Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 626/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal court verdict on costs due to failure to quantify state liability for partial acquittal.

Numero d'incarto III KK 626/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal court's decision regarding court costs, finding a gross violation of procedural rules. The lower court failed to quantify the specific portion of expenses the state should bear after partially acquitting the defendant. Consequently, the case was remanded to the district court to calculate exact costs for the acquitted versus convicted portions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 630 k.p.k.; Art. 632 pkt 2 k.p.k.: When a defendant is acquitted of some but not all charges, the state must bear the costs associated with the acquitted portion, requiring a precise quantitative allocation rather than a general rule.

Parole chiave

Generato dall'IA
partial acquittal court costs allocation state liability procedural violation quantitative assessment remand for recalculation defense attorney fees accollo delle spese procedurali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 630 k.p.k.
Z kolei art. 630 k.p.k. odnosi się do sytuacji, w której oskarżonego nie skazano za wszystkie zarzucane mu czyny.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
Art. 634 k.p.k.
Zaznaczyć przy tym trzeba, że według art. 634 k.p.k. jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do kosztów procesu za postępowanie odwoławcze od orzeczeń kończących postępowanie w sprawie mają odpowiednie zastosowanie przepisy o kosztach za postępowanie przed sądem pierwszej instancji.
art. 276 k.k
oskarżony został o dokonanie czterech przestępstw z art. 276 k.k.
art. 284 § 2 k.k
276 k.k., art. 284 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 marca 2026 r.,‎kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn.
art. 284 § 1 k.k
276 k.k., art. 284 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 marca 2026 r.,‎kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn.
art. 630 k.p.k
art. 632 pkt 2 k.p.k
art. 641 k.p.k
Adresatem przepisu art. 641 k.p.k.
art. 529 k.p.k
Biorąc jednak pod uwagę fakt, że kasacja wniesiona została na korzyść oskarżonego i uwzględniając treść art. 529 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 626/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Anna Kowal przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego,‎w sprawie A.Z.‎skazanego z art. 276 k.k., art. 284 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 marca 2026 r.,‎kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt IV Ka 2051/18‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie‎z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II K 822/17, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej punktów II i III, i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska

UZASADNIENIE

A.Z. oskarżony został o dokonanie czterech przestępstw z art. 276 k.k. i art. 284 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Goleniowie, wyrokiem z dnia 6 września 2018 r., sygn. II K 822/17, uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 276 k.k. i za przestępstwo to wymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda stawka (zarzut I aktu oskarżenia) oraz za winnego ciągu przestępstw z art. 284 § 2 k.k. (zarzuty II-IV), za które orzekł karę 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda i zasądził od niego koszty postępowania wymierzając opłatę w kwocie 200 zł (pkt IV części rozstrzygającej wyroku).Wyrok ten zaskarżony został apelacją obrońcy oskarżonego.

Po jej rozpoznaniu Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrokiem z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. IV Ka 2051/18, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynów opisanych w punktach I, II i III części wstępneji uchylił rozstrzygnięcie o karze łącznej grzywny. Za czyn opisany w punkcie IV części wstępnej zaskarżonego wyroku wymierzył A.Z. karę 50 stawek dziennych grzywny, przyjmując że jedna stawka wynosi 20 zł. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy (pkt II wyroku Sądu Okręgowego).

Ponadto Sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze i wymierzył mu opłatę w wysokości 100 złotych za obie instancje. Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie zaskarżony został kasacją Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść A.Z. w części dotyczących zasądzonych kosztów postępowania – punkty II i III wyroku. Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił wyrokowi rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 630 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k., poprzez niezastosowanie ich w niniejszej sprawie i w konsekwencji utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji w zakresie, w jakim zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe tytułem zwrotu wydatków oraz tytułem opłaty, z jednoczesnym zaniechaniem obciążenia Skarbu Państwa wydatkami związanymi z oskarżeniem w części uniewinniającej oraz zaniechaniem orzeczenia w przedmiocie zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżonego w związku z ustanowieniem w sprawie jednego obrońcy w postępowaniu przed sądem za obie instancje, podczas gdy Sąd II instancji częściowo zmienił wyrok Sądu I instancji uniewinniając oskarżonego od popełnienia trzech zarzucanych mu czynów.Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.W trakcie rozprawy kasacyjnej Prokurator wniósł o umorzenie postępowania wobec przedawnienia, o którym mowa w art. 641 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna i należało uwzględnić zawarty w niej wniosek.

