Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 459/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence merging a suspended sentence that was later extinguished by law.

Numero d'incarto III KK 459/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed a joint sentence that improperly merged a suspended sentence which had been extinguished by law. The General Prosecutor argued this violated Article 85 of the Criminal Code by combining penalties after the earlier conviction was no longer valid. The Court ruled that a suspended sentence cannot be considered when calculating a joint sentence if it has been extinguished, leading to the dismissal of the joint sentencing decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 85 k.k.; Art. 572 k.p.k.: A criminal conviction subject to a suspended sentence that is subsequently extinguished by law cannot be taken into account when combining penalties in a joint sentence.

Parole chiave

Generato dall'IA
extinguishment of conviction suspended sentence joint sentence Criminal Code Art 85 procedural law merger of penalties supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 85 k.k.
W kasacji tej zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego, a to art. 85 k.k., polegającą na połączeniu wskazanych wyżej kar pozbawienia wolności, mimo że brak było przesłanek określonych w tym przepisie, z uwagi na to, że doszło uprzednio do zatarcia skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł.
Art. 535 § 5 k.p.k.
w kwestii wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Art. 572 k.p.k.
akt II K 1039/10, i w tym zakresie, na podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza, a koszty postępowania kasacyjnego przejmuje na Skarb Państwa.
art. 535 § 5 k.p.k
w kwestii wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 572 k.p.k
akt II K 1039/10, i w tym zakresie, na podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza, a koszty postępowania kasacyjnego przejmuje na Skarb Państwa.
art. 284 § 3 k.k
z dnia 7 lutego 2011 r., mocą którego za czyny z art. 284 § 3 k.k.
art. 279 § 1 k.k
i art. 279 § 1 k.k., orzeczona była kara łączna roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Rejonowego w Ł.
art. 278 § 1 k.k
akt V K 1592/10, którym, za czyn z art. 278 § 1 k.k.
art. 85 k.k
W kasacji tej zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego, a to art. 85 k.k., polegającą na połączeniu wskazanych wyżej kar pozbawienia wolności, mimo że brak było przesłanek określonych w tym przepisie, z uwagi na to, że doszło uprzednio do zatarcia skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 164/09
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 18 czerwca 2009 r., IV KK 164/09, LEX nr 512114, z dnia 9 grudnia 2009 r., V KK 303/09, LEX nr 553740, czy z dnia 16 lipca 2013 r., III KK 197/13, LEX nr 1335597; zob.
V KK 303/09
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 18 czerwca 2009 r., IV KK 164/09, LEX nr 512114, z dnia 9 grudnia 2009 r., V KK 303/09, LEX nr 553740, czy z dnia 16 lipca 2013 r., III KK 197/13, LEX nr 1335597; zob.
III KK 197/13
Supreme Court quashes joint sentence merging a suspended sentence that expired due to legal erasure.
V KK 206/11
też uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., V KK 206/11, LEX nr 1095966).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 459/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Roman Sądej‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie J. M. L. w kwestii wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 6 lutego 2014 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, w części dotyczącej połączenia kar jednostkowych orzeczonych w dwóch wyrokach wskazanych w tej kasacji, od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II K 297/13, uchyla zaskarżony wyrok odnośnie rozstrzygnięcia, którym połączono kary jednostkowe orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 25 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 lutego 2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, i w tym zakresie, na podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza, a koszty postępowania kasacyjnego przejmuje na Skarb Państwa.

