Supreme Court quashes lower court verdict for misclassifying property damage as misdemeanor due to exceeding statutory monetary threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's verdict which convicted the defendant of a misdemeanor for property damage valued at 5,000 PLN. The General Prosecutor argued that the damage amount exceeded the statutory threshold for a misdemeanor, constituting a crime under Article 288 of the Criminal Code. The Court agreed, ruling that the lower court erred by failing to apply the correct legal qualification based on the monetary limits defined in the relevant statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 124 § 1 k.w.; Art. 288 § 1 k.k.: When the value of property damage exceeds the statutory threshold for a misdemeanor, the act must be classified as a crime, and a conviction for a misdemeanor is legally erroneous.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 338/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Andrzej TomczykSSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemryw sprawie K.W.ukaranego z art. 124 § 1 k.w.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 22 marca 2018 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranegood wyroku Sądu Rejonowego w L.z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II W(…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEK.W. zarzucono we wniosku o ukaranie popełnienie czynu polegającego na tym, że w dniu 28 czerwca 2016 roku o godzinie 23.30 na posesji w miejscowości K.- K 27 gm. O., poprzez naniesienie cieczy nieznanego składu koloru czarnego dokonał uszkodzenia elewacji i okna budynku mieszkalnego o łącznej wartości 300 złotych na szkodę B. Sz., to jest o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w L., wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 roku, sygnatura akt II W (…) uznał K.W. za winnego zarzuconego wykroczenia, wyczerpującego dyspozycję art. 124 § 1 k.w., ustalając, że wartość szkody wynosi 5000 zł i za to na podstawie art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 20 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie.Na podstawie art. 22 ust 1 k.w. zobowiązał K.W. do naprawienia szkody wyrządzonej wykroczeniem przez zapłatę 5000 zł na rzecz B.
Sz.. Obwiniony został obciążony kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez pokrzywdzoną oraz zwolniony został od ponoszenia opłat i zryczałtowanych wydatków postępowania, którymi to wydatkami obciążono Skarb Państwa.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 28 kwietnia 2017 r.Orzeczenie to zaskarżył kasacją w całości na niekorzyść skazanego, Prokurator Generalny. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 124 § 1 k.w., polegające na uznaniu obwinionego K.W. za winnego wykroczenia z art. 124 § 1 k.w., podczas gdy czyn ten z uwagi na wartość szkody – 5000 złotych, stanowił przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. 288 § 1 k.k. albowiem w związku z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1247) wartość szkody przekroczyła ¼ minimalnego wynagrodzenia. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.Sąd Rejonowy w L. przypisując K.W. popełnienie czynu polegającego na zniszczeniu w dniu 28 czerwca 2016 r. mienia na szkodę B. Sz. i ustalając wartość tej szkody na kwotę 5000 zł nie mógł uznać, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 k.w.Zgodnie bowiem z treścią art. 124 § 1 k.w. w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 27 września 2013 r. (Dz.
U. z 2013 r., poz. 1247 ze zm.) wprowadzono w miejsce dotychczasowego ograniczenia kwotowego 250 zł, ograniczenie które jest pochodną minimalnego wynagrodzenia za pracę (¼ minimalnego wynagrodzenia). Przepis art. 47 § 9 k.w. definiuje minimalne wynagrodzenie jako wynagrodzenie za pracę ustalone na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2002 Nr. 200, poz. 1679 ze zm.).W dacie popełnienia zarzucanego obwinionemu czynu tj. 28 czerwca 2016 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 1850 zł, a odpowiednio ¼ tego wynagrodzenia 462,50 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r.
– Dz. U. z 2015 r., poz. 1385).W dacie orzekania w przedmiotowej sprawie przez Sąd Rejonowy w L. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 2000 zł, a zatem ¼ tego wynagrodzenia wynosiła 500 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. – Dz. U. z 2016 r., poz. 1456)W sytuacji, gdy zarówno w czasie popełnienia czynu, jak i w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy w L. ustalona wysokość szkody (5000 zł) wielokrotnie przekroczyła próg zakreślony w art. 124 § 1 k.w., czyn przypisany nie mógł zostać zakwalifikowany jako wykroczenie stypizowane w tym przepisie.Mając na uwadze powyższe ustalenia należało uznać za zasadny zarzut kasacji Prokuratora Generalnego.
Błąd który popełnił Sąd I instancji miał charakter rażący i mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku. Skutkiem tego uznania było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy w L. winien rozważyć zakwalifikowanie czynu zarzucanego K. W. jako przestępstwa z art. 288 § 1 k.k.Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.