Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 490/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to exclude judges based on appointment procedure flaws as inadmissible under special law.

Numero d'incarto III KK 490/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The defense lawyer requested the exclusion of two Supreme Court judges due to concerns about their impartiality stemming from the specific procedure of their appointment by the Judicial Council. The Supreme Court rejected this request, ruling it inadmissible under the law. The court held that questions regarding the structural aspects of a judge's appointment cannot serve as grounds for challenging their impartiality under general procedural rules.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym: Requests to exclude judges based solely on the structural circumstances of their appointment are inadmissible as the special law on the Supreme Court excludes such challenges to impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible request judge impartiality appointment procedure lex specialis Judicial Council Supreme Court structural flaws difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 41 § 1 k.p.k.
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.Przytoczone przez obrońcę okoliczności nie mogły jednak zostać rozpoznane w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
o Krajowej Radzie Sądownictwa, jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
Także z brzmienia art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, dodanego ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r.
art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym
w sytuacji, gdy z treści wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie.
art. 41 § 1 k.p.k
na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
47 Karty Praw Podstawowych UE, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
1 Konstytucji RP oraz art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji
179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19
postanowienie SN z 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z 31 października 2023 r., V KK 358/23).
postanowienie SN z 31 października 2023 r., V KK 358/23
postanowienie SN z 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z 31 października 2023 r., V KK 358/23).
postanowienie SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22
postanowienie SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22).Powyższe stanowisko potwierdza również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn.
wyrok TK z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19
postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V KK 485/21
postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V KK 485/21; postanowienie SN z 3 grudnia 2024 r., III KO 164/24).Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest zastosowanie art.
postanowienie SN z 3 grudnia 2024 r., III KO 164/24
postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V KK 485/21; postanowienie SN z 3 grudnia 2024 r., III KO 164/24).Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest zastosowanie art.
postanowienie SN z 16 stycznia 2024 r., III KK 293/23
postanowienie SN z 16 stycznia 2024 r., III KK 293/23; postanowienie SN z 11 lipca 2024 r., IV KK 142/24).
postanowienie SN z 11 lipca 2024 r., IV KK 142/24
postanowienie SN z 16 stycznia 2024 r., III KK 293/23; postanowienie SN z 11 lipca 2024 r., IV KK 142/24).
postanowienie SN z 11 października 2024 r., II KO 110/24
postanowienie SN z 11 października 2024 r., II KO 110/24).
IV KK 460/19
Supreme Court dismisses appeal request to suspend sentence execution due to lack of special circumstances.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 490/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie skazanego D. Ł. po rozpoznaniu w Izbie Karnej 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego D. Ł. o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KK 490/24, z uwagi na istnienie obawy co do ich bezstronności, bowiem powołani zostali na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. Orzekanie w składzie ww. sędziów, w ocenie wnioskodawcy, prowadzi do naruszenia art. 6 EKPC, art. 47 Karty Praw Podstawowych UE, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy. Analiza treści wniosku, wskazuje, że jedynym argumentem uzasadniającym przedmiotowy wniosek obrońcy skazanego jest fakt powołania SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza na urząd sędziego w trybie przewidzianym w ustawie z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.Przytoczone przez obrońcę okoliczności nie mogły jednak zostać rozpoznane w trybie art. 41 § 1 k.p.k.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie podkreśla się, że wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi ułomnościami w procedurze nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. postanowienie SN z 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z 31 października 2023 r., V KK 358/23). Podnoszone zarzuty nie mogą mieć bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych sędziów (zob. postanowienie SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22).Powyższe stanowisko potwierdza również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19, z którego wynika, że art. 41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

– Kodeks postępowania karnego, w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Także z brzmienia art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, dodanego ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2022 r., poz. 1259) wynika, że okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności. Skoro zatem ustawa o Sądzie Najwyższym w sposób szczególny reguluje badanie kwestii bezstronności sędziego w kontekście okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego oraz jego postępowania po powołaniu (zob. art. 29 ustawy o Sądzie Najwyższym), to w tym zakresie stanowi lex specialis w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k., wyłączając możliwość badania określonych w niej przesłanek w ogólnej procedurze (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V KK 485/21; postanowienie SN z 3 grudnia 2024 r., III KO 164/24).Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie.

Podstawę wniosku stanowiły tu bowiem okoliczności dotyczące powołania SSN Antoniego Bojańczyka i SSN Stanisława Stankiewicza, a de facto kwestie związane z organem o to wnioskującym, a więc Krajową Radą Sądownictwa, ukształtowaną na drodze nowelizacji z dnia 8 grudnia 2017 r. Takie procedowanie zmierzałoby do obejścia zawartego w art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym bezwzględnego zakazu, który nie dopuszcza możliwości podważenia orzeczenia wydanego z udziałem sędziego Sądu Najwyższego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu tego sędziego.Wbrew również twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, w rozpatrywanej sprawie nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, jakoby miała zostać naruszona zasada nemo iudex in causa sua.

Należy w pełni podzielić pogląd, iż wniosków o wyłączenie usadowionych tylko na podnoszeniu okoliczności o charakterze ustrojowym nie wolno uwzględniać automatycznie z tego tylko powodu, iż przedmiot sprawy znajduje zastosowanie także do osób ją rozstrzygających (zob. postanowienie SN z 16 stycznia 2024 r., III KK 293/23; postanowienie SN z 11 lipca 2024 r., IV KK 142/24). Bez zindywidualizowania podnoszonych okoliczności w aspekcie konkretnych faktów poddających się ocenie sądu, pozostają one w warstwie wyłącznie teoretycznej, niepowiązanej odpowiednio ani z konkretną sprawą, od udziału w której wniosek o wyłączenie zostaje złożony, ani z określonym sędzią, którego wniosek ten dotyczy (zob. postanowienie SN z 11 października 2024 r., II KO 110/24).

Mając powyższe okoliczności na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [PŁ][r.g.]‎