Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 357/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless, finding factual error not legal error regarding intoxication state.

Numero d'incarto III KK 357/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ruling that the defense's claim regarding the defendant's mental state was a factual error rather than a legal one. The defense argued the court erred in interpreting Article 31 § 3 of the Criminal Code and violated procedural rules by questioning a doctor without consent. The court determined the lower court correctly established the defendant's intoxicated state based on expert evidence, making the appeal's factual challenge invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 31 § 3 k.k.; Art. 180 § 2 k.p.k.: A cassation complaint alleging a violation of substantive law regarding the definition of insanity is inadmissible if it merely disputes factual findings supported by expert evidence, and complaints regarding procedural violations occurring at the first-instance level are without object.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal substantive law error factual findings review intoxication state procedural violation object

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 31 § 3 k.k.
art. 31 § 3 k.k. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że zastosowanie tego przepisu jest możliwe w przypadku wystąpienia stanu niepoczytalności na skutek psychozy wywołanej wcześniejszym odurzeniem się,2.
Art. 180 § 2 k.p.k.
art. 180 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty
z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty poprzez przesłuchanie świadka J.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 357/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 sierpnia 2024 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
art. 13 § 1 k.k
został uznany winnym czynu z art. 13 § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 12 lat pozbawienia wolności.
art. 31 § 3 k.k
Nie było w sprawie zagadnieniem problemowym (na gruncie prawa materialnego) uznanie psychozy za stan, którego swą dyspozycją nie obejmuje art. 31 § 3 k.k., ale ustalenie, dlaczego sprawca w takim stanie się znalazł.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 357/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 sierpnia 2024 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy O. S. skazanego z art. 13 § 1 w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 marca 2024 r., sygn. akt II AKa 281/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2023 r, sygn. akt III K 382/22, postanawia:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2023 r. (sygn. akt III K 382/22) O. S. został uznany winnym czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z. art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 12 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 marca 2024 r. (sygn. akt II AKa 281/23) w ten sposób, że przyjęto, że oskarżony dopuścił się czynu z zamiarem ewentualnym i w związku z tym obniżono mu karę do 10 lat pozbawienia wolności.

Kasację od tego orzeczenia wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi:„1. rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 31 § 3 k.k. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że zastosowanie tego przepisu jest możliwe w przypadku wystąpienia stanu niepoczytalności na skutek psychozy wywołanej wcześniejszym odurzeniem się,2. rażące naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 180 § 2 k.p.k. w zw. z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty poprzez przesłuchanie świadka J. A. bez zgody sądu, jedynie w oparciu o zgodę wyrażoną przez oskarżonego bez uprzedniego poinformowaniu go o niekorzystnych dla niego skutkach ujawnienia przez świadka tajemnicy lekarskiej.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zarzut nr 1 mimo nominalnego określenia go jako dotyczącego prawa materialnego (w kontekście kontroli odwoławczej; co wynika nie tyle z petitum kasacji, ale już jej uzasadnienia) w swej wymowie w istocie traktuje o błędzie w ustaleniach faktycznych. Nie było w sprawie zagadnieniem problemowym (na gruncie prawa materialnego) uznanie psychozy za stan, którego swą dyspozycją nie obejmuje art. 31 § 3 k.k., ale ustalenie, dlaczego sprawca w takim stanie się znalazł.

Jednoznacznie, odnosząc się do zarzutów apelacyjnych Sąd odwoławczy obszernie powołał się na badania biegłych i niewątpliwe ustalenie, że stan w jakim się znajdował tempore criminis oskarżony był bezpośrednim następstwem odurzenia się określoną substancją chemiczną (s. 5-6). W tym zakresie stanowisko skarżącego kasacyjnie jest zatem nietrafne, gdyż stoi w oczywistej sprzeczności z obiektywnym materiałem dowodowym natury medycznej. Zarzut nr 2 jest o tyle bezprzedmiotowy, że nie dotyczy postępowania Sądu odwoławczego, ale wprost wskazuje na rzekome mankamenty proceduralne Sądu meriti.

Skarżący w żaden sposób nie wskazuje na czym miałby ewentualnie polegać rażący błąd Sądu II instancji podczas rozpoznawania apelacji. Bowiem ten nie stosował wskazanych w petitum kasacji przepisów procesowych dotyczących przesłuchania lekarza (nastąpiło to na etapie pierwszoinstancyjnym).Należało zatem orzec jak w sentencji. [J.J.][ał] ‎