Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 399/16 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as procedurally inadmissible for challenging factual findings and general principles.

Numero d'incarto III KK 399/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The appellant attempted to challenge factual findings and general procedural principles, arguing the lower court erred in evaluating evidence and reasoning. The court rejected these claims because the Criminal Procedure Code prohibits appeals against factual determinations and general rules, limiting cassation to specific statutory violations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: The cassation procedure is not a retrial of facts or a review of general procedural principles; it is limited to specific statutory violations and does not permit challenging factual findings or general rules of criminal procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure limitations factual findings inadmissibility general procedural principles criminal appeal scope procedural error standards

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 2 § 2 k.p.k.
Wskazać bowiem trzeba, że:- naruszenie art. 2 § 2 k.p.k. i art.
Art. 4 k.p.k.
i art. 4 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tych przepisach sformułowano zasady generalne rządzące procesem karnym, które to zasady znajdują następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu.
Art. 5 § 2 k.p.k.
akt III KK 399/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd;- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca,- art. 410 k.p.k.
Art. 437 § 2 k.p.k.
nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II – instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu.Podobnie Sąd Okręgowy nie mógł naruszyć art. 437 § 2 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Nie można jednak przyjąć, że apelujący wskazał jakieś zarzuty, które w ogóle nie zostałyby rozpoznane przez Sąd Odwoławczy, czy że sporządzone uzasadnienie wyroku w sposób rażący narusza przepis art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 536 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 399/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016r. sprawy D. D. skazanego z art. 278§1 k.k. i z art. 279§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt XIII Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 listopada 2015r. sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł: 1 - oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2 - obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEKasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Okręgowy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523 § 1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.Z perspektywy oceny sformułowanych w niniejszej sprawie zarzutów kasacyjnych podnieść należy, że w istocie stanowią one próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego trzeciej instancji kontroli orzeczenia.

Stanowczo zatem stwierdzić należy, że celem postępowania kasacyjnego nie jest ani powielająca kontrolę apelacyjną ocena rozumowania sądu meriti ani kontrola przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych.Spośród zarzutów podniesionych w kasacji, te które wskazano w pkt b) i c) w ogóle nie mają charakteru „kasacyjnego”. Wskazać bowiem trzeba, że:- naruszenie art. 2 § 2 k.p.k. i art. 4 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tych przepisach sformułowano zasady generalne rządzące procesem karnym, które to zasady znajdują następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu.

Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasad generalnych.- art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd;- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca,- art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II – instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu.Podobnie Sąd Okręgowy nie mógł naruszyć art. 437 § 2 k.p.k. w sytuacji, gdy nie uchylał ani nie zmieniał zaskarżonego wyroku, a tylko do takich sytuacji przepis ten ma zastosowanie.„Kasacyjny” charakter ma zatem jedynie zarzut wskazany w pkt a) skargi.

Rzecz jednak w tym, że samodzielnie sporządzona przez skazanego apelacja miała charakter bardzo ogólnikowy i koncentrowała się na przyjętej linii obrony, a więc na wskazywaniu, że nie są wiarygodne pomówienia ze strony współoskarżonego, a sam skazany dopuścił się jedynie nieumyślnego paserstwa.Następstwem powyższego, było również dość ogólnikowe uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego. Nie można jednak przyjąć, że apelujący wskazał jakieś zarzuty, które w ogóle nie zostałyby rozpoznane przez Sąd Odwoławczy, czy że sporządzone uzasadnienie wyroku w sposób rażący narusza przepis art. 457 § 3 k.p.k.

Tylko zaś w takiej sytuacji, tak sformułowany zarzut kasacji, mógłby okazać się skuteczny.Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że żaden z zarzutów naruszenia prawa procesowego, nie mógł zostać uznany za zasadny, choćby w najmniejszym stopniu.Przypomnieć też warto, że Sąd Najwyższy, zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k. rozpoznaje kasację wyłącznie w granicach podniesionych zarzutów, a wyjątkowo jedynie szerzej, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 439 k.p.k., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.