Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 533/23 Generato dall'IA

Supreme Court acquits defendant for aiding in selling stolen office supplies, ruling only selling lacks theft elements.

Numero d'incarto III KK 533/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the District Court's conviction and acquitted the defendant, K. B., of the charge of aiding in the sale of stolen office supplies. The Court found that after the appellate court removed the 'hiding' element from the factual description, the remaining act of selling did not fulfill the statutory requirements for the crime of theft. Consequently, the prosecution failed to prove the specific intent and actions necessary to constitute the offense under the relevant criminal code provisions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 291 § 1 k.k.; Art. 1 § 1 k.k.: The act of selling goods obtained through a prohibited act constitutes the crime of theft only if accompanied by the specific intent to hide or aid in hiding; selling alone without such intent does not satisfy the constitutive elements of the offense.

Parole chiave

Generato dall'IA
theft by selling intent to hide nullum crimen sine lege criminal intent constitutive elements acquittal prosecution burden difesa contro le pratiche commerciali illecite

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 291 § 1 k.k.
B., oskarżonej z art. 291 § 1 k.k. w zw.
Art. 1 § 1 k.k.
Doszło zatem do rażącej obrazy prawa materialnego – art. 1 § 1 k.k. w zw.
Art. 37 a § 1 k.k.
przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k. – wymierzono oskarżonej karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując ją na mocy art.
Art. 35 § 1 k.k.
– wymierzono oskarżonej karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując ją na mocy art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Art. 46 § 2 k.k.
Ponadto, na mocy art. 46 § 2 k.k. orzeczono wobec K.
Art. 7 k.p.k.
291 § 1 k.k.; 46 § 2 k.k.), obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw.
Art. 410 k.p.k.
z art. 410 k.p.k.) – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie K.
Art. 535 § 5 k.p.k.
12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 7 lutego 2024 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść oskarżonej, od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn.
Art. 637a k.p.k.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw.
Art. 634 k.p.k.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k.[J.J.] [ał]
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
z art. 632 pkt 2 k.p.k.[J.J.] [ał]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 533/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie K. B., oskarżonej z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 7 lutego 2024 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść oskarżonej, od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt IV Ka 941/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt II K 64/19/N, 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt II K 64/19/N, w odniesieniu do K. B. i uniewinnia tę oskarżoną od zarzucanego jej występku;

2. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa. [J.J.]

UZASADNIENIE

W sprawie złożonej podmiotowo K. B. została oskarżona o to, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca 2017 roku do dnia […] 2017 roku w K., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pomagała w ukryciu oraz zbyła pochodzące z czynu zabronionego artykuły biurowe i przybory piśmiennicze o łącznej wartości 60 920,37 zł na szkodę firmy [XXX] sp. z o.o., tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie wyrokiem z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt II K 64/19/N, uznał ją za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia, stanowiącego występek z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za który – na mocy art. 291 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k. – wymierzono oskarżonej karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując ją na mocy art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Ponadto, na mocy art. 46 § 2 k.k. orzeczono wobec K. B. oraz drugiej oskarżonej solidarnie nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej [XXX] sp. z o.o. w kwocie 10000 złotych.Od wyroku Sądu pierwszej instancji apelację wniósł obrońca oskarżonej, który – podnosząc zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych, obrazy prawa materialnego (art. 291 § 1 k.k.; 46 § 2 k.k.), obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.) – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie K. B. .Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 25 stycznia 202 3r., sygn. akt IV Ka 941/22, zmienił zaskarżony wyrok w jego punkcie I w ten sposób, iż wyeliminował z opisu czynu słowa „pomagała w ukryciu oraz”, ustalił łączną wartość szkody na kwotę 24 000 złotych, a wysokość wymierzonej w tym punkcie kary ograniczenia wolności obniżył do 4 miesięcy, zobowiązując oskarżoną K.

