Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 484/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on organized crime sentencing where defendant failed to disclose accomplice's knowledge.

Numero d'incarto III KK 484/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The lower courts found the defendant knowingly concealed her accomplice's awareness of the criminal scheme, violating the conditions for discretionary leniency under Polish law. Consequently, the mandatory aggravation for organized crime was applied without error, as the court had discretion to choose between leniency and aggravation when both statutory grounds existed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 60 § 3 k.k.; Art. 64 § 2 k.k.; Art. 65 § 1 k.k.; Art. 57 § 2 k.k.: When a defendant conceals an accomplice's knowledge of the crime, discretionary leniency is unavailable, and the mandatory aggravation for organized crime may be applied without violating the law if the court provides a reasoned choice between leniency and aggravation.

Parole chiave

Generato dall'IA
organized crime discretionary leniency mandatory aggravation concealment of accomplice cassation appeal sentencing discretion criminal code provisions crimine organizzato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 60 § 3 k.k.
W takiej sytuacji zastosowanie dobrodziejstwa art. 60 § 3 k.k. było niemożliwe w świetle prawa.
Art. 64 § 2 k.k.
Art. 65 § 1 k.k.
z art. 65 § 1 k.k. w zw.
Art. 57 § 2 k.k.
Kwestię zbiegu rozstrzyga art. 57 § 2 k.k., który na moment popełnienia czynu posiadał brzmienie: „Jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary”.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 484/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
skazanej z art. 286 § 1 k.k.
art. 258 § 3 k.k
art. 294 § 1 k.k
art. 65 § 1 k.k
z art. 65 § 1 k.k.;b.w dniu 11 września 2012 r.
art. 12 k.k
z art. 12 k.k.; b.w okresie od 20 do 21 marca 2014 r.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 484/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2023 r., w sprawie S. H. skazanej z art. 286 § 1 k.k. i in. kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 250/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt II K 92/20, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, wyrokiem z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt II K 92/20, uznał S.H. za winną popełnienia dziewięciu przestępstw, polegających na tym, że:1.w okresie co najmniej od 5 listopada 2011 r. do co najmniej 21 marca 2014 r., na terenie województwa […] i […] kierowała zorganizowaną grupą przestępczej, której celem było dokonywanie wyłudzeń towarów w postaci mięsa i produktów mięsnych z odroczonym terminem płatności bez zamiaru wywiązania się z warunków transakcji i bez zapłaty za pobrany towar, przy ścisłym podziale ról, co zostało uznane za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i za co wymierzono jej karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;2.w okresie od co najmniej 5 listopada 2011 r. do co najmniej 24 listopada 2011 r. w […] i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z P. S., L.

W. i z innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości 76.347,45 euro, co stanowiło równowartość kwoty 336.776,99 zł, co zostało uznane za przestępstwo z art. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za co wymierzono jej karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności;3.działając w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.:a.w dniu 3 sierpnia 2012 r. w […] i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z L.

W., P. B. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] SA do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości 24.728,25 euro, co stanowiło równowartość kwoty 101.138,54 zł, co zostało uznane za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;b.w dniu 11 września 2012 r. w […] i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z L. W., P. B. oraz innymi nieustalonymi osobami, doprowadziła firmę […], […], […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości 29.922,55 euro co stanowiło równowartość kwoty 122.682,45 zł, co uznano za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;c.w dniu 12 października 2012 r. w […] i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z L.

W., P. B. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości 16640 euro, co stanowiło równowartość kwoty 68057,60 zł, co stanowiło przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;d.w dniu 16 października 2012 r. w […] i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z L. W., P. B. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości 7583,85 euro, co stanowiło równowartość kwoty 30942,10 zł, co uznano za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.65 § 1 k.k.;za który to ciąg przestępstw na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzono karę 1 roku i 6 sześciu miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 100 zł każda;4.w okresie od 31 grudnia 2013 r. do 31 marca 2014 r. w […] i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K.