Na wstępie stwierdzić trzeba, że w sprawie nie mogło dojść do umorzenia postępowania z powodu przedawnienia możliwości ściągania kosztów. Adresatem przepisu art. 641 k.p.k. jest organ, którego zadaniem jest ściąganie kosztów. Trzyletni termin przedawnienia określony w tym przepisie biegnie od dnia, w którym koszty te należało uiścić. Termin ten rzeczywiście upłynął, ponieważ postanowienie o ustaleniu kosztów postępowania wydane zostało przez Sąd Rejonowy w Goleniowie w dniu 27 maja 2020 r. (k. 721 akt). Biorąc jednak pod uwagę fakt, że kasacja wniesiona została na korzyść oskarżonego i uwzględniając treść art. 529 k.p.k. uznać trzeba, że brak było przeszkód do rozpoznania kasacji.Przechodząc do rozpoznania zarzutu kasacji przypomnieć należy, że Sąd Okręgowy w Szczecinie po rozpoznaniu apelacji obrońcy zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie, uniewinniając A.Z. od trzech spośród czterech zarzucanych mu czynów.

Należy zatem przyjąć, że w ¾ był on uwolniony od postawionych mu i przypisanych wyrokiem Sądu pierwszej instancji zarzutów, a skazany za jeden czyn czyli za ¼ zarzutów. Ten ułamkowy podział powinien znaleźć swe odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 632 ust. 2 k.p.k. w razie uniewinnienia oskarżonego koszty procesu ponosi Skarb Państwa. Z kolei art. 630 k.p.k. odnosi się do sytuacji, w której oskarżonego nie skazano za wszystkie zarzucane mu czyny. Wtedy, wydatki związane z oskarżeniem w części uniewinniającej ponosi Skarb Państwa.

Jest to zgodne z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, z której wynika, że skoro organ państwa oskarżył niesłusznie, choćby w części, ponieść powinien wywołane przez siebie koszty procesu. Oba przepisy interpretować trzeba we wzajemnym powiązaniu. Przyjąć zatem trzeba, że koszty te obejmują także koszt ustanowienia w sprawie jednego obrońcy, w zakresie w jakim doszło do uniewinnienia, a także umorzenia postępowania. Generalnie zatem ¾ kosztów procesu, w tym ¾ kosztu ustanowienia obrońcy ponieść powinien w tej sprawie Skarb Państwa.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że według art. 634 k.p.k. jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do kosztów procesu za postępowanie odwoławcze od orzeczeń kończących postępowanie w sprawie mają odpowiednie zastosowanie przepisy o kosztach za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach w sprawie A.Z. nie mogło jednak ograniczać się do tylko ułamkowego rozliczenia kosztów, ponieważ koszty te związane były w części wyłącznie z postępowaniem o przestępstwo, które prawomocnie przypisano oskarżonemu (czyn na szkodę S.G.

– pkt IV części wstępnej wyroku Sądu pierwszej instancji). Z postanowienia Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 18 stycznia 2018 r. (k. 602 akt głównych) wynika, że świadkowi S.G. przyznano 289,20 zł z tytułu zwrotu kosztów podróży do sądu. Z kolei na k. 721 tych akt znajduje się postanowienie o ustaleniu kosztów sądowych poniesionych w trakcie postępowania. W oparciu o zawarte w aktach dokumenty należało zgodnie z powołanymi wyżej przepisami Kodeksu postępowania karnego rozliczyć koszty w częściach przypadających na skazanego i na Skarb Państwa.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że w przypadku rozliczania kosztów procesu na podstawie art. 630 k.p.k., a więc wtedy, gdy oskarżonego nie skazano za wszystkie zarzucane mu przestępstwa, rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w orzeczeniu kończącym postępowanie powinno kwotowo określać, w jakiej części koszty te ponosi oskarżony, a w jakiej Skarb Państwa. Podobny kształt powinno mieć także orzeczenie o kosztach wydane na podstawie art. 633 k.p.k. Sądy w tych sytuacjach powinny podejmować trud kompletnego, kwotowego rozliczenia kosztów, nie ograniczając się do określenia jedynie zasady ponoszenia kosztów.Wobec potwierdzenia rażącego naruszenia wskazanych w zarzucie kasacji przepisów prawa, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść wyroku w tej części należało uchylić wyrok Sądu Okręgowego Szczecinie w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.W toku tego ponownego rozpoznania Sąd powinien ustalić koszty postępowania w odniesieniu do części, w jakiej A.Z. został prawomocnie skazany oraz wysokość kosztów poniesionych w odniesieniu do tych zarzutów, od których został on uniewinniony, a następnie wydać postanowienie określające w jakiej kwocie koszty te poniesie skazany, a w jakiej obciążony nimi zostanie Skarb Państwa.

Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska[WB][a.ł]