Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 5/12 Generato dall'IA

Private prosecutor's appeal dismissed for obvious lack of merit due to inadmissible private recording.

Numero d'incarto III KK 5/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation appeal as obviously unfounded. The prosecutor argued that the lower court failed to properly review evidence and incorrectly excluded a private digital recording, claiming it did not depict the criminal act. The court rejected these claims, noting the recording was inadmissible because it did not capture the criminal act itself and that several key arguments were raised late in the proceedings, violating procedural deadlines.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 174 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Private recordings are admissible only if they depict the criminal act, not merely private conversations regarding it; appeals raising arguments submitted after the appeal deadline are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
private prosecutor appeal inadmissible private recording procedural deadline violation obvious lack of merit evidence admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
Takie „spóźnione” twierdzenia nie mogły być potraktowane jako uzupełnienie skargi apelacyjnej.W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 636 § 3 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
art. 217 § 1 k.k
oskarżonych z art. 217 § 1 k.k.
art. 174 k.p.k
art. 535 § 3 k.p.k
Takie „spóźnione” twierdzenia nie mogły być potraktowane jako uzupełnienie skargi apelacyjnej.W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.
art. 518 k.p.k
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 7 lutego 2007 r., III KK 237/06, R-OSNKW 2007, poz. 383
III KK 237/06
SN z 7 lutego 2007 r., III KK 237/06, R-OSNKW 2007, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 5/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2012 r.,‎sprawy R. W., D. D., M. W. i J.W. oskarżonych z art. 217 § 1 k.k. i in.‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego R. W.‎od wyroku Sądu Okręgowego ‎z dnia 21 września 2011 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 21 kwietnia 2011 r., /…/, p o s t a n o w i ł 1/ oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2/ obciążyć oskarżyciela prywatnego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIEKasacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego R. W. okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Skarga kasacyjna, zawierająca sześć wyszczególnionych zarzutów, odnosiła się zasadniczo do dwóch kwestii: do wymogu rzetelnej kontroli odwoławczej (zarzuty nr 1 – 3 i 5) oraz do oddalenia przez sąd a quo szeregu wniosków dowodowych zgłoszonych przez oskarżyciela prywatnego (zarzuty nr 4 i 6).Przechodząc do konkretnych zarzutów, należało odnotować, że skarżący szczególną rangę nadał zarzutowi obrazy art. 174 k.p.k.

Jest prawdą, że sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z nagrania utrwalonego na dyktafonie cyfrowym przez oskarżyciela prywatnego i przekopiowanego na nośnik cyfrowy (w sprawie pojawiała się przemiennie płyta CD lub DVD), tyle że postąpił tak nie na podstawie „wykluczających się” (cyt. z pisma z 9 września 2011 r. – k. 466) podstaw normatywnych, lecz przede wszystkim z uwagi na fakt, że ów zapis nie przedstawiał czynu przestępnego (k. 3657). W judykaturze ugruntowane jest zapatrywanie, że nagrania prywatne mogą być dopuszczone do materiału dowodowego jedynie w sytuacji, gdy stanowią rejestrację czynu przestępnego, a nie prywatnych rozmów nawet dotyczących tego czynu (zob. post.

SN z 7 lutego 2007 r., III KK 237/06, R-OSNKW 2007, poz. 383). Warto tu wskazać, że oskarżyciel prywatny sam ujawnił, jaką treść zawiera nagranie, m.in. przez dostarczenie sporządzonych samodzielnie stenogramów nagrania. Przyznać w tym miejscu trzeba, że sąd odwoławczy niepotrzebnie akcentował fakt, iż sąd pierwszej instancji nie posiadał „obiektywnej możliwości weryfikacji głosów uczestniczących w nagraniu”. Sąd a quo nie posiadał takiej możliwości, gdyż odmówił dopuszczenie tego dowodu z racji jego nieprzydatności dla rozstrzygnięcia sprawy (nie przedstawiał on – o czym już była mowa wyżej – czynu zabronionego).Odnośnie zarzutów niewywiązania się sądu drugiej instancji z obowiązku należytej kontroli apelacyjnej wypadało zwrócić uwagę na pewien brak lojalności procesowej ze strony autora kasacji.

Sąd odwoławczy rzeczywiście odniósł się do części zarzutów w sposób globalny, ale było to spowodowane ogólnikowością podniesionych w apelacji zarzutów. Trudno też nie dostrzec, że szereg szczegółowych okoliczności, których według skarżącego nie rozważył sąd odwoławczy, a które sformułowane zostały w kasacji (zarzuty nr 2, 5 i 6), były podnoszone w kolejnych pismach procesowych oskarżyciela prywatnego, złożonych – co istotne – już po upływie terminu zawitego do wniesienia apelacji. Takie „spóźnione” twierdzenia nie mogły być potraktowane jako uzupełnienie skargi apelacyjnej.W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.

O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.