T., P. S., W. H. — N., A. P., J. N. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] z Hiszpanii do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości 249717,22 euro, co stanowiło równowartość kwoty 1253806,68 zł, co zostało uznane za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294§ 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za co wymierzono jej karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 100 zł każda;5.działając w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.:a.w okresie od 18 lutego 2014 r. do 6 marca 2014 r. w […] i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K.

T., P. S., W. H. – N. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 16.400,92 euro, co stanowiło równowartość kwoty 69367,69 zł, co uznano za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.; b.w okresie od 20 do 21 marca 2014 r. w […] i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K.

T., P. S., W. H. – N. oraz innymi nieustalonymi osobami doprowadziła firmę […] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 40.647,81 euro co stanowiło równowartość kwoty 171.533,75 zł, co zostało uznane za przestępstwo z art. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,za który to ciąg przestępstw wymierzono jej na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 100 zł każda.

Powyższe kary jednostkowe zostały połączone węzłem kary łącznej, w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 100 zł każda. Ponadto Sąd, na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej w kwocie 1960916,81 zł.Powyższy wyrok został zaskarżony w całości apelacją obrońcy oskarżonej, który zarzucił mu obrazę prawa materialnego, poprzez niezastosowanie art. 60 § 3 k.k., a ponadto, na wypadek nieuwzględnienia powyższego - rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec S. H. kar jednostkowych jak i kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności.Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie wobec oskarżonej instytucji określonej w art. 60 § 3 k.k., a w konsekwencji, (bądź na wypadek uwzględnienia choćby zarzutu ewentualnego) wymierzenie oskarżonej kar jednostkowych jak i kary łącznej pozbawienia wolności tak, aby nie było konieczności jej bezwarunkowej izolacji.Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn.

II AKa 250/22, w odniesieniu do oskarżonej zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że czyny jej zarzucane w punktach II-IX aktu oskarżenia, przypisane w punkcie I części dyspozytywnej, zakwalifikował i za podstawę wymiaru kar przyjął przepisy kodeksu karnego w wersji obowiązującej przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k., zaś za podstawę przepadku równowartości osiągniętej przez oskarżoną korzyści majątkowej przyjął art. 45 § 1 k.k. w wersji obowiązującej przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k., zaś kwotę przepadku obniżył do 64564,14 zł.

W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją, wniesioną przez obrońcę oskarżonej, który podniósł zarzuty naruszenia prawa procesowego oraz materialnego, a to:1.art. 457 § 3 k.p.k., poprzez rażąco powierzchowne odniesienie się do zarzutu apelacyjnego;2.art. 60 § 3 k.k., poprzez uznanie, że postawa procesowa oskarżonej nie kwalifikuje jej do skorzystania z tej instytucji.Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, w zakresie dotyczącym skazanej S. H., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasację uznać należało za oczywiście bezzasadną.

Żaden z podniesionych przez obrońcę zarzutów nie zasługiwał na uwzględnienie. Oba zarzuty zmierzały w istocie do wykazania, że w realiach niniejszej sprawy Sądy obu instancji wadliwie nie skorzystały z konstrukcji nadzwyczajnego złagodzenia kary, opisanej w art. 60 § 3 k.k. Zgodnie z jego treścią: „ Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia”.

Oskarżony, chcąc skorzystać z dobrodziejstwa konstrukcji tzw. małego świadka koronnego, musi ujawnić wszystkie okoliczności istotne dla sprawy, świadczące zarówno o aspekcie przedmiotowym, jak i podmiotowym popełnionego przestępstwa. Jest to szczególnie istotne w przypadku przestępstw umyślnych, kierunkowych. W ich przypadku to właśnie wykazanie określonego stosunku psychicznego sprawcy do popełnianego zachowania ma kluczowe znaczenie dla ukarania. Składając wyjaśnienia, oskarżona wskazała: „Ze sprzedawcami rozmawiała W.

