dnia 24 lutego 2023 r.). na mocy którego D.

D. został skazany za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, co w konsekwencji doprowadziło w pkt IV sentencji wyroku do wadliwego objęcia węzłem kary łącznej roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności kąty wymierzonej orzeczeniem nieistniejącym w obrocie prawnym.Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Gryfinie Zamiejscowemu VI Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Chojnie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na uwzględnienie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Wydany przez sąd rejonowy wyrok łączny zapadł bowiem z rażącym naruszeniem przepisów prawa wskazanych w obu zarzutach kasacji. Nie ulega wątpliwości, że formułując karę łączną w punkcie III sentencji zaskarżonego wyroku sąd rejonowy rażąco naruszył art. 86 § 1 k.k. Zauważyć trzeba, że art. 86 § 1 k.k. określa granice, w jakich orzeka się karę łączną.

Stanowi on, że „sąd wymierza karę łączną w przedziale powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy”. Jednocześnie w judykaturze nie budzi wątpliwości, że wymierzenie kary łącznej z niedochowaniem warunków określonych w art. 86 § 1 k.k., tj. poniżej lub powyżej zakreślonych tam ram, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego i zawsze ma – w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. – istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem w takiej sytuacji skazany ponosi dolegliwość inną niż została przewidziana w ustawie, tj. zbyt łagodną albo zbyt surową (wyrok SN z dnia 13 października 2016 r., IV KK 176/16; wyrok SN z dnia 9 listopada 2022 r., V KK 317/22, LEX nr 3518145).

Potwierdzenie w postępowaniu kasacyjnym, iż orzeczenie dotknięte jest tego rodzaju uchybieniem, implikuje konieczność jego uchylenia.Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem sąd meriti łącząc karę 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie VI K 123/20 z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie VI K 418/20 wymierzył D. D. karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Bezspornie nie odpowiada ona treści art. 86 § 1 k.k., albowiem nie została orzeczona powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, a jedynie jej równa.

Nie budzi zatem wątpliwości, że ustalając wysokość kary łącznej na 6 miesięcy pozbawienia wolności, sąd rejonowy rażąco naruszył przywołany wyżej przepis, które to uchybienie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Powyższe spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w części odnoszącej się do kary łącznej orzeczonej w punkcie III. Kształtując na nowo wymiar kary łącznej w tym zakresie sąd rejonowy będzie pamiętał o granicach przewidzianych w art. 86 § 1 k.k.Trafnie też Prokurator Generalny dostrzegł, że Sąd Rejonowy w Gryfinie Wydział VI Zamiejscowy Karny z siedzibą w Chojnie, wydając zaskarżony wyrok łączny nie zapoznał się z aktami głównymi i wykonawczymi zapadłych w sprawie wyroków jednostkowych, w tym sprawą VI K 310/21 (późniejsza sygnatura VI K 335/22), w celu wszechstronnego wyjaśnienia sytuacji prawnej skazanego D.

D. . Na skutek tego zaniechania w komparycji zaskarżonego wyroku błędnie wskazano, że w obrocie prawnym skutecznie funkcjonuje wyrok Sądu Rejonowego w Gryfinie Wydziału VI Zamiejscowego Karnego z siedzibą w Chojnie z dnia 13 kwietnia 2022 roku, sygn. VI K 310/21, którym to wymierzono D. D. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Tymczasem bezsporne jest, iż powyższe orzeczenie wskutek wadliwego odstąpienia od jego ogłoszenia nigdy nie weszło do systemu prawnego i nie wywołało żadnego skutku (por. m. in. uchwała SN z dnia 9 marca 2022 r., I KZP 8/21, LEX nr 3318322; postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2020 r., II KK 148/20, OSNKW 2021, nr 1, poz. 5; postanowienie SN z dnia 4 stycznia 2023 r., V KK 300/22, LEX nr 3454409).

Powyższe potwierdza lektura akt postępowania Sądu Rejonowego w Gryfinie ‎o sygn. VI K 310/21 (VI K 335/22), z których wynika, iż na mocy postanowienia z dnia 12 grudnia 2022 roku na podstawie art. 409 k.p.k. wznowiono przewód sądowy ‎w sprawie VI K 310/21 i zdecydowano o prowadzeniu sprawy od początku pod sygn. VI K 335/22. Ponowione postępowanie zwieńczone zostało wyrokiem z dnia 16 lutego 2023 roku, którym D. D. wymierzono prawomocnie karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. W powyższych zaszłościach procesowych, wydając zaskarżony wyrok łączny sąd meriti w sposób rażący naruszył przepisy art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., czego konsekwencją było rażące naruszenie art. 85 § 1 k.k., co niewątpliwie miało istotny wpływ na treść wyroku.

