Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 445/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes a summary judgment for imposing excessive fines exceeding the 200 daily unit cap.

Numero d'incarto III KK 445/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's summary judgment regarding the imposition of criminal fines. The defendant was convicted of tax offenses, but the court found the lower court violated statutory limits by ordering fines of 500 and 250 daily units, with a combined total of 500. The court ruled that the maximum fine limit of 200 daily units applies to both individual and combined fines in summary proceedings, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 172 § 1 k.k.s.; Art. 23 § 2 k.k.s.: The maximum fine limit of 200 daily units in summary proceedings applies to both individual and combined fines, and exceeding this limit constitutes a material violation requiring retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary proceedings criminal fine limit combined fine cap tax offenses procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 172 § 1 k.k.s.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 172 § 1 k.k.s. i art.
Art. 23 § 2 k.k.s.
Przekroczył zatem maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 23 § 2 k.k.s. zarówno orzekając kary jednostkowe, jak i karę łączną.
Art. 65 § 3 k.k.s.
Z.‎skazanego na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. i art.
Art. 91 § 4 k.k.s.
i art. 91 § 4 k.k.s. w zw.
Art. 7 § 1 k.k.s.
z art. 7 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu - w trybie art.
Art. 39 k.k.s.
i za to na podstawie powołanego przepisu Sąd wymierzył oskarżonemu karę 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.Na podstawie art. 39 k.k.s.
Art. 30 § 2 k.k.s.
Na podstawie art. 30 § 2 k.k.s. w zw.
Art. 22 § 2 pkt 2 k.k.s.
z art. 22 § 2 pkt 2 k.k.s. orzeczono wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych pod pozycją magazynową D/000000491/2016.
Art. 23 § 1 k.k.s.
Przekroczył zatem maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 23 § 2 k.k.s.
Art. 535 § 5 k.p.k.
7 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu - w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 21 listopada 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 19 maja 2016 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 114/10
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 czerwca 2010 r., II KK 114/10, R-OSNKW z 2010 r., poz.
II KK 332/11
224; z dnia 11 stycznia 2012 r., II KK 332/11, Prok.
II KK 323/12
Supreme Court quashes summary conviction for combined fine exceeding 100 daily units under CPLP Art. 502 § 1.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 445/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Henryk Gradzik‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)Protokolant Łukasz Biernacki w sprawie G. Z.‎skazanego na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. i art. 91 § 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu - w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 21 listopada 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 maja 2016 r., w sprawie o sygn. akt II K (…), G. Z. został uznany za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 k.k.s. i art. i 91 § 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 500 (pięćset) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych. W punkcie II wyroku G. Z. został uznany za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 k.k.s. i za to na podstawie powołanego przepisu Sąd wymierzył oskarżonemu karę 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.Na podstawie art. 39 k.k.s. w miejsce kar grzywny orzeczonych w pkt I i II wyroku wymierzono oskarżonemu karę łączną grzywny w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwieście) złotych.

Na podstawie art. 30 § 2 k.k.s. w zw. z art. 22 § 2 pkt 2 k.k.s. orzeczono wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych pod pozycją magazynową D/000000491/2016. Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych.Wyrok ten nie został zaskarżony sprzeciwem, wobec czego uprawomocnił się w dniu 14 czerwca 2016 r.Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wywiódł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 172 § 1 k.k.s. i art. 23 § 2 k.k.s., polegające na wymierzeniu skazanemu, w postępowaniu nakazowym za przypisane mu przestępstwa skarbowe w punkcie I - kary grzywny w wysokości 500 stawek dziennych i w punkcie II - kary grzywny w wysokości 250 stawek dziennych oraz kary łącznej grzywny w wysokości 500 stawek dziennych, podczas gdy w przypadku wydania wyroku nakazowego możliwe jest orzeczenie kary grzywny jedynie w wysokości do 200 stawek dziennych.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna.Przepis art. 172 § 1 k.k.s. określa rodzaje kar, jakie może orzec sąd w wyroku nakazowym, natomiast art. 23 § 2 k.k.s. limituje górną granicę kary grzywny wymierzaną wyrokiem nakazowym, która nie może przekroczyć 200 stawek dziennych chyba, że kodeks przewiduje karę łagodniejszą.Sąd Najwyższy wypowiadając się w kwestii powyższych unormowań niejednokrotnie podkreślał, że górny limit grzywny możliwej do wymierzenia w wyroku nakazowym dotyczy nie tylko kar jednostkowych orzekanych w takim wyroku, ale także kary łącznej (zob. m. in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 czerwca 2010 r., II KK 114/10, R-OSNKW z 2010 r., poz. 224; z dnia 11 stycznia 2012 r., II KK 332/11, Prok. i Pr. wkł. z 2012 r., z. 6, poz. 10; z dnia 12 grudnia 2012 r., II KK 323/12, Prok. i Pr. wkł. z 2013 r., z. 3, poz. 16).

Jak już wspomniano Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku nakazowym wymierzył oskarżonemu za czyn przypisany w punkcie I - tj. przestępstwo skarbowe z art. 65 § 3 k.k.s. i art. i 91 § 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. – karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych, natomiast za czyn przypisany w punkcie II – tj. przestępstwo skarbowego z art. 65 § 3 k.k.s. – karę 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny. Karę łączną orzekł w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych grzywny. Przekroczył zatem maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 23 § 2 k.k.s. zarówno orzekając kary jednostkowe, jak i karę łączną.

W konsekwencji Sąd Rejonowy wydając wyrok nakazowy, w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 172 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 1 k.k.s., poprzez niezastosowanie się do zawartych w nich dyspozycji w zakresie górnej granicy orzeczonej kary grzywny, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku nakazowego.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w W., do ponownego rozpoznania, w toku którego Sąd zastosuje się do dyspozycji omówionych wyżej przepisów.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. r.g.