Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as it challenges sentencing proportionality, not law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination, ordering the convicted party to bear the costs. The defense argued that the appellate court improperly failed to thoroughly review the severity of the sentence regarding its isolatory nature, claiming a violation of procedural rules. The court rejected this because the appeal's core intent was to challenge the proportionality of the penalty, which falls outside the scope of permissible cassation grounds under the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 523 § 1 k.p.k.; art. 531 § 1 k.p.k.: A cassation appeal based on a claim that the lower court failed to adequately consider the proportionality of the imposed sentence is inadmissible, as such challenges must be raised through appropriate means of appeal rather than cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 421/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński w sprawie skazanego T. S.skazanego za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2023 r., kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lipca 2022 r., II AKa 103/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 19 sierpnia 2021 r., II K 33/21 na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego T. S.
UZASADNIENIE
W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lipca 2022 r., II AKa 103/21, zmieniającego w odniesieniu do oskarżonego T. S. wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 19 sierpnia 2021 r., II K 33/21 poprzez przyjęcie kwalifikacji prawnej przypisanego temu oskarżonemu jako występek z art. 158 § 1 k.k. i wymierzającemu zań karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, obrońca skazanego zarzucił orzeczeniu rażące naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez – poza zmianą kwalifikacji prawnej czynu z art. 159 na art. 158 § 1 k.k. – niewłaściwe dokonanie kontroli instancyjnej przez Sąd odwoławczy, polegający na ogólnikowym, pobieżnym i niekompletnym, a zatem nierzetelnym rozważeniu jednego z zarzutów apelacji obrońcy rażącej surowości orzeczonej kary z uwagi na jej izolacyjny charakter, w konsekwencji czego orzeczenie to jest ewidentnie niesłuszne i nie spełnia zasady sprawiedliwej represji.
Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2023 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W kasacji nominalnie sformułowano zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, których naruszenie – w świetle art. 523 § 1 k.p.k. – może być podstawą nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Zarzut ten jednak, odczytany łącznie z pisemnymi motywami nadzwyczajnego środka zaskarżenia przy wykorzystaniu art. 118 k.p.k., dowodzi, że obrona zmierza przy jego pomocy do zakwestionowania współmierności orzeczonej przez Sąd Apelacyjny kary (nota bene obrona w apelacji dostrzegała możliwość orzeczenia także kary pozbawienia wolności, oczekiwała jednak, że zastosowanie znajdzie środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary – por. pkt 2 lit. b wniosków odwoławczych), co z uwagi na treść art. 523 § 1 in fine k.p.k. jest niedopuszczalne.
Wobec tego kasację, jako opartą na niedopuszczalnym zarzucie, należało pozostawić bez rozpoznania (art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 1 k.p.k.)O wydatkach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 638 kpkMając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie. [SOP] [ał]