Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 395/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed because mandatory defense was not required and mandatory appeal grounds did not exist.

Numero d'incarto III KK 395/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the defense lawyer on behalf of the convicted defendant. The defendant had been sentenced to a suspended prison term, and the defense argued for mandatory defense and specific procedural violations. The court ruled that mandatory defense was not required as the defendant was not mentally incapacitated and the appeal lacked statutory grounds.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 79 § 4 k.p.k.: When a defendant is sentenced to a suspended sentence, filing a cassation appeal on their behalf is legally impermissible, and mandatory defense is not required if the accused is mentally competent.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory defense requirement suspended sentence appeal mandatory appeal grounds mental capacity assessment cassation inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 395/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r.
Art. 523 § 2 k.p.k.
W takiej sytuacji, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. wniesienie kasacji na korzyść skazanego jest ustawowo niedopuszczalne.
Art. 79 § 4 k.p.k.
W takiej sytuacji, wobec treści art. 79 § 4 k.p.k. nie można uznać, aby na jakimkolwiek etapie postępowania, obrona J.
Art. 78 § 1 k.k.
Ł., na jego wniosek, na mocy art. 78 § 1 k.k., gdyż nie stać go było na ustanowienie obrońcy z wyboru (k.
Art. 636 § 1 k.p.k.
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 395/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w R.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k
Zarzucając:1.zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.;2.rażące naruszenie prawa, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to naruszenie art.
art. 4 k.p.k
439 § 1 pkt 10 k.p.k.;2.rażące naruszenie prawa, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to naruszenie art. 4 k.p.k., art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 395/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy J. Ł. skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 18 czerwca 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 22 lutego 2013 r. postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego J. Ł. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEJ. Ł. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r., wydanym w sprawie II K …/11, uznał J. Ł. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k., za które wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 zd. 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesił warunkowo na okres 4 lat próby.Sąd Okręgowy w L., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 18 czerwca 2013 r., zmienił zaskarżony wyrok poprzez wskazanie miejsca popełnienia czynu, a w pozostałym zakresie utrzymał go w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Od powyższego wyroku Sądu odwoławczego, kasację na korzyść skazanego J.

Ł. wniósł jego obrońca z wyboru. Zarzucając:1.zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.;2.rażące naruszenie prawa, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to naruszenie art. 4 k.p.k., art. 5 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.;3.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na nierozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art. 366 k.p.k.,wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego oraz wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego J.

Ł. jest oczywiście bezzasadna, z uwagi jednak na złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, Sąd Najwyższy zgodnie z treścią art. 535 § 3 k.p.k. ustosunkuje się do zarzutów podniesionych w tej kasacji.Przede wszystkim zauważyć należy, że J. Ł. Sąd Rejonowy, prawomocnym wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r za czyn z art. 178a § 4 k.k. wymierzył karę roku pozbawiania wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na czteroletni okres próby. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. wniesienie kasacji na korzyść skazanego jest ustawowo niedopuszczalne.

Ograniczenie to, zgodnie z § 4 pkt 1 tegoż przepisu nie dotyczy jedynie uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Analiza akt sprawy wskazuje jednak, że zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. jest całkowicie chybiony. Słusznie zauważa prokurator w odpowiedzi na kasację, że zarzut ten jest sformułowany w sposób wadliwy i mało precyzyjny i dopiero w połączeniu z uzasadnieniem, zresztą równie mało konkretnym, wyjaśnia jego istotną treść, równocześnie wskazując na nieznajomość akt sprawy przez wnoszącego kasację.

Wbrew twierdzeniom skarżącego w niniejszej sprawie nie zachodziła konieczność obrony obligatoryjnej skazanego. Należy przypomnieć, że obrońca z urzędu został wyznaczony J. Ł., na jego wniosek, na mocy art. 78 § 1 k.k., gdyż nie stać go było na ustanowienie obrońcy z wyboru (k. 40). Wprawdzie w trakcie postępowania Sąd zwrócił się do biegłych lekarzy psychiatrów o wydanie opinii dotyczącej stanu zdrowia oskarżonego, jednakże biegli w swojej opinii z dnia 28 września 2012 r. stwierdzili, że jego poczytalność w chwili popełnienia czynu, jak i stan jego zdrowia w czasie postępowania nie budzą wątpliwości (k. 115-121).

W takiej sytuacji, wobec treści art. 79 § 4 k.p.k. nie można uznać, aby na jakimkolwiek etapie postępowania, obrona J. Ł. była obligatoryjna, a udział obrońcy w toku postępowania obowiązkowy. Wskazać jednakże należy, że na każdym terminie rozprawy oskarżony był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, z substytucji którego występowali aplikanci adwokaccy, a w aktach sprawy znajdują się stosowne upoważnienia, czego obrońca widocznie nie zauważył. Podobnie jak tego, że S. S. został przesłuchany w charakterze świadka na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r., na którą nie stawił się oskarżony będący prawidłowo powiadomiony, natomiast obecny był obrońca z urzędu oskarżonego, który aktywnie uczestniczył w przesłuchaniu tego świadka (k.63-64).

Pozostałe zarzuty naruszenia prawa procesowego zawarte w kasacji są niedopuszczalne, co zwalnia Sąd Najwyższy z dokonywania jakichkolwiek rozważań na ich temat.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego J. Ł. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.