Criminal appeal dismissed for inadmissibility due to improper grounds and lack of victim complaint.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed both appeals without examination, ruling them inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defendants argued for a review of the conviction, but the court found their claims regarding exceeding the scope of the indictment were clearly false. Consequently, the appeals were rejected because they did not meet the strict statutory requirements for filing an appeal in cases with suspended sentences.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: In cases where a suspended sentence is imposed, an appeal in favor of the accused may be filed only on grounds specified in Art. 439 k.p.k.; formal mislabeling of non-qualifying errors does not render an appeal admissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 448/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 lutego 2015r., sprawy D. J. R. i I. J. P.skazanych z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 248 pkt. 1 k.k. w zw. z art. 12 kk z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanychod wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt V Ka […],utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. akt VIII K […], postanowił:
1) pozostawić obie kasacje bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne w częściach ich dotyczących. UZASADNIENIEZarządzenie o przyjęciu obu kasacji obrońców skazanych D. J. R. i I. J. P. okazało się wadliwe.Po raz kolejny przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego strona może wnieść tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Ograniczenie to obowiązuje już od dnia 1 września 2000 r., a zatem powinno być znane i przestrzegane zarówno w działaniu podmiotów fachowych, jak i organów procesowych.
W judykaturze ugruntowane jest zapatrywanie, że samo formalne powołanie się na bezwzględny powód odwoławczy lub całkowicie bezpodstawne nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która bez wątpienia nie stanowi naruszenia prawa wymienionego w art. 439 § 1 k.p.k., nie czyni dopuszczalną kasacji podlegającej ograniczeniom przewidzianym w art. 523 § 2 k.p.k. (zob. post. SN z 31 stycznia 2001 r., V KZ 1/01, LEX nr 51829).Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy wyraźnie stwierdzić, że w toku postępowania nie doszło do wykroczenia poza granice oskarżenia i do orzeczenia o czynach nie zarzucanych oskarżonym.
Porównanie opisu zachowań ujętych w akcie oskarżenia z opisem zachowań przypisanych D. J. R. i I. J. P. ewidentnie wskazuje, że teza obrońców o wyjściu poza ramy oskarżenia jawi się jako oczywiście chybiona. Wolno przypuszczać, że obrońcy wskazali na brak skargi uprawnionego oskarżyciela wyłącznie instrumentalnie, w celu skłonienia Sądu Najwyższego do merytorycznego rozpoznania obu kasacji. Takie postąpienie siłą rzeczy nie mogło przynieść oczekiwanego przez skarżących rezultatu. Obie kasacje powinny spotkać się z odmową przyjęcia już w Sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.).
Skoro tak się nie stało, Sąd Najwyższy – w myśl art. 531 § 1 k.p.k. – pozostawił kasację bez rozpoznania. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono zgodnie z art. 637 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. [aw]