Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 427/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit regarding theft conviction and witness evidence.

Numero d'incarto III KK 427/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting arguments that the defendant committed two separate theft acts or that witness testimony was improperly excluded. The court clarified that a single continuous act of stealing electrical conduits from two victims constitutes one criminal act under Polish law, with the total damage calculated at 495 PLN. Furthermore, the appellate court's review of the defense's request to hear additional witnesses was deemed thorough and correct, leaving no room for cassation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 278 § 1 k.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.: A single continuous criminal act committed against multiple victims constitutes one offense for sentencing purposes, and appellate review of evidence exclusion must be thorough to ensure correct legal qualification.

Parole chiave

Generato dall'IA
theft conviction single criminal act multiple victims cassation appeal witness testimony appellate review damage calculation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 278 § 1 k.k.
438 pkt 1 k.p.k., poprze nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutu apelacji dotyczącego obrazy prawa materialnego, a to art. 278 § 1 k.k. w zw.
Art. 11 § 1 k.k.
z art. 11 § 1 k.k. polegającej na przyjęciu, że oskarżony jednym czynem popełnił przestępstwo na szkodę A.
Art. 433 § 2 k.p.k.
UZASADNIENIEW kasacji zarzucono rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, a to:art. 433 § 2 w zw.
Art. 438 pkt 1 k.p.k.
z art. 438 pkt 1 k.p.k., poprze nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutu apelacji dotyczącego obrazy prawa materialnego, a to art.
Art. 458 k.p.k.
Art. 6 k.p.k.
Art. 167 k.p.k.
Art. 170 § 1 k.p.k.
z art. 170 § 1 k.p.k., poprzez nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutu apelacji dotyczącego niezasadnego oddalenia wniosku obrońcy o dopuszczenie dowodu z uzupełniających zeznań świadków B.
Art. 119 § 1 k.w.R.
278 § 1 k.k., a nie – jak by tego chciał skarżący - art. 119 § 1 k.w.Również nietrafny okazał się zarzut nierzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutu niezasadnego oddalenia wniosku o uzupełniające przesłuchanie świadków B.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 427/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 376/05
wyrok SN z 4 stycznia 2006 r., IV KK 376/05, OSNwSK 2006, poz.
IV KK 393/05
wyrok SN z 23 listopada 2005 r., IV KK 393/05, OSNwSK 2005, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 427/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 stycznia 2014 r. sprawy S. Ł. S., skazanego z art. 278 § 1 i in. k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego S. Ł.

S. UZASADNIENIEW kasacji zarzucono rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, a to:art. 433 § 2 w zw. z art. 438 pkt 1 k.p.k., poprze nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutu apelacji dotyczącego obrazy prawa materialnego, a to art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 1 k.k. polegającej na przyjęciu, że oskarżony jednym czynem popełnił przestępstwo na szkodę A. „[…]” i K. O.; art. 433 § 2 w zw. z art. 458 w zw. z art. 6 w zw. z art. 167 w zw. z art. 170 § 1 k.p.k., poprzez nierozpoznanie sprawy w granicach zarzutu apelacji dotyczącego niezasadnego oddalenia wniosku obrońcy o dopuszczenie dowodu z uzupełniających zeznań świadków B. i K.

X. na okoliczność, czy w dacie zdarzenia S. X. pozostawał w ciągu alkoholowym. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zarzuty kasacji okazały się być bezzasadne w stopniu oczywistym. Pierwszy z zarzutów kasacji jest całkowicie chybiony. Czyn zarzucony w pkt III aktu oskarżenia, został skazanemu przypisany z tą korektą, że wartość skradzionego mienia wynosiła 495 zł.

Składające się na ten czyn zachowanie skazanego, mające miejsce w okresie od 27 maja do 30 maja 2012 roku, a polegające na kradzieży 33 m przewodu elektrycznego na szkodę A. „[…]” i K. O., zostały uznane za jeden czyn, popełniony na szkodę tych dwóch pokrzywdzonych. Myli się skarżący twierdząc, że zachowanie to, jako popełnione na szkodę dwóch podmiotów, winny być potraktowane jako dwa odrębne czyny. Z rozważań Sądu Rejonowego (zob. s. 13 uzasadnienia wyroku SR) wynika jednoznacznie zwartość czasowa i miejscowa zachowania skazanego, a ponadto jednolity przedmiot czynności wykonawczej, którym był przewód elektryczny, stanowiący w części element instalacji elektrycznej będącej własnością A.

„[…]”, a w części element instalacji należącej do K. O.. Wielość osób pokrzywdzonych w takiej sytuacji nie uprawnia do dzielenia jednego czynu w znaczeniu naturalnym na dwa odrębne przedmioty karnoprawnego osądu (zob. wyrok SN z 4 stycznia 2006 r., IV KK 376/05, OSNwSK 2006, poz. 35; por. wyrok SN z 23 listopada 2005 r., IV KK 393/05, OSNwSK 2005, poz. 2163). W konsekwencji nie może być wątpliwości, że na wartość szkody wyrządzonej czynem zarzuconym w pkt III aktu oskarżenia, a którego opis skorygowano w pkt I wyroku Sądu Rejonowego, składa się suma szkód wyrządzonych A.

„[…]” i K. O., a zatem wynosi ona 495 zł, czyniąc trafnym przyjęcie kwalifikacji z art. 278 § 1 k.k., a nie – jak by tego chciał skarżący - art. 119 § 1 k.w.Również nietrafny okazał się zarzut nierzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutu niezasadnego oddalenia wniosku o uzupełniające przesłuchanie świadków B. i K. X. na okoliczność, czy w dacie zdarzenia S. X. pozostawał w ciągu alkoholowym. Kontrola odwoławcza Sądu Okręgowego jest w tym zakresie wzorcowa – argumentacja na s. 4 uzasadnienia wyroku nie pozostawia wątpliwości, co do słuszności stanowiska Sądu Rejonowego, jest rzetelna i wnikliwa.

Zresztą zarzut skarżącego jest w istocie jedynie powtórzeniem argumentów podniesionych w apelacji, które zostały przez Sąd odwoławczy trafnie i przekonująco odparte. Z tych powodów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aw