UZASADNIENIEPrzedmiotem tego postępowania, prowadzonego na wniosek skazanego, było 5 wyroków, a mianowicie 3 wyroki Sądu Rejonowego w B., tj. z dnia: 11 kwietnia 1997 r., w sprawie o sygn. akt II K 146/97, z 23 lipca 1997 r., w sprawie o sygn. akt II K 367/97 i z 7 lutego 2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 1039/10 oraz wyroki: Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 lipca 2007 r., w sprawie o sygn. akt IX K 396/07 i Sądu Rejonowego w Ł. w sprawie o sygn. akt V K 1592/10. W wyniku rozpoznania tego wniosku, Sąd Rejonowy w B., wyrokiem łącznym z dnia 21 sierpnia 2013 r., połączył skazanemu jedynie kary jednostkowe orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 lutego 2011 r., mocą którego za czyny z art. 284 § 3 k.k. i art. 279 § 1 k.k., orzeczona była kara łączna roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 25 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, którym, za czyn z art. 278 § 1 k.k. skazano go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, a łącząc te wyroki, orzekł, jako karę łączną, 1 rok i 9 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd ten w zakresie pozostałych 3 wyroków postępowanie umorzył, zwalniając skazanego od kosztów sądowych postępowania. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia 7 września 2013 r. W listopadzie 2013 r. kasację na korzyść skazanego, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o połączeniu kar jednostkowych orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Ł. w sprawie o sygn. akt V K 1592/10 i Sądu Rejonowego w B. w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, wywiódł Prokurator Generalny. W kasacji tej zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego, a to art. 85 k.k., polegającą na połączeniu wskazanych wyżej kar pozbawienia wolności, mimo że brak było przesłanek określonych w tym przepisie, z uwagi na to, że doszło uprzednio do zatarcia skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł.

Wywodząc w ten sposób, skarżący wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tym zakresie. Rozpoznając tę kasację, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja ta jest zasadna w oczywistym stopniu, a jako wywiedziona przy tym na korzyść oskarżonego, została w związku z tym rozpoznana na posiedzeniu bez udziału stron, o jakim mowa w art. 535 § 5 k.p.k.Prawdą jest bowiem, że gdy chodzi o połączony zaskarżonym wyrokiem łącznym wyrok Sądu Rejonowego w Ł., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, to Sąd Rejonowy w B. nie zauważył, że skoro orzeczono tym wyrokiem karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, to w sytuacji, gdy wyrok ten uprawomocnił się w dniu 3 grudnia 2010 r., okres warunkowego jej zawieszenia upływał w dniu 3 grudnia 2012 r., a ponieważ w ciągu kolejnych 6 miesięcy nie zarządzono wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, to z dniem 3 czerwca 2013 r., nastąpiło zatarcie tego skazania.

Sąd Rejonowy orzekał tymczasem w przedmiocie połączenia kar wyrokiem łącznym dopiero w dniu 21 sierpnia 2013 r., a więc w ponad 2 miesiące po zatarciu owej kary, którą wyrokiem tym jednak objął. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest zaś pogląd, że wyrok skazujący na karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jeżeli w okresie próby i dalszych 6 miesięcy nie doszło do zarządzenia wykonania tej kary, a w konsekwencji, do zatarcia skazania, nie może być brany pod uwagę, przy łączeniu kar w wyroku łącznym (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 18 czerwca 2009 r., IV KK 164/09, LEX nr 512114, z dnia 9 grudnia 2009 r., V KK 303/09, LEX nr 553740, czy z dnia 16 lipca 2013 r., III KK 197/13, LEX nr 1335597; zob. też uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., V KK 206/11, LEX nr 1095966).

Niedostrzeżenie tego spowodowało, że zaskarżonym wyrokiem łącznym objęto obok kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, także karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, które to skazanie, uległo już zatarciu. Orzeczono przy tym, jako karę łączną, karę roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, czyli wyższą niż wymierzona w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, a więc uwzględniającą także karę, co do której skazanie zostało już zatarte.

Tym samym rażące naruszenie art. 85 k.k. miało przy tym w niniejszej sprawie niewątpliwie istotny wpływ na treść wydanego wyroku łącznego. To zaś oznacza, że wyrok ten ostać się nie może. Uchylając go z tego powodu, w zaskarżonym zakresie, a więc odnośnie rozstrzygnięcia o połączeniu kar orzeczonych we wskazanych wyżej 2 wyrokach, Sąd Najwyższy jednocześnie, stosownie do art. 572 k.p.k., umorzył postępowanie w tej sprawie, jako że drugi łączony w tym rozstrzygnięciu wyrok w ogóle nie podlegał połączeniu ze względu na zatarcie skazania.

Z tych wszystkich względów, orzeczono jak na wstępie.