Supreme Court dismisses defense request to exclude judge due to appointment procedure issues as procedurally inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe defense requested the exclusion of a Supreme Court judge from a cassation case, citing concerns about the judge's appointment procedure and potential violations of the right to a fair trial. The Supreme Court ruled that such arguments regarding the appointment process fall outside the scope of the statutory grounds for judicial recusal under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court declared the request inadmissible and ordered it to be left without consideration, directing that any challenges to the judge's appointment must follow a separate procedure under the Supreme Court Act.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym: Arguments regarding the procedural appointment of a Supreme Court judge do not constitute grounds for recusal under the Code of Criminal Procedure and must be addressed through the specific procedure established by the Supreme Court Act.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 286/23 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 września 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie od udziału w sprawie SSN (X.Y.) w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. na podstawie art. 29 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1904 tekst jednolity z dnia 21.10.2021 ze zm.) i art. 41 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: wniosek o wyłączenie SSN (X.Y.) od udziału w sprawie o sygn. akt III KK 286/23 pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 12 czerwca 2023 r. obrońca A. K. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. wniósł o wyłączenie SSN (X.Y.) od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. III KK 286/23. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż SSN (X.Y.) nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności sądu z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu, których to standard określony został w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. W związku z tym w ocenie wnioskującego, rozpoznanie kasacji przez SSN (X.Y.) skutkować będzie naruszeniem standardu wynikającego z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek w aktualnym stanie procesowym należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy, co skutkować musi pozostawieniem go bez rozpoznania. Z przedstawionej w nim argumentacji wynika, że jego autor domaga się wyłączenia SSN X.Y. od rozpoznania sprawy zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 286/23 ze względu na wadliwą procedurę powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Z treści art. 41 § 1 k.p.k., na który powołuje się obrońca, wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. Judykatura ukształtowała na gruncie art.41 § 1 k.p.k. określony katalog przesłanek wyłączenia sędziego, które wywodzą się z relacji sędziego i strony postępowania, oceny zachowania sędziego w toku rozpoznania sprawy, czy też jego zachowania i wypowiedzi poza rozprawą dotyczących przedmiotu procesu.
Przedmiotowy wniosek nie może zostać merytorycznie rozstrzygnięty, ze względu na zakresowo określony w nim przedmiot sądowej weryfikacji istnienia warunków do wyłączenia sędziego. Okoliczności, na które powołał się obrońca, zgodnie z wyrokiem Trybunał Konstytucyjnego z 4 marca 2020 r., P 22/19, obecnie nie wchodzą w zakres unormowania art. 41 § 1 k.p.k. i nie mogą stanowić podstawy faktycznej decyzji o wyłączeniu sędziego. Towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego okoliczności nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności.
Okoliczności te mogą być badane wyłącznie w trybie przewidzianym w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest rozpoznawanie wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści tego wniosku wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, która to regulacja wyłącza odrębne procedowanie w tym zakresie. Orzekanie w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w postulowanym zakresie byłoby w takiej sytuacji oczywiście niezgodne z Konstytucją RP, choćby z jej art. 7, zgodnie z którym wszystkie organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.
W świetle art. 8 ust. 1 Konstytucji RP podstawą takich działań w omawianym zakresie nie może być także standard wynikający z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, którego interpretacja również musi pozostawać w zgodzie z Konstytucją RP. Zauważyć zresztą wypada, iż Konwencja ta nie zawiera samodzielnej regulacji dotyczącej możliwości i podstaw wyłączania sędziów sądów krajowych od orzekania. Z powyższych względów, mając na uwadze, iż osnowę przedmiotowego wniosku stanowiły okoliczności dotyczące trybu powołania SSN (X.Y.), kierując się treścią art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia go bez rozpoznania. (B.B.)[ł.n]