Supreme Court quashes robbery sentence below statutory minimum, remanding case for retrial due to material law violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's sentence of one year imprisonment for robbery because it fell below the statutory minimum of two years. The prosecution argued this constituted a material law violation, while the defendant contested the severity of the penalty. The court ruled that sentencing below the statutory floor without a specific legal basis is a grave error requiring the case to be remanded for a new trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 280 § 1 k.k.; Art. 33 § 2 k.k.: Sentencing below the statutory minimum constitutes a grave violation of material law unless justified by specific legal provisions, requiring the quashing of such judgments.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 39/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Antoni BojańczykSSN Marek Motuk (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 marca 2022 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. sprawy A. P. skazanego z art. 280 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt IV K (…) 1) uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. co do orzeczenia o karze pozbawienia wolności (pkt I) oraz związanego z nim rozstrzygnięcia o opłacie sądowej (pkt III) – i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania;
2) obciąża Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
A.P. został oskarżony o to, że w dniu 25 maja 2020 r. w S. przy ul. M., z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim doprowadzeniu K. M. do stanu bezbronności poprzez uderzenie w brzuch oraz kierowanie w jego stronę gróźb pobicia, dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki S. […] o wartości 750 zł na szkodę K. M., tj. o czyn z art. 280 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt IV K (…):1.w pkt I oskarżonego A. P. uznał za winnego zarzucanego mu czynu i za to, na podstawie art. 280 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k., wymierzył mu kary:– „1 (jednego) roku pozbawienia wolności” oraz– grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 20 zł każda;2.w pkt II, na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzekł wobec oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonemu poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 2000 zł;3.w pkt III, na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. oraz art. 16 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 780 zł.Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2021 r.
W dniu 4 lutego 2022 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego od ww. wyroku Sądu Rejonowego w S.. Wyrok ten został zaskarżony w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść A. P..Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 280 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego za popełnienie przestępstwa określonego w tym przepisie, kary 1 roku pozbawienia wolności, to jest kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, która wynosi 2 lata pozbawienia wolności.
Zarzucając powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, że w zaskarżonym wyroku A. P. wymierzona została kara pozbawienia wolności poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w sankcji przepisu art. 280 § 1 k.k. Sąd Rejonowy wymierzył bowiem skazanemu karę „1 (jednego) roku pozbawienia wolności”, podczas gdy za przestępstwo rozboju w typie podstawowym ustawodawca przewiduje karę pozbawienia wolności od lat 2 do 12 – i taką sankcję za ten występek ustawa określała zarówno w dacie popełnienia czynu przez skazanego, tj. w dniu 25 maja 2020 r., jak i w dacie orzekania, tj. w dniu 10 marca 2021 r.
Jednocześnie wymaga odnotowania, że analiza zaskarżonego wyroku oraz jego uzasadnienia, nie daje podstaw do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie skorzystano z jakiejkolwiek instytucji prawnej pozwalającej kształtować wymiar kary poza granicami ustawowego zagrożenia z art. 280 § 1 k.k. Zaskarżonego rozstrzygnięcia nie uzasadnia też fakt, że Sąd Rejonowy, obok kary pozbawienia wolności, orzekł również wobec skazanego tzw. grzywnę kumulatywną na podstawie art. 33 § 2 k.k.Należy podzielić ugruntowany pogląd orzeczniczy, iż wymierzenie kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w sankcji przepisu, który określa kwalifikację prawną czynu przypisanego, bez wskazania szczególnej podstawy do takiego ukształtowania rozstrzygnięcia co do kary, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego – przepisu stanowiącego podstawę skazania (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2020 r., IV KK 10/20; także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2017 r., II KK 312/17; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt III KK 228/12).Stwierdzone uchybienie miało zatem charakter rażący i w sposób istotny wpłynęło na treść prawomocnego wyroku, gdyż w jego wyniku A.
P. został skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze niższym, niż winno to nastąpić w sytuacji prawidłowego zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 280 § 1 k.k. W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok należało uchylić w części dotyczącej orzeczenia o karze pozbawienia wolności (pkt I) oraz związanego z nim rozstrzygnięcia o opłacie sądowej (pkt III) – i w tym zakresie przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. O wydatkach rozstrzygnięto stosowanie do treści art. 638 k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.