Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 29/15 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for factual error and improper proportionality claim in cassation.

Numero d'incarto III KK 29/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded without a full hearing. The defense argued procedural errors regarding evidence and excessive sentencing, but the court found the first claim to be a factual error inadmissible in cassation. The second claim regarding sentencing proportionality was rejected because the appellate court had already exercised total control over the sentence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: A cassation appeal based on a factual error in the first instance judgment is inadmissible, and a claim of excessive sentencing is rejected if the appellate court exercised total control over the sentence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal factual error inadmissible claim total control proportionality of sentence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 29/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r.
Art. 433 § 2 k.p.k.
UZASADNIENIEOd prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego – Sądu Apelacyjnego kasację wniósł obrońca skazanego zaskarżając go w całości i zarzucił rażące naruszenie prawa karnego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść:1.art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 433 § 1 k.p.k.
w zakresie, czy na przebieg zdarzenia mógł mieć wpływ atak padaczki u pokrzywdzonej;2.art. 433 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 440 k.p.k.
z art. 440 k.p.k. zarzut rażącej niewspółmierności kary.
Art. 447 § 1 k.p.k.
totalnej kontroli wyroku (art. 447 § 1 k.p.k.) odniósł się również do wymiaru kary.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Reasumując zarzut ten w istocie jawi się jako zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i jako taki jest niedopuszczalny w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.).Drugi zarzut kasacji to z kolei ukryty pod pozorem naruszenia art.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 29/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 156 § 3 k.k
skazanego za przestępstwo z art. 156 § 3 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
UZASADNIENIEOd prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego – Sądu Apelacyjnego kasację wniósł obrońca skazanego zaskarżając go w całości i zarzucił rażące naruszenie prawa karnego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść:1.art. 433 § 2 k.p.k.
art. 167 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 29/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy Z. S. skazanego za przestępstwo z art. 156 § 3 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 września 2014 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 kwietnia 2014 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEOd prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego – Sądu Apelacyjnego kasację wniósł obrońca skazanego zaskarżając go w całości i zarzucił rażące naruszenie prawa karnego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść:1.art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k., poprzez brak prawidłowej kontroli odwoławczej i błędne przyjęcie, iż nieprzeprowadzenie zawnioskowanego dowodu przez Sąd a quo z zeznań świadka - lekarza, u którego leczyła się pokrzywdzona, nie stanowi uchybienia Sądu I instancji, z uwagi na fakt, iż Sąd ten powołał biegłego lekarza, który miał wydać opinię m.in. w zakresie, czy na przebieg zdarzenia mógł mieć wpływ atak padaczki u pokrzywdzonej;2.art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. poprzez utrzymanie orzeczenia w mocy, które jest rażąco niesprawiedliwe, polegające na tym, że Sąd II instancji, rozpoznając apelację obrońcy skazanego, niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wpływu uchybienia na treść orzeczenia, nie przekroczył z urzędu granic środka odwoławczego i utrzymał w mocy rażąco niesprawiedliwe orzeczenie Sądu I instancji, w którym Sąd wymierzył rażąco niewspółmierną bezwzględną karę pozbawienia wolności, w górnych jej granicach.Podnosząc w/w zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy temu ostatniemu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest niezasadna w stopniu oczywistym i dlatego podlega oddaleniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Pierwszy zarzut kasacyjny to powtórzony z postępowania apelacyjnego zarzut naruszenia art. 438 k.p.k. W zasadzie został on niemal dosłownie przytoczony z apelacji z tą tylko różnicą, że obrońca na potrzeby nadzwyczajnego środka zaskarżenia zmodyfikował go zastępując art. 438 k.p.k. przepisem art. 433 § 2 k.p.k. Odnosząc się zatem do zarzutu naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. stwierdzić należy, że Sąd odwoławczy w uzasadnieniu wyroku szczegółowo opisał powody, dlaczego nie podzielił zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu o powołanie lekarza, u którego leczyła się pokrzywdzona.

W tym zakresie niezbędne jest przypomnienie, że z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, po pierwsze wykluczenie okoliczności, aby na skutek padaczki pokrzywdzona sama zatkała sobie otwory oddechowe, a po drugie powstałe u pokrzywdzonej obrażenia absolutnie nie mogły być wynikiem napadu padaczkowego. Reasumując zarzut ten w istocie jawi się jako zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i jako taki jest niedopuszczalny w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.).Drugi zarzut kasacji to z kolei ukryty pod pozorem naruszenia art. 433 § 1 w zw. z art. 440 k.p.k. zarzut rażącej niewspółmierności kary.

Zresztą ze sposobu jego zredagowania wynika, czego skarżący zdaje się nie ukrywać, iż zarzuca on w istocie rażąco niewspółmierną bezwzględną karę pozbawienia wolności. W związku z tym tylko formalnie jest on dopuszczalny, zaś merytorycznie odnosi się wyłącznie do rażącej niewspółmierności kary, co z uwagi na zakaz stawiania w kasacji tego rodzaju zarzutu powoduje odstąpienie od ustosunkowywania się do niego na podstawie art. 523 § 1 zdanie pierwsze in fine k.p.k. Podnieść bowiem należy, że Sąd odwoławczy w ramach tzw. totalnej kontroli wyroku (art. 447 § 1 k.p.k.) odniósł się również do wymiaru kary.

W takim układzie procesowym art. 440 k.p.k. nie miał zastosowania, co czyni zarzut kasacji oczywiście bezzasadny.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.