Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 351/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for clearly established joint criminal liability under Polish Criminal Code.

Numero d'incarto III KK 351/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that his role constituted only assistance rather than joint complicity in the crime of arms trafficking. The court rejected this, finding the defendant's actions and intent fully met the elements of joint complicity under Article 263 § 1 of the Criminal Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 263 § 1 k.k.; The cassation appeal is dismissed as obviously groundless when the lower courts correctly established that the accused fulfilled the elements of the crime as a joint offender rather than merely an assistant.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless joint complicity arms trafficking criminal liability Polish Criminal Code assistance vs complicity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 351/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 września 2017 r., w sprawie R.
Art. 439 k.p.k.
Podnoszone w kasacji zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, lecz na tyle istotne i rażące naruszenia prawa, do jakich doszło w postępowaniu odwoławczym, że w konsekwencji mogły one mieć istotny wpływ na treść wyroku Sądu II instancji.
Art. 18 § 3 k.k.
Art. 263 § 1 k.k.
W., skazanego z art. 263 § 1 k.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 31 marca 2017 r., sygn.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 351/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 września 2017 r., w sprawie R.
art. 263 § 1 k.k
W., skazanego z art. 263 § 1 k.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 31 marca 2017 r., sygn.
art. 18 § 3 k.k
art. 439 k.p.k
Podnoszone w kasacji zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 351/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 września 2017 r., w sprawie R. W., skazanego z art. 263 § 1 k.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S., z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt VII K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt VII K (…), R.W. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 263 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda. Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt II Ka (…), po rozpoznaniu między innymi apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego R.W., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w S..

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w S. wniósł obrońca skazanego R.W., podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa, mającego wpływ na treść orzeczenia, wyrażający się w obrazie prawa materialnego, tj. art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 263 § 1 k.k., polegającej na uznaniu w ślad za Sądem Rejonowym, że zachowanie oskarżonego R.W. wyczerpywało znamiona przestępstwa handlu bronią w ramach sprawstwa, w sytuacji, gdy w istocie – w ramach prawidłowo ustalonego stanu faktycznego – zachowanie to było pomocnictwem do działania oskarżonego P.Ł..W konkluzji obrońca skazanego R.W. wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w S. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Prokurator Prokuratury Okręgowej w S. w pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego R.W. jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.W pierwszej kolejności należy podkreślić, że kasacja, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia służy eliminacji prawomocnych orzeczeń sądowych, które ze względu na doniosłość wadliwości, jaką są obarczone, nie mogą ostać się i funkcjonować w obrocie prawnym.

Podnoszone w kasacji zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, lecz na tyle istotne i rażące naruszenia prawa, do jakich doszło w postępowaniu odwoławczym, że w konsekwencji mogły one mieć istotny wpływ na treść wyroku Sądu II instancji. Niedopuszczalne jest natomiast podnoszenie w nadzwyczajnym środku zaskarżenia wprost zarzutów pod adresem orzeczenia Sądu I instancji.Tego rodzaju zarzutów wywiedziona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera. Obrońca skazanego R.W. ponownie, w ślad za apelacją, próbuje wykazać bowiem, że skazany swoim zachowaniem nie przekroczył ram pomocnictwa, przy czym formułując tego rodzaju zarzut zdaje się po prostu z pominięciem racjonalnych argumentów negować stanowisko zajęte w tej materii przez Sądy obu instancji.

O ile rzeczywiście pierwotnie przedstawiono R.W. zarzut pomocnictwa do przestępstwa handlu bronią, to jednak analiza całokształtu okoliczności sprawy czyniła koniecznym przyjęcie, że R.W. jest współsprawcą przestępstwa z art. 263 § 1 k.k. Nie jest bowiem tak, jak podnosi w kasacji obrońca, że R.W. nie obejmował świadomością nawet istotnych części znamion czynu zabronionego. Skazany podjął się przecież przewiezienia broni palnej i amunicji z Polski do Szwecji, do czego miał zapewnić środek transportu, za swój udział w tym procederze miał otrzymać wynagrodzenie, był w pełni poinformowany co do przedsięwzięcia sprzedaży broni i amunicji, mającej się odbyć na terytorium Królestwa Szwecji (uzgodniono z nim szczegóły kontaktu z odbiorcą po przekroczeniu granicy szwedzkiej), a także miał odebrać pieniądze od odbiorcy i przywieźć do Polski.

Skazany nie mógł uważać czynu za cudze przedsięwzięcie, ponieważ miał za zadanie zrealizowanie większości czynności w celu realizacji transakcji. Odpowiedzialności z art. 263 § 1 k.k. podlega osoba, która bez wymaganego zezwolenia wyrabia broń palną albo amunicję lub nią handluje. Zestawienie zachowania skazanego z treścią art. 263 § 1 k.k. prowadzi tym samym do wniosku, że R.W. wypełnił znamiona tego przepisu w formie współsprawstwa, a jego rola – jak trafnie podniósł prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację – była kluczowa; bez udziału R.W. transakcja nie miałaby szans powodzenia.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uznał zarzut skarżącego za bezzasadny w stopniu oczywistym i w konsekwencji orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia, przy czym kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążył skazanego.