H., która nie była świadoma, że bierze udział w przestępstwach” (k. 50).W realiach niniejszej sprawy Sądu obu instancji uznały, że oskarżona posiadała informację o tym, jaki zakres wiedzy o procederze posiada spokrewniona z nią W. H.. Sąd pierwszej instancji przeprowadził w tym zakresie rozległe postepowanie dowodowe, zaś Sąd odwoławczy zaaprobował jego rezultaty. W uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji wskazano: „S. H. wskazała, że P. S. zatrudnił w swojej firmie jej bratanicę W. H.- N., która wystawiała faktury, pisała maile na firmowym laptopie.

Zgadza się to z tym, co podał P. S. (on jednakże wskazał na więcej czynności, w których brała udział W. H.- N.). Sąd nie dał wiary tej części wyjaśnień S. H., że W. H.- N. nie była świadoma, że bierze udział w przestępstwach. Jest to bowiem sprzeczne z tym, co podał P. S..”Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd odwoławczy uznał, że w pewnym zakresie „wyjaśnienia złożone przez S. H. nie były wiarygodne, ponieważ wbrew faktom, twierdziła ona, że W. H.-N. nie wiedziała o przestępczym procederze prowadzonym w ramach firmy […] P. S., S. H. próbowała uchronić swoją bratanicę przed odpowiedzialnością kamą- osobę, którą wprowadziła do firmy […].

W związku z tym, że oskarżona S. H. nie przekazała wiarygodnych informacji na temat wszystkich współdziałających z nią osób (vide: W. H.- N.) czego potwierdzeniem jest akt oskarżenia i wyrok skazujący Sądu I instancji w stosunku do W. H.-N.”. Sądy obu instancji uznały – na poziomie ustaleń faktycznych, niemożliwych do kwestionowania na poziomie kontroli instancyjnej – że oskarżona posiadała informacje na temat świadomości i stosunku psychicznego W. H.-N., których nie ujawniła. W takiej sytuacji zastosowanie dobrodziejstwa art. 60 § 3 k.k. było niemożliwe w świetle prawa.

Nie spełniono bowiem kryteriów, opisanych w powyższym przepisie. Na marginesie należy wskazać, że nawet, gdyby oskarżona ujawniła wszelkie okoliczności, o których mowa w przywołanym przepisie, to i tak w jej wypadku zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary nie miałoby charakteru obligatoryjnego, ze względu na wystąpienie zbiegu podstaw nadzwyczajnego złagodzenia oraz obostrzenia kary.Oskarżona popełniła swoje czyny w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej, co stanowi podstawę nadzwyczajnego, obligatoryjnego obostrzenia kary, na podstawie art. 64 § 2 k.k., wedle którego:

„sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę”. Zgodnie bowiem z treścią art. 65. § 1 k.k. przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2, stosuje się także do sprawcy, który popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa.

Kwestię zbiegu rozstrzyga art. 57 § 2 k.k., który na moment popełnienia czynu posiadał brzmienie: „Jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary”. Z powyższego wynika, że w realiach niniejszej sprawy Sąd mógł zarówno karę złagodzić, jak i ją obostrzyć. Brak skorzystania z możliwości nadzwyczajnego złagodzenia, nawet w sytuacji wystąpienia przesłanek z art. 60 § 3 k.k., nie stanowiłby naruszenia prawa materialnego. Sąd musiałby jedynie w przekonujący sposób wyjaśnić w uzasadnieniu, z jakich względów przyjął określone rozwiązanie (decydując się na nadzwyczajne zaostrzenie kary, a nie jej złagodzenie).

W konsekwencji, nawet wtedy kluczowy zarzut kasacji musiałby okazać się bezskuteczny.Mając na względzie powyższe, kasację należało oddalić, jako oczywiście bezzasadną. [PGW] [ał]