Supreme Court quashes suspended sentence due to prior conviction on imprisonment, violating probation eligibility law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's sentence regarding the probation period and remanded the case for retrial. The defendant had previously been sentenced to imprisonment with a suspended sentence, which meant he was legally considered 'convicted of imprisonment' at the time of the new offense. The court ruled that the statutory requirement for suspending a sentence—specifically that the offender must not have been sentenced to imprisonment at the time of the crime—was not met in this instance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 69 § 1 k.k.; Art. 31 § 2 k.k.: A court may conditionally suspend a sentence of imprisonment only if the offender was not sentenced to imprisonment at the time of the crime; prior conviction with suspended execution counts as such a sentence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 584/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Małgorzata GierszonProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie R. U. skazanego za czyn z art. 287 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 12 marca 2024 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanegood prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczcez dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 710/22, uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze i w tej części sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieliczce.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 710/22, Sąd Rejonowy w Wieliczce uznał R. U. za winnego występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 287 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., za którego popełnienie, przy zastosowaniu art. 31 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt 3 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata, zobowiązując oskarżonego (art. 72 § 1 pkt 1 k.k.) do informowania o przebiegu okresu próby co 8 miesięcy na piśmie.
Orzeczono także w przedmiocie kosztów postępowania.Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 14 lutego 2023 r. (k. 204). Kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego R. U., podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 69 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu R. U. kary 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, pomimo braku spełnienia określonej w tym przepisie przesłanki, aby sprawca w czasie popełnienia przestępstwa podlegającego osądowi, nie był skazany na karę pozbawienia wolności, gdyż oskarżony został uprzednio skazany za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, na mocy prawomocnego (z dniem 3 września 2020 r.) wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt VI K 91/13.Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieliczce Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Trafnie w kasacji skarżący wywiódł, że sąd meriti orzekając karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, dopuścił się obrazy prawa materialnego, tj. art. 69 § 1 k.k. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu nadanym z dniem 1 lipca 2015 r. „sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające do osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa”.
Niekaralność na karę pozbawienia wolności dotyczy także kary, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone (por. np. wyroki SN: z dnia 12 marca 2019 r., V KK 103/18; z dnia 26 października 2020 r., IV KK 734/19). Warunek niekaralności na karę pozbawienia wolności w dacie popełnienia przestępstwa (czyli do 9 listopada 2020 r.) nie był spełniony w tej sprawie. Jak wynika z akt sprawy (k. 102, 179 informacja z KRK, k. 110 i nast. odpis wyroku SO w Krakowie VI K 91/13), w dacie popełnienia przestępstwa R. U. był skazany na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt VI K 91/13.
Na marginesie już trzeba stwierdzić, że wyrok ten uprawomocnił się 3 września 2020 r., co oznacza, iż także w dacie orzekania przez sąd meriti w sprawie II K 710/22 (30 grudnia 2022 r.) R. U. miał status skazanego na karę pozbawienia wolności.Z tych wszystkich względów orzeczono jak w wyroku. [PGW] [ms] Jacek Błaszczyk Jarosław Matras Małgorzata Gierszon