Obowiązkiem sądu było prawidłowe zebranie materiału dowodowego pozwalającego na ocenę sytuacji prawnej skazanego, co wymagało zażądania wszystkich akt głównych i wykonawczych spraw, których wyroki były przedmiotem postępowania o wydanie nowego wyroku łącznego. Zapoznanie się z aktami postępowań, a przede wszystkim z podejmowanymi czynnościami procesowymi w tych sprawach stanowi modelowe procedowanie w tym zakresie, którego nie można zastępować jedynie odpisami wyroków z danymi o ich prawomocności, gdyż prowadzi to do sytuacji – tak jak in concreto, że sąd nie dysponuje kompletnymi, istotnymi i aktualnymi informacjami o zmianie lub uchyleniu rozstrzygnięcia na skutek np. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i jego zaskarżenie w trybie instancyjnym, czy też właśnie o nieprawidłowym ogłoszeniu wyroku, wskutek czego orzeczenie – jako nieistniejące – nie wywołuje żadnych prawnych konsekwencji.

Równocześnie poza sporem jest, iż zgodnie z art. 366 § 1 k.p.k., to na przewodniczącym rozprawy w sądzie meriti ciąży obowiązek takiego kierowania jej przebiegiem, aby wyjaśnione zostały wszystkie istotne okoliczności sprawy. Niewątpliwie, na gruncie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, do tych istotnych okoliczności należy zbadanie całej sytuacji prawnej skazanego ukształtowanej wyrokami, którymi został on prawomocnie skazany na kary podlegające – przynajmniej potencjalnie – połączeniu (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt V KK 210/14, Lex nr 1544605).

Do okoliczności takich w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego z pewnością zaliczyć należy okoliczności dotyczące wcześniejszej karalności oskarżonego, zwłaszcza w kontekście zapadłych prawomocnych skazań.Nie ulega wątpliwości, że w części wstępnej wyroku łącznego (tzw. komparycji) powinny być opisane w prawidłowy sposób wszystkie skazania, które stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia (art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k.). W tej części wyroku powinno się zatem wymienić: daty wydania wyroków objętych postępowaniem o wydanie wyroku łącznego, sygnatury tych postępowań, daty przypisanych przestępstw, podstawy prawne skazania i wymierzone za nie kary jednostkowe, a także kary łączne, gdy zostały orzeczone.

To właśnie komparycja wyroku łącznego określa przedmiot rozstrzygania w trybie wyroku łącznego. Oznacza to, że co do wymienionych tam skazań sąd meriti winien wydać rozstrzygnięcie w części dyspozytywnej wyroku (tzw. sentencja wyroku). Z jednej zatem strony, brak w komparycji wyroku łącznego określonego skazania oznacza, że nie było ono przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku, a z drugiej – nie mogą w tym miejscu rozstrzygnięcia znaleźć się orzeczenia, które w obrocie prawnym nie istnieją (por. wyroki Sądu Najwyższego z dni: 27 września 2022 r., sygn. akt I KK 220/22, Lex nr 3489325 oraz 5 grudnia 2018 r., sygn. akt V KK 261/18, OSNKW 2019/1/3).

W konsekwencji tego konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie punktu IV i przekazanie w tej części sprawy do ponownego rozpoznania. Procedując powtórnie, sąd rejonowy weźmie pod uwagę okoliczność, iż wyrok Sądu Rejonowego w Gryfinie Wydziału VI Zamiejscowego Karnego z siedzibą w Chojnie z dnia 13 kwietnia 2022 roku, sygn. VI K 310/21, nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Sąd Najwyższy nie podejmował odrębnych decyzji co do zaliczeń zawartych ‎w zaskarżonym rozstrzygnięciu, w punktach Vb i Vc, albowiem utraciły one moc ‎w stosownej części wraz z uchyleniem orzeczenia co do istoty. [J.J.][a.ł] Małgorzata Bednarek Adam Roch Antoni Bojańczyk