Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 326/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for recidivist drunk driving due to incorrect application of probation reduction rules.

Numero d'incarto III KK 326/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's sentence, which had reduced the defendant's imprisonment to a restriction of liberty due to a legal error. The defendant, previously convicted of drunk driving, was found guilty of recidivism and driving while intoxicated, but the lower court incorrectly applied probation reduction provisions. The Court ruled that Article 58 § 4 of the Criminal Code explicitly excludes the possibility of applying probation reduction to this specific offense, making the original sentence mandatory.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 58 § 4 k.k.; Art. 178a § 4 k.k.: The provisions of Article 58 § 4 of the Criminal Code exclude the possibility of applying the reduction of punishment under Article 58 § 3 to offenders of the offense defined in Article 178a § 4 of the Criminal Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
recidivist drunk driving restriction of liberty probation reduction Criminal Code Article 58 mandatory imprisonment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 58 § 4 k.k.
F., zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego – art. 58 § 4 k.k., polegające na błędnym przyjęciu, że w stosunku do L.
Art. 178a § 4 k.k.
wyklucza możliwość zastosowania do sprawcy czynu z art. 178a § 4 k.k. unormowania z art.
Art. 58 § 3 k.k.
oraz rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w T., wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r.:I.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:a)w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I orzekł wobec oskarżonego, po zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. i art.
Art. 69 § 4 k.k.
wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; II.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat;III.na podstawie art.
Art. 73 § 1 k.k.
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat;III.na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;IV.na podstawie art.
Art. 49 § 2 k.k.
oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;IV.na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 300 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie;V.na podstawie art.
Art. 42 § 2 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 300 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie;V.na podstawie art. 42 § 2 k.k.
Art. 69 § 1 i 2 k.k.
wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; II.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art.
Art. 35 § 1 k.k.
i art. 35 § 1 k.k. karę 1 roku ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne o wymiarze 30 godzin miesięcznie;b)uchylił pkt drugi i trzeci;II.w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.W dniu 28 sierpnia 2013 r.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Prokurator Generalny wniósł – w trybie art. 521 § 1 k.p.k. – kasację od wyroku Sądu Okręgowego w T.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 326/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Bogumiły Drozdowskiej‎w sprawie L. F.‎skazanego z art.178 a § 4 kk przy zast. art. 58 § 3 kk i 35 § 1 kk,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 listopada 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 13 czerwca 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T.‎z dnia 6 lutego 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w T., wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r., uznał L. F. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 k.k., polegającego na tym, że „w dniu 25 sierpnia 2012 r. o godz. 23.50 w T. na ul. D. kierował po drodze publicznej samochodem marki Opel Vectra, będąc w stanie nietrzeźwości: 0,88 mg/l i 1,13 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, pomimo uprzedniego prawomocnego skazania wyrokami Sądu Rejonowego w T. z dnia 26.01.2012 r. i z dnia 29.02.2012 r. za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i przy naruszeniu orzeczonego tymi wyrokami zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w okresie do 23 września 2011 r. do 3 lutego 2014 r.”, i za to:

I.na podstawie art. 178 a § 4 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; II.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat;III.na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;IV.na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 300 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie;V.na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat.Powyższy wyrok prokurator zaskarżył apelacją na niekorzyść oskarżonego zarzucając obrazę art. 69 § 4 k.k. oraz rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w T., wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r.:I.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:a)w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I orzekł wobec oskarżonego, po zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. i art. 35 § 1 k.k. karę 1 roku ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne o wymiarze 30 godzin miesięcznie;b)uchylił pkt drugi i trzeci;II.w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.W dniu 28 sierpnia 2013 r.

Prokurator Generalny wniósł – w trybie art. 521 § 1 k.p.k. – kasację od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 13 czerwca 2013 r.Zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść L. F., zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego – art. 58 § 4 k.k., polegające na błędnym przyjęciu, że w stosunku do L. F. oskarżonego o popełnienie czynu z art. 178a § 1 i 4 k.k. możliwe jest wymierzenie kary ograniczenia wolności, zamiast prawidłowo orzeczonej przez Sąd I instancji kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy wskazany przepis art. 58 § 4 k.k. wyklucza możliwość zastosowania do sprawcy czynu z art. 178a § 4 k.k. unormowania z art. 58 § 3 k.k. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.Brzmienie przepisu art. 58 § 4 k.k. nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że nie jest możliwe skazanie sprawcy występku określonego w art. 178a § 4 k.k. na karę ograniczenia wolności z zachowaniem wymogów wskazanych w art. 58 § 3 k.k. W realiach przedmiotowej sprawy nie było zatem możliwe wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności, zamiast kary pozbawienia wolności.

Autor kasacji zasadnie podnosi, że wskazane w zarzucie kasacji naruszenie prawa materialnego jest rażące i ma istotny wpływ na treść wyroku, albowiem błędne zastosowanie możliwości prawnych przewidzianych w art. 58 § 3 k.k. było niedopuszczalne i przyniosło skazanemu nieuprawnioną korzyść. Podzielając zarzut i wniosek kasacji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.