Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for challenging combined sentence proportionality under Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling that the lower court's combined sentence was legally sound. The defense argued that the appellate court incorrectly applied two different sentencing systems (addition and absorption) in a single judgment, violating the principle of the most favorable rule. The court rejected this, stating that the appellate court correctly mitigated the sentence within statutory limits without violating mandatory legal norms, as the institution of combining punishments is not a discretionary 'bonus' for the defendant.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 85a kk; Art. 86 § 1 kk: Cassation is inadmissible if obviously unfounded; combining punishments is not a discretionary bonus but must occur within statutory limits, and challenging proportionality in cassation is generally prohibited.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 286/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński w sprawie S. L.w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 30 sierpnia 2022 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 10 mara 2022 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok łączny Sądu Rejonowego w S.z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt II K […], postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. (Kancelaria Adwokacka w M.), obrońcy z urzędu S. L., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złotych, osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji;
3. zwolnić skazanego S. L. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w S. wyrokiem łącznym z dnia 9 listopada 2021 roku, sygn. akt II K […] orzekł wobec skazanego S. L. w pkt I karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w pkt II karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, zaś pozostałe rozstrzygnięcia wynikające z połączonych wyroków pozostawił do odrębnego rozpoznania.Apelację od powyższego wyroku wniósł skazany.Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 10 marca 2022 roku sygn. akt IV Ka […] po rozpoznaniu apelacji skazanego zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że orzeczoną w pkt I wyroku karę złagodził do 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w G. wniósł obrońca skazanego, zarzucając naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia:- art. 85a kk poprzez jego błędne zastosowanie polegające na wymierzeniu kary łącznej w jednym wyroku przy zastosowaniu dwóch różnych systemów łączenia kar, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia,- art. 86§1 kk poprzez jego błędne zastosowanie polegające na wymierzeniu kary łącznej w jednym wyroku przy zastosowaniu dwóch systemów łączenia kar, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w G. w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym w celu wymierzenia kary łącznej w stosunku do wyroków opisanych w pkt I wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2021 roku w oparciu o najkorzystniejszą zasadę łączenia kar.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego S. L. okazała się oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535§3 kpk.Zgodnie z art. 523§1 kpk kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 kpk lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może być wniesiona tylko z powodu niewspółmierności kary. Zaś oczywista bezzasadność kasacji następuje wówczas, gdy w wyniku pobieżnej analizy postawionych w niej zarzutów nasuwa się spostrzeżenie o ich nietrafności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r., V KK 397/17).
Tego rodzaju sytuacja bez wątpienia nastąpiła w niniejszej sprawie.Skarżący we wniesionej kasacji zarzucił bowiem Sądowi odwoławczemu obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 85a kk i art. 86§1 kk, poprzez zastosowanie w wyroku łącznym dwóch różnych systemów łączenia kar, w pkt I zastosował zasadę asperacji a w II zasadę absorpcji. Zdaniem obrońcy w stosunku do skazanego winna zostać zastosowana najkorzystniejsza z zasad łączenia kar. Z treści wniesionej kasacji jednoznacznie wynika, że skarżący kwestionuje wymiar orzeczonej wobec skazanego S. L. kary, zaś postawione zarzuty zmierzają do ominięcia ustawowego zakazu kwestionowania w kasacji współmierności orzeczonej kary.Zauważyć także należy, iż art. 86§1 kk, którego obrazy rzekomo dopuścił się Sąd odwoławczy, kształtuje zasady wymiaru kary łącznej wyznaczając jej górną i dolną granice.
Sąd odwoławczy w uzasadnieniu wyroku wskazał, że orzeczenie kary łącznej w wymiarze 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (zamiast orzeczonej przez Sąd I instancji kary 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności) oraz utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie w pełni uwzględnia zasady wymiaru kary łącznej określone w art. 86§1 kk. Zatem zarówno orzeczona w pkt I jak i w pkt II kara łączna mieści się w ustawowych ramach określonych tym przepisem. Sąd Okręgowy wykazał, iż nie było także żadnych innych przesłanek, by orzeczoną karę zredukować do dolnej granicy wynikającej z ustawy, uznając jednocześnie, że złagodzenie orzeczonej kary do 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności będzie spełniać wobec skazanego cele wychowawcze i zapobiegawcze, zaś związek przedmiotowo-podmiotowy zachodzący pomiędzy przestępstwami objętymi karą łączną uniemożliwia zastosowanie zasady pełnej absorpcji.
Zatem Sąd Okręgowy ocenił i uwzględnił w sposób prawidłowy i w istotnym zakresie zarzut skazanego zawarty w jego osobistej apelacji odnośnie rażącej niewspółmierności kary łącznej orzeczonej wobec niego. Sąd odwoławczy łagodząc orzeczoną karę żadnej normy prawa nie naruszył, uwzględniając jednocześnie wskazane w art. 85a kk dyrektywy sądowego wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności. Należy także zauważyć, że instytucja łączenia kar wprawdzie – z reguły – przynosi korzyść skazanemu, ale nie jest i nie może być traktowana jako swego rodzaju „premia” udzielana sprawcy z tytułu wielości popełnionych przestępstw.
Z obrazą prawa materialnego mamy do czynienia w sytuacji, sąd nie postępuje zgodnie z ustawowym nakazem wynikającym z przepisu o charakterze obligatoryjnym, bądź też postępuje wbrew wyraźnemu ustawowemu zakazowi. Obrazy takiej nie stanowi natomiast nieskorzystanie przez sąd z możliwości przewidzianej fakultatywnie w ustawie. Kodeks karny w tym wypadku wyznacza jedynie dolną i górną granicę swobody w zakresie wymiaru kary łącznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2021 r., IV KK 167/21).W świetle powyższych rozważań, wskazać należy, że argumentacja przedstawiona przez Sąd odwoławczy jest przekonująca i zasługuje na aprobatę Sądu Najwyższego, zaś w przedmiotowej sprawie nie zaistniała bezwzględna przesłanka odwoławcza z art. 439§1 kpk ani inne rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na treść orzeczenia.Z wyżej wskazanych powodów kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna na podstawie art. 535§3 kpk. [as]