Supreme Court dismisses cassation for clerical sentencing error corrected by appellate court without retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal regarding a sentencing error where the first-instance court wrote '3' and 'two' years instead of 'three' years. The appellate court corrected this contradiction and addressed the defendant's claim of disproportionate punishment, finding the modification lawful. The court ruled that when the appellate court corrects a clerical error without violating procedural rules or requiring a full retrial, the cassation is inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A contradiction in the sentencing decision does not constitute an absolute ground for cassation if the appellate court corrects the error without violating procedural rules or necessitating a retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 48/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 31 marca 2016 r.,sprawy P. K.skazanego z art. 280 § 1 i in.k.k.z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt XIII Ka […]zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T.z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 maja 2014 roku (II K […]) Sąd Rejonowy w T. skazał P. K. za popełnienie czynu zabronionego z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzając sankcję omyłkowo zapisał jej wymiar, w ten sposób, że określił karę cyfrowo – ,,3” i słownie – ,,dwóch” – lat pozbawienia wolności.Apelację od powyższego orzeczenia wniósł obrońca P. K. zarzucając zaskarżonemu wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych oraz niewspółmierność wymierzonej kary.Apelację wniósł również Prokurator Prokuratury Rejonowej na niekorzyść oskarżonego podnosząc bezwzględną przyczynę odwoławczą tj art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. polegającą na błędnym i wzajemnie wykluczającym się rozstrzygnięciu, co do kary, w punkcie VI wyroku, poprzez wpisanie obok cyfry ,,3” w nawiasie słownie ,,dwóch” lat pozbawienia wolności.
Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015 roku (XIII Ka […]), po rozpatrzeniu apelacji Prokuratora, dokonał modyfikacji wadliwego rozstrzygnięcia, orzekając wpisanie słowa ,,trzech” zamiast ,,dwóch”. Apelację wywiedzioną przez obrońcę skazanego Sąd Okręgowy w G. uznał za niezasadną. Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w G. wniósł obrońca skazanego. Autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia zaskarżył rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego w części, co do punktu I ppkt 4 oraz punktu II, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez zaniechanie uchylenia zaskarżonego orzeczenia, pomimo sprzeczności w jego części dyspozytywnej uniemożliwiającej jego wykonanie.
Mając powyższe na względzie obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w G. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. W odpowiedzi na kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego P. K. jest bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, że w orzeczeniu Sądu Rejonowego w T. wystąpiła sprzeczność polegająca na tym, że Sąd rozstrzygając o wymiarze kary orzeczonej wobec P. K., rozbieżnie określił w punkcie VI wyroku okres pozbawienia wolności w ten sposób, że zapisał liczbę lat pozbawienia wolności - cyfrą ,,3” zaś słownie - ,,dwóch” lat, co uniemożliwiało wykonanie tego orzeczenia.
Błąd Sądu Rejonowego w T. dostrzegł Prokurator Rejonowy, który wskazał w zwykłym środku odwoławczym obrazę prawa procesowego tj art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., prowadzącą zdaniem oskarżyciela publicznego do uchybienia w świetle art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Po rozpatrzeniu apelacji Sąd Okręgowy w G. zmodyfikował rozstrzygnięcie zmieniając wyrażenie ,,dwóch” na ,,trzech” lat pozbawienia wolności (punkt 4 wyroku SO), a następnie, stosownie do przepisu art. 457 § 3 k.p.k. orzeczenie prawidłowo uzasadnił (k. 22 uzasadnienia SO).Wbrew wywodom obrońcy skazanego powyższe działanie Sądu odwoławczego było uprawnione.Skarżący pomija, że Sąd odwoławczy odniósł się równocześnie do podniesionego w apelacji obrońcy zarzutu rażącej niewspółmierności kary 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 2 apelacji), uznając iż brak jest podstaw do uznania wymierzonej kary za rażąco surową.Zgodzić się należy z autorem odpowiedzi na kasację, że nie każda sprzeczność orzeczenia kwalifikuje się, jako bezwzględna przyczyna odwoławcza skutkująca uchyleniem wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Istotnie z obowiązujących przepisów i orzecznictwa wyraźnie wynika, że jeżeli pozwala na to zebrany w sprawie przez Sąd I instancji materiał dowodowy, ocena okoliczności sprawy dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w art. 7 k.p.k. a nie zachodzi konieczność przeprowadzania na nowo przewodu sądowego w całości, lub w znacznej części, oraz gdy nie zostaną naruszone reguły zawarte w art. 454 k.p.k., a potwierdzają się zarzuty zawarte w środku odwoławczym to Sąd ad quem może dokonać zmian w zaskarżonym orzeczeniu odpowiednio to korygując.W realiach niniejszej sprawy rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego uznać należy za prawidłowe.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [l.n]