Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant was fined, not imprisoned, violating statutory appeal restrictions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as inadmissible without substantive review. The defendant, convicted of a fiscal offense and sentenced to a fine, argued procedural errors regarding evidence and fact-finding. The court ruled that under Polish law, appeals for benefit of the accused are only permitted if the defendant faces imprisonment without probation, which did not apply here.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1, Art. 523 § 2 of the Code of Criminal Procedure; An appeal for the benefit of the accused is inadmissible if the defendant was sentenced to a fine rather than imprisonment without probation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 417/22 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie M. P. skazanego za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2022 r.,kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 7 lutego 2022 r., III Ka 123/21; utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 21 października 2020 r., sygn. X K 389/18; p o s t a n o w i ł 1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. przyjętą kasację obrońcy skazanego pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy;
2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 21 października 2020 r., w sprawie X K 389/18, Sąd Rejonowy w Rzeszowie uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i skazał go na karę grzywny w wymiarze 75 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 120 zł oraz orzekł o kosztach postępowania. Wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 7 lutego 2022 r., w sprawie III Ka 123/21, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok oraz zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.Wyrok Sądu II instancji został zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego, który sformułował w niej zarzuty: 1.obrazy przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną, ocenę wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków co miało wpływ na treść wyroku przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;1.obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść wyroku, tj. art. 410 k.p.k. przez pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych dotyczących istotnych okoliczności związanych z możliwością popełnienia przestępstwa przez oskarżonego i tym samym oparcie ustaleń faktycznych jedynie na części materiału dowodowego zebranego w sprawie;2.obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść orzeczenia, a to poprzez naruszenie przepisu z art. 193 k.p.k., poprzez oddalenie wszelkich wniosków dowodowych składanych przez oskarżonego pomimo tego, że wnioski te nie podlegały oddaleniu gdyż nie były obarczone żadnymi wadliwościami, które wykluczałyby ich dopuszczenie;3.obrazy przepisów postępowania, tj. art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 170 k.p.k. przez uznanie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów podczas gdy przeprowadzenie materiału dowodowego w sposób kompletny doprowadziłoby do uznania, że oskarżony nie popełnił czynów zabronionych, które mu zarzucono, a nadto poprzez oddalenie wszystkich wniosków dowodowych które składał oskarżony pomimo tego, że nie istniały podstawy do oddalenia wskazanych niżej wniosków dowodowych i zachodziła konieczność ich dopuszczenia;4.obrazy przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.k. w zw. z art. 170 k.p.k. przez uznanie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów podczas gdy przeprowadzenie materiału dowodowego w sposób kompletny doprowadziłoby do uznania, że oskarżony nie popełnił czynów zabronionych, które mu zarzucono, a nadto poprzez oddalenie wszystkich wniosków dowodowych które składał oskarżony pomimo tego, że nie istniały podstawy do oddalenia wskazanych niżej wniosków dowodowych i zachodziła konieczność ich dopuszczenia.5.obrazy przepisów postępowania, tj. art. 627 k.p.k. poprzez obciążenie oskarżonego kosztami postępowania sądowego.
W związku z tymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie, a także poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie. W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest niedopuszczalna i w związku z tym została pozostawiona bez rozpoznania.
W związku z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Natomiast art. 523 § 2 k.p.k. stanowi, że kasację można wnieść na korzyść skazanego jedynie w razie skazania go za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. To ograniczenie nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.W związku z tym, że w badanej sprawie M.P. został skazany na karę grzywny, a zatem inną karę niż wymieniona w art. 523 § 2 k.p.k., to kasacja wniesiona na jego korzyść przez obrońcę dopuszczalna byłaby jedynie w zakresie uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., gdyby takie zostały w kasacji powołane jako zarzuty.
We wniesionej kasacji nie powołano jednak takiego zarzutu. Stąd tą kasację – stosownie do przywołanych uregulowań prawnych, jako niedopuszczalną z mocy prawa należało pozostawić bez rozpoznania. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 638 k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. l.n,ał