Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 278/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's sentence for theft due to violation of statutory maximum penalty limits.

Numero d'incarto III KK 278/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's decision regarding the penalty imposed on a defendant convicted of theft. The defendant was originally sentenced to two months of restricted freedom with community service, while the prosecutor argued this violated the statutory maximum for the offense. The court ruled that the law strictly limits such penalties to one month, making the original sentence legally invalid and requiring a new trial to determine the correct punishment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 20 § 1 k.w.; Art. 119 § 1 k.w.; The statutory maximum penalty for theft under Art. 119 § 1 k.w. is one month of restricted freedom; any sentence exceeding this limit constitutes a material legal error requiring quashing.

Parole chiave

Generato dall'IA
theft offense restricted freedom penalty statutory maximum limit material legal error quashing of sentence prosecutor general appeal criminal procedure code accertamento inesatto dei fatti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 20 § 1 k.w.
art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za stypizowane w art.
Art. 119 § 1 k.w.
K., ukaranego za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 119 § 4 k.w.
K., ukaranego za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w.
Art. 110 § 1 k.p.w.
S..Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 14 kwietnia 2022 r.Kasację w trybie art. 110 § 1 k.p.w. od tego wyroku złożył Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 7 grudnia 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Sulęcinie z dnia 3 lutego 2021 r., sygn.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 110 § 1 k.p
S..Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 14 kwietnia 2022 r.Kasację w trybie art. 110 § 1 k.p.w.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 278/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)‎SSN Adam Roch‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca) w sprawie S. K., ukaranego za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 7 grudnia 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Sulęcinie z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt II W 16/21, uchyla wyrok nakazowy w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Sulęcinie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEW dniu 12 stycznia 2021 r. do Sądu Rejonowego w Sulęcinie został skierowany wniosek o ukaranie o sygn. akt RSOW - 388/20, dotyczący S. K., któremu zarzucono, że w dniu 21 sierpnia 2020 r. około godz. 