Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 583/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal ruling due to statute of limitations expiry under the principle of lex mitior.

Numero d'incarto III KK 583/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the cassation judgment and declared the criminal proceedings terminated because the statute of limitations had expired. The defendant argued that the prosecution violated procedural rules by ignoring the statute of limitations, while the prosecutor deemed the appeal groundless. The court ruled that the statute of limitations must be calculated based on the law applicable at the time of the crime, which only imposed fines, not imprisonment, thereby establishing an earlier expiration date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 2 § 2 k.k.s.; Art. 44 k.k.s.; The statute of limitations for a continuous offense must be calculated based on the law in force at the time of the act, applying the principle of the more lenient law to determine the maximum penalty and the duration of the limitation period.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations continuous offense lex mitior principle criminal liability procedural expiration estensione della procedura ricorso per cassazione motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 2 § 2 k.k.s.
62 § 2 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.
Art. 44 k.k.s.
Mając powyższe na uwadze i uwzględniając brzmienie art. 44 k.k.s. uznać należało, iż do przedawnienia zarzuconego sprawcy czynu doszło z dniem 31 grudnia 2017 r.
art. 62 § 2 k.k
‎skazanego z art. 62 § 2 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 6 § 2 k.k
‎skazanego z art. 62 § 2 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 9 § 3 k.k
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
akt V Ka (…)).Kasację od tego prawomocnego orzeczenia wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi naruszenie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 2 § 2 k.k
62 § 2 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 44 k.k
Mając powyższe na uwadze i uwzględniając brzmienie art. 44 k.k.s.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 583/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Justyna Kryńska - Szufnara przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎w sprawie M. N. ‎skazanego z art. 62 § 2 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt V Ka (…)‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. ‎z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt II K (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 26 września 2017 r. i umarza postępowanie;

2. nakazuje zwrot M. N. uiszczonej opłaty kasacyjnej;

3. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 26 września 2017 r. (sygn. akt II K (…)) M. N. został uznany za winnego czynu z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. popełnionego w okresie od 31 grudnia 2005 r. do 31 maja 2007 r., za który wymierzono mu karę 200 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 stycznia 2018 r. (sygn. akt V Ka (…)).Kasację od tego prawomocnego orzeczenia wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi naruszenie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. co w realiach konkretnej sprawy stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą (orzekanie pomimo przedawnienia karalności).

Prokurator w odpowiedzi na przedmiotową kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna. Czyn ciągły został popełniony w okresie, w jakim karą za typ z art. 62 § 2 k.k.s. była wyłącznie grzywna. Zagrożenie ustawowe zmieniono, dodając karę pozbawienia wolności dopiero z dniem 1 stycznia 2017 r. Zatem oceniając przepisy dotyczące przedawnienia przestępstwa skarbowego należy brać pod uwagę stan prawny dotyczący czynu zarzuconego z dnia jego popełnienia (zasada wyboru ustawy względniejszej – art. 2 § 2 k.k.s.) także w zakresie granic ustawowego zagrożenia, które to granice są następnie przesłanką ustalenia długości terminu przedawnienia.

Stosowana niekiedy przez ustawodawcę klauzula retroaktywnego stosowania nowych regulacji określających terminy przedawnienia, nie odnosi się stosowania nowych przepisów określających granice ustawowego zagrożenia za dany typ czynu zabronionego.Oznacza to, że kwestie przedawnienia należy w niniejszej sprawie oceniać względem stanu prawnego z dnia 31 maja 2007 r., a więc biorąc pod uwagę zagrożenie ustawowe wyłącznie karą grzywny. Mając powyższe na uwadze i uwzględniając brzmienie art. 44 k.k.s. uznać należało, iż do przedawnienia zarzuconego sprawcy czynu doszło z dniem 31 grudnia 2017 r.

Zatem wydanie prawomocnego orzeczenia po tym dniu oznacza, iż dokonano tego, gdy do przedawnienia karalności czynu już doszło.Wobec tego należało orzec jak w sentencji.