Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 536/23 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for attacking first-instance rulings instead of second-instance findings.

Numero d'incarto III KK 536/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the accused to bear the costs. The defense challenged the second-instance judgment by alleging violations of judicial impartiality and the grounds for dismissing the prosecution, specifically questioning the psychiatric report. The court ruled that the appeal improperly targeted first-instance determinations, which are not reviewable in cassation, and found no merit in the procedural or factual arguments raised.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: A cassation appeal may only challenge the final judgment of the court of appeal; it is inadmissible to question rulings of the first instance, and the appeal must be dismissed if it lacks substantive grounds regarding the second-instance findings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal judicial impartiality dismissal of prosecution first instance rulings psychiatric report capacità di stare in giudizio prove psichiatriche prova insufficiente dell'aggravamento clinico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
A przypomnieć wypada, że nadzwyczajny środek odwoławczy, zgodnie z art. 519 k.p.k. może być wniesiony przez stronę wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, zaś zgodnie z art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
może być wniesiony przez stronę wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, zaś zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. jedynie z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 439 k.p.k.
jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Art. 41 § 1 k.p.k.
O., zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:• naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 41 § 1 k.p.k.
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
bowiem jego zdaniem - podstawą umorzenia postępowania powinien być art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
Art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
bowiem jego zdaniem - podstawą umorzenia postępowania powinien być art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
Art. 31 § 1 k.k.
O., wobec którego na podstawie art. 31 § 1 k.k. umorzono postępowanie o czyny z art.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 536/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 grudnia 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 31 § 1 k.k
O., wobec którego na podstawie art. 31 § 1 k.k.
art. 191 § 1 k.k
umorzono postępowanie o czyny z art. 191 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 536/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 grudnia 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy J. O., wobec którego na podstawie art. 31 § 1 k.k. umorzono postępowanie o czyny z art. 191 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt III Ka 829/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Leżajsku z dnia 28 czerwca 2022 r, sygn. akt II K 202/21, p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć oskarżonego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Leżajsku z dnia 28 czerwca 2022 r. (sygn. akt II K 202/21) wobec J. O. postępowanie karne o ciąg przestępstw z art. 191 § 1 k.k. zostało umorzone z uwagi na zaistnienie przesłanki z art. 31 § 1 k.k. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 24 maja 2023 r. (sygn. akt III Ka 829/22).Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca J. O., zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:• naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 41 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie - co zdaniem Skarżącego jest stanowiskiem błędnym - nie mamy do czynienia z taką sytuacją, w której należało na podstawie okoliczności sprawy podjąć wątpliwość co do bezstronności sędziego - podczas gdy zdaniem Skarżącego o braku tej bezstronności - wbrew stanowisku Sądu nie świadczyło jedynie subiektywne przekonanie Skarżącego, a fakty, które podawał Skarżący w toku całego postępowania, tj. nieujawnianie w protokole rozprawy uwag Skarżącego, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, iż zdaniem Skarżącego uwagi te nie wykraczały poza potrzebę stwierdzenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy - zatem nie było podstaw do odmowy uwzględnienia ich w treści protokołu, Skarżący ponadto zwraca uwagę, iż składanie przez niego wniosków w toku procesu - o wyłączenie sędziego nie było spowodowane chęcią obstrukcji postępowania - jak to stwierdził Sąd, a jedynie zagwarantowanie sobie prawa do bezstronnego i rzetelnego procesu.•naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez jego zastosowanie, a tym samym uznanie, iż w niniejszej sprawie - zdaniem Skarżącego - błędnie wskazano jako podstawę wydania orzeczenia umarzającego postępowanie karne z powołaniem się na niepoczytalność Skarżącego J.

O., a więc opierając się o art. 31 § 1 k.k. bowiem jego zdaniem - podstawą umorzenia postępowania powinien być art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. tj., iż czynu nie popełniono, bądź brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia - skarżący bowiem w całości kwestionuje opinię psychiatryczno - psychologiczną, która zalega w aktach sprawy, zarówno co do sposobu i przebiegu badania jego osoby, jak i co do wniosków końcowych opinii.•naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i nie wskazanie jako podstawy umorzenia postępowania tego przepisu - a co za tym idzie uznanie, iż należy umorzyć postępowanie karne w odniesieniu do osoby Skarżącego z powołaniem się na niepoczytalność Skarżącego J.

O., a więc opierając się o art. 31 § 1 k.k. skarżący bowiem w całości kwestionuje opinię psychiatryczno - psychologiczną, która zalega w aktach sprawy, zarówno co do sposobu i przebiegu badania jego osoby, jak i co do wniosków końcowych opinii.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie w całości oraz orzeczenia Sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie w całości i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna. Zarzuty kasacyjne, pomimo, że sformułowane stosunkowo obszernie nie dotyczą jednak wyroku Sądu II instancji. A przypomnieć wypada, że nadzwyczajny środek odwoławczy, zgodnie z art. 519 k.p.k. może być wniesiony przez stronę wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, zaś zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Nie jest zatem dopuszczalne w kasacji kwestionowanie rozstrzygnięć podejmowanych przez Sąd I instancji. Jedynym sposobem, by dotknąć tych ewentualnych uchybień jest zarzucenie sądowi odwoławczemu, iż nierzetelnie rozpoznał apelację, w której na owe uchybienia wskazywano. Istota zarzutów procesowych sprowadza się zatem do kwestionowania wciąż tylko i wyłącznie ustaleń faktycznych sprawy. Kasacja nie zawiera jakiejkolwiek merytorycznej argumentacji, która wykazywałaby, że przepis art. 41 k.p.k. oraz art. 17 § 1 k.p.k. naruszył w toku postępowania odwoławczego Sąd II instancji.

Z uzasadnienia wyroku tego Sądu i apelacji niezbicie wynika, że to zarzuty tyczące wyłącznie treści orzeczenia pierwszoisntancyjnego. Z uwagi na powyższe należało orzec jak w sentencji. [PGW] [ał]