Supreme Court dismisses appeal for non-prosecution due to lack of statutory conditions for benefit-based cassation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer against a suspended sentence. The defendant was convicted of a crime punishable by imprisonment with a suspended execution, and the appeal alleged procedural violations but did not cite specific errors under Article 439 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that under Article 523, appeals for the benefit of the accused are only admissible if the sentence is not suspended, rendering this appeal inadmissible and subject to dismissal without examination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 k.p.k.: An appeal for the benefit of the accused is inadmissible if the defendant was sentenced to imprisonment with a suspended execution, unless the appeal is based on specific procedural errors listed in Article 439.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 597/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2025 r., w sprawie M. W. skazanego z art. 209 § 1a k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt II Ka 276/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt II K 195/23, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt II K 195/23, M.W. został skazany za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na postawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat. Na postawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązano oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniej O.P. Wyrok ten, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, wyrokiem z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt II Ka 276/24, utrzymał w mocy.Kasację od wyroku wniosła obrońca, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 § 2 k.p.k. oraz art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.W konkluzji kasacji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Kasacja wywiedziona na korzyść skazanego jest niedopuszczalna i jako taka podlegała pozostawieniu bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)W niniejszej sprawie M.W. został prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Oczywistym więc jest, że nie zaistniały warunki umożliwiające wniesienie na jego korzyść kasacji przez stronę z powodu innych uchybień niż wymienione w art. 439 k.p.k. W kasacji wniesionej przez obrońcę - co wynika wprost z treści postawionych w niej zarzutów, jak i jej części motywacyjnej - nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. W takiej sytuacji wniesienie kasacji było niedopuszczalne, a to powinno skutkować wydaniem przez Prezesa Sądu odwoławczego zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Skoro to jednak nie nastąpiło, należało przyjętą kasację pozostawić bez rozpoznania.
W świetle jednoznacznej dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. ze zdziwieniem odnotować zarówno złożenie niedopuszczalnej kasacji przez podmiot profesjonalny, jak i brak właściwej reakcji organu dokonującego kontroli formalnej wniesionego środka oraz merytoryczne odnoszenie się sporządzającego odpowiedź na kasację do postawionych w niej zarzutów, co w realiach sprawy było zbytecznym i bezprzedmiotowym.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art.637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. kosztami postępowania kasacyjnego. [WB][r.g.]