Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 476/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes combined sentence exceeding statutory limits, remanding for recalculation under Art. 86 § 1 CC.

Numero d'incarto III KK 476/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the portion of the lower court's judgment imposing a combined sentence of one year, finding it violated the statutory maximums for combined punishments. The defendant was convicted of two offenses punishable by restricted liberty, with the lower court erroneously summing the terms beyond the legal ceiling. Consequently, the court remanded the case solely regarding the calculation of the combined sentence for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 86 § 1 k.k.; Art. 535 § 5 k.p.k.: A combined sentence exceeding the statutory maximums for individual offenses constitutes a flagrant violation of substantive law, warranting the quashing of the excess portion and remand for recalculation.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined sentence limits flagrant violation of law restricted liberty penalty statutory maximums remand for retrial prosecutor general appeal substantive law breach reati contro la vita e l'integrità della persona

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 86 § 1 k.k.
wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, obejmującej orzeczoną wobec P.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Uprawniało to sąd kasacyjny do uwzględnienia w całości nadzwyczajnego środka zaskarżenia na posiedzeniu w oparciu o przepis art. 535 § 5 k.p.k.W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że wymierzenie P.
Art. 85 § 1 k.k.
wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 części dyspozytywnej orzeczenia).Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art.
Art. 86 § 1 and 3 k.k.
kary łącznej w wysokości 1 roku pozbawienia wolności stanowiło ewidentną obrazę art. 86 § 1 k.k., tj.
Art. 46 § 2 k.k.
wymierzając karę łączną w wysokości 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (pkt 3 orzeczenia).Na podstawie art. 46 § 2 k.k.
art. 158 § 1 k.k
skazanego z art. 158 § 1 k.k.
art. 157 § 1 k.k
narażając go na niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k.
art. 35 § 1 k.k
art. 190 § 1 k.k
czynu z art. 190 § 1 k.k., i za to na podstawie art.
art. 85 § 1 k.k
wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 części dyspozytywnej orzeczenia).Na podstawie art. 85 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 476/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie P. M. skazanego z art. 158 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 marca 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść, od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II K (…), uchyla wyrok w zaskarżonej części i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w R. uznał P. M. za winnego tego, że:1.w dniu 22 listopada 2020 r. w P., pow. p., woj. (…) działając wspólnie z innymi ustalonymi osobami wziął udział w pobiciu A. L. narażając go na niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. w ten sposób, że zadawał mu uderzenia ręką oraz kopał po całym ciele skutkiem czego A. L. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia biodra lewego oraz urazu nosa, które to obrażenia naruszyły czynności jego organizmu na okres poniżej 7 dni, tj. czynu z art. 158 § 1 k.k., za co to podstawie art. 158 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 części dyspozytywnej orzeczenia);2.w tym samym miejscu i czasie jak w pkt I wypowiadał pod adresem P. K. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnione obawy, że zostaną spełnione, tj. czynu z art. 190 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 części dyspozytywnej orzeczenia).Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. Sąd połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego w punktach 1. i 2. wymierzając karę łączną w wysokości 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie (pkt 3 orzeczenia).Na podstawie art. 46 § 2 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 500 zł (pkt 4 wyroku).Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania i uprawomocnił się w stosunku do P. M. w dniu 3 kwietnia 2021 r. bez postępowania odwoławczego (k. 90).Kasację od tego wyroku w zakresie zawartego w pkt 3 jego części dyspozytywnej orzeczenia o karze łącznej ograniczenia wolności, na korzyść P. M. wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, obejmującej orzeczoną wobec P. M. w pkt 1 wyroku karę 7 (siedmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wysokości w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym wymierzoną w pkt 2 wymienionego wyroku, a tym samym wymierzenie jej powyżej górnego progu wyznaczonego sumą kar podlegających łączeniu.W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniesiona na korzyść skazanego P. M. kasacja okazała się oczywiście zasadna, bowiem trafny był wywiedziony w niej zarzut rażącego naruszenia prawa, mającego przy tym istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, jak i sformułowany w oparciu o ten zarzut wniosek końcowy.

Uprawniało to sąd kasacyjny do uwzględnienia w całości nadzwyczajnego środka zaskarżenia na posiedzeniu w oparciu o przepis art. 535 § 5 k.p.k.W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że wymierzenie P. M. kary łącznej w wysokości 1 roku pozbawienia wolności stanowiło ewidentną obrazę art. 86 § 1 k.k., tj. obrazę prawa materialnego.Przepis ten przewiduje orzeczenie kary łącznej w miejsce kar wymierzonych za poszczególne zbiegające się przestępstwa w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny i 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności.P. M. wyrokiem z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II K (…), został skazany za dwa występki opisane w art. 158 § 1 k.k. oraz w art. 190 § 1 k.k. na kary - odpowiednio 7 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie oraz 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, a w związku z tym prawidłowo stosując przepis art. 86 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w R. mógł wymierzyć karę łączną w wymiarze maksymalnym 11 miesięcy ograniczenia wolności.Błędny sposób procedowania, który doprowadził w efekcie do wydania wyroku rażąco naruszającego przepisy prawa, implikuje konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, lecz wyłącznie w części zaskarżonej kasacją Prokuratora Generalnego, a więc co do wymiaru kary łącznej (Sąd Najwyższy nie stwierdził aby zaistniały powody do rozpoznania kasacji poza granicami zaskarżenia – art. 536 k.p.k.) i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Procedując ponownie Sąd, winien rozstrzygnąć w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym.Z tych też względów orzeczono, jak w wyroku.