Supreme Court orders State to reimburse defense lawyer fees for cassation appeal where prosecution alone filed the appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered the State to reimburse the defense lawyer 1,200 PLN for costs incurred during the cassation appeal. The appellant was acquitted, and the prosecution alone filed the cassation appeal, making the State liable for all procedural costs under the Code of Criminal Procedure. However, the court limited the reimbursement to the minimum rate because the defense failed to prove the actual costs exceeded this statutory amount.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 636 § 1 k.p.k.; Art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie: When a public prosecution appeal is rejected, the State bears the costs of the appeal proceedings, including defense fees, but reimbursement is capped at the statutory minimum rate if the client cannot prove higher actual expenses.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 435/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie E. G. uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 229 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 września 2025 r. wniosku obrońcy E. G. o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz E. G. zwrotu kosztów poniesionych w związku z ustanowieniem obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz E. G. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wyżej wymienionemu przez obrońcę z wyboru w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt III KK 435/23, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wywiedzioną przez Prokuratora Okręgowego w Szczecinie od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 marca 2023 r., sygn. akt IV Ka 1827/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. akt V K 165/17, na mocy którego uniewinniono E. G. od popełnienia zarzuconego mu czynu – opisanego w punkcie III części wstępnej tego wyroku. Na rozprawie kasacyjnej przeprowadzonej w dniu 25 września 2024 r. uniewinniony E. G. był reprezentowany przez obrońcę z wyboru - adwokata P. K. (k. 116).
Pismem z dnia 8 lipca 2025 r. obrońca E. G. – adwokat P. K. - zwrócił się o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz E. G. kwoty stanowiącej dwukrotność stawki minimalnej (tj. kwoty 1200 zł) tytułem zwrotu kosztów reprezentowania go przez obrońcę z wyboru w postępowaniu kasacyjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz E. G. kosztów poniesionych z tytułu reprezentowania go przez obrońcę z wyboru w postępowaniu kasacyjnym, należy uznać za słuszny co do zasady. Zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k.
– stosowanym odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym (art. 637a k.p.k.) - w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez oskarżyciela publicznego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. W związku z tym, że w analizowanej sprawie kasację wywiódł wyłącznie oskarżyciel publiczny, koszty procesu, do których zaliczają się również uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.), obciążają Skarb Państwa.
Zgodnie zaś z § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.) opłata za obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 (tysiąc dwieście) zł. W związku z tym, że obrońca z wyboru E. G. reprezentował swojego mocodawcę w toku rozprawy kasacyjnej, żądanie będące przedmiotem wniosku w tym zakresie należało uznać za uzasadnione. Obrońca nie wykazał jednak, by jego mocodawca z tytułu wynagrodzenia adwokata poniósł kwotę przewyższającą wysokość stawki minimalnej.
W piśmie z dnia 8 lipca 2025 r. znalazło się jedynie ogólnikowe stwierdzenie mające na celu wykazanie, że zasądzenie należności w kwocie stanowiącej dwukrotność stawki minimalnej uzasadnia nakład pracy obrońcy. Powyższe nie mogło być uznane za wystarczające do zasądzenia należności w oczekiwanej przez obrońcę wysokości. Wobec tego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][a.ł]