B. , na mocy art. 35 § 1 k.k., do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymierzę 20 godzin w stosunku miesięcznym. Ponadto zmienił orzeczenie o nawiązce w ten sposób, że orzekł nawiązki w kwocie po 5000 złotych wobec każdej z oskarżonych. W pozostałym zakresie co do skazana K. B. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od tego wyroku kasację na korzyść ww. oskarżonej wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez dokonanie wadliwej kontroli instancyjnej zarzutu, podniesionego w apelacji obrońcy oskarżonej i uznanie, że wyrok Sądu I instancji nie jest dotknięty naruszeniem prawa materialnego, tj. przepisu art. 291 § 1 k.k., pomimo tego, że zbycie rzeczy pochodzących z przestępstwa nie wypełnia znamion tego występku.

Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie w zaskarżonej części oraz wyroku Sądu I instancji w zakresie dotyczącym K. B. i uniewinnienie jej od popełnienia przypisanego czynu.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 291 § 1 k.k., kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

W świetle określonego w tym przepisie zespołu znamion określających czynność sprawczą nie budzi wątpliwości to, że nie stanowi paserstwa zachowanie polegające na zbyciu przedmiotów pochodzących z czynu zabronionego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2015 r., V KK 356/14, LEX nr 1729288; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2011 r., III KK 48/11, OSNKW 2012/1/8, LEX nr 1109257). Wskazany w ww. przepisie katalog znamion czasownikowych został określony w taki sposób, aby wyłączyć z jego podmiotów sprawców czynów zabronionych, w wyniku których uzyskano daną rzecz (zob.

M. Gałązka, Glosa do wyroku SN z dnia 28 czerwca 2017 r., III KK 137/17, Prok.i Pr. 2018/11/141-151). Przechodząc na grunt realiów rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że wobec wyeliminowania w wyniku kontroli odwoławczej z opisu czynu K. B. fragmentu dotyczącego zachowania, polegającego na pomaganiu w ukryciu pochodzących z czynu zabronionego materiałów biurowych i przyborów piśmienniczych sprawiło, że – w zakresie znamion czasownikowych pozostało jedynie zachowanie polegające na zbyciu ww. przedmiotów, co – jak już wskazano – nie wyczerpuje znamienia czynności sprawczej przestępstwa paserstwa.

Uznanie zatem przez Sąd odwoławczy, że czyn przypisany oskarżonej po zmianach dokonanych w opisie czynu wyczerpuje komplet znamion występku określonego w at. 291 § 1 k.k. było bezpodstawne, naruszając zasadę nullum crimen sine lege. Doszło zatem do rażącej obrazy prawa materialnego – art. 1 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. W rezultacie stwierdzonego uchybienia niezbędne stało się uchylenie wydanych w sprawie orzeczeń i uniewinnienie K. B. od zarzucanego jej przestępstwa. Na koniec wolno zauważyć, że Sąd odwoławczy trafnie wskazał w uzasadnieniu swego wyroku, iż zbywanie rzeczy na zlecenie sprawcy przestępstwa kradzieży jest pomocą w zbywaniu (s. 4 uzasadnienia wyroku Sądu ad quem), jednakże konstatacja ta nie zmienia faktu, że w opisie czynu przypisanego K.

B. takiego sformułowania nie ma. Rzecz jasna sądy orzekające nie muszą zawsze posługiwać się w formułowaniu opisów czynów zwrotami ustawowymi wyrażającymi określone znamiona czynu zabronionego wskazanego w kwalifikacji prawnej czynu przypisywanego oskarżonemu, jednak w rozpoznawanej sprawie nie jest także możliwe wyinterpretowanie z całokształtu opisu czynu K. B. wspomnianego znamienia czasownikowego określonego w art. 291 § 1 k.k. Z kolei z uwagi na kierunek apelacji Sąd odwoławczy nie mógł zmienić ustaleń i opisu czynu na niekorzyść ww. oskarżonej, a jego rozważania w tym zakresie wyrażone w części motywacyjnej wyroku nie mogą konwalidować stwierdzonego uchybienia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k.[J.J.] [ał]