Supreme Court quashes combined sentence below statutory minimum, remanding case for recalculation under Art. 86 § 1 k.k.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's reduction of the combined prison sentence from three to two years and three months. The prosecution argued this violated Article 86 § 1 of the Criminal Code by falling below the statutory minimum. The court ruled that the combined sentence must not be lower than the highest single sentence imposed, thereby overturning the reduction and remanding the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; Art. 4 § 1 k.k.: The combined sentence imposed for multiple offenses must not be lower than the highest single sentence among those imposed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 313/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie E. P. skazanego za występek określony w art. 200 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,w dniu 18 września 2024 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 275/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 741/22, uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. co do kary łącznej pozbawienia wolności i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Michał Laskowski Jarosław Matras Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 741/22, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim uznał oskarżonego E. P. za winnego popełnienia dwóch występków z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zb. z art. 200 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które wymierzył mu odpowiednio kary dwóch lat i 6 miesięcy oraz dwóch lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną trzech lat pozbawienia wolności.
Nadto na podstawie art. 41a § 2 k.k. wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do na odległość nie mniejszą niż 50 m oraz zakaz osobistego, telefonicznego i za pomocą internetowych środków kontaktowania się z pokrzywdzonymi przez okres lat 3.Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca oskarżonego, który wskazując na obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wniósł o „zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie E. P. od zarzucanego mu czynu ewentualnie o zmianę wymierzonej kary i orzeczenie w miejsce kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, kary we względniejszym wymiarze, przy zastosowaniu przepisu art. 37b k.k.” W przypadku nieuwzględnienia tych żądań skarżący wniósł o „orzeczenie kary pozbawienia wolności we względniejszym wymiarze, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary przewidzianego art. 60 § 2 k.k., tj. w wymiarze umożliwiającym podsądnemu odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego.”Wyrokiem z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 275/23, Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w punkcie III części dyspozytywnej karę łączną złagodził do 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I), w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy (pkt II).
Kasację na niekorzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok sądu odwoławczego w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt I części dyspozytywnej wyroku), postawił zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej poniżej dolnego progu przewidzianego w powyższym przepisie. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwia jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zaskarżony wyrok dotknięty jest rażącym naruszeniem art. 86 § 1 k.k., albowiem kara łączna została wymierzona poniżej najwyższej z kar jednostkowych orzeczonych wobec oskarżonego. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. obowiązującym w dacie czynów popełnionych przez oskarżonego (art. 4 § 1 k.k. – taki stan wybrał sąd I instancji; por. uzasadnienie wyroku), sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (treść art. 86 § 1 k.k. uległa zmianie od 24 czerwca 2020 r.).
Skoro w niniejszej sprawie najwyższą z kar orzeczonych wobec oskarżonego była kara dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, to minimalna kara łączna mogła być orzeczona w takim wymiarze, a nie jako kara dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Z tego powodu konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim w postępowaniu odwoławczym.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku. [J.J.][ał] Michał Laskowski Jarosław Matras Eugeniusz Wildowicz