Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 396/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as inadmissible because the defendant was sentenced to suspended liberty, not imprisonment.

Numero d'incarto III KK 396/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer against a second-instance judgment. The defendant had been convicted of offenses and sentenced to imprisonment with a suspended sentence, rather than immediate imprisonment. The Court ruled the appeal inadmissible under the Criminal Procedure Code because such appeals on behalf of the accused are only permitted when the sentence is actual imprisonment without suspension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 in fine k.p.k.: A cassation appeal filed on behalf of an accused is inadmissible if the final judgment imposed a sentence of imprisonment with a suspended execution, as the law restricts such appeals to cases involving actual imprisonment or tax offenses.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility suspended sentence imprisonment without suspension criminal procedure code defense appeal rights procedura di revisione penale doppia punibilità principio del ne bis in idem

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k. Skoro zarządzenie takie wydane nie zostało, a wręcz przeciwnie, kasacja została przyjęta i przedstawiona sądowi kasacyjnemu, konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw.
Art. 433 § 2 k.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
(pkt 1 kasacji) i art. 457 § 3 k.p.k. (pkt 2 kasacji).
Art. 531 § 1 k.p.k.
Art. 637a k.p.k.
obciążeniem skazanego – art. 637a k.p.k. w zw.
Art. 636 § 1 k.p.k.
z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
Art. 527 § 4 k.p.k.
Wprawdzie wchodząca w skład tych kosztów opłata została uiszczona w następstwie niezasadnego wezwania przez Sąd drugiej instancji, nie ulega jednak wątpliwości, że jej zwrot mógłby nastąpić jedynie w wypadku uwzględnienia kasacji chociażby w części, albo jej cofnięcia (art. 527 § 4 k.p.k.).
Art. 430 § 2 k.p.k.
w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2011 r., III KK 196/11, LEX nr 955022).Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.).
art. 207 § 1 k.k
skazanego z art. 207 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III KK 196/11
w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2011 r., III KK 196/11, LEX nr 955022).Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 396/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie W.W. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 września 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt XI Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; obciążyć skazanego W.

W. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego UZASADNIENIESąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt XI Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt II K (…), którym to wyrokiem W. W. uznany został za winnego popełnienia występku określonego w art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 3 lat oraz występku określonego w art.. 190 § 1 k.k. i za to skazany na karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 15 zł.Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wywiódł obrońca skazanego zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: art. 433 § 2 k.k. (pkt 1 kasacji) i art. 457 § 3 k.p.k. (pkt 2 kasacji).

Podnosząc te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie W. W., ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L..W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. wniósł o jej pozostawienie bez rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Za trafny uznać należy wniosek oskarżyciela publicznego zawarty w pisemnej odpowiedzi na kasację, bowiem przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Nieprawidłowe były przy tym podejmowane w toku postępowania okołokasacyjnego decyzje procesowe Sądu Okręgowego w L..

Rzucająca się w oczy niedopuszczalność kasacji czyniła zbędnym wzywanie obrońcy skazanego do uiszczenia opłaty od kasacji, a nadto obligowała prezesa sądu odwoławczego (przewodniczącego wydziału lub upoważnionego sędziego – art. 93 § 2 k.p.k.) do wydania zarządzenia o odmowie jej przyjęcia stosownie do dyspozycji art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Skoro zarządzenie takie wydane nie zostało, a wręcz przeciwnie, kasacja została przyjęta i przedstawiona sądowi kasacyjnemu, konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.Przypomnieć należy, co umknęło uwadze zarówno autorowi kasacji jak i Sądowi odwoławczemu, że zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 524 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, w którym oskarżonemu W. W. za przypisane mu czyny wymierzono: karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (zarzut I) oraz karę grzywny (zarzut II), natomiast w kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

Powód taki nie wynika również z pisemnych motywów nadzwyczajnego środka zaskarżenia.Mając na uwadze powyższe, a więc niedopuszczalność kasacji strony w tej postaci (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), należało orzec, jak w pkt. 1 niniejszego postanowienia. Powyższe implikowało również rozstrzygnięciem zawartym w pkt. 2., tj. obciążeniem skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Wprawdzie wchodząca w skład tych kosztów opłata została uiszczona w następstwie niezasadnego wezwania przez Sąd drugiej instancji, nie ulega jednak wątpliwości, że jej zwrot mógłby nastąpić jedynie w wypadku uwzględnienia kasacji chociażby w części, albo jej cofnięcia (art. 527 § 4 k.p.k.).

W niniejszym postępowaniu żaden ze wskazanych warunków nie wystąpił (zob. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2011 r., III KK 196/11, LEX nr 955022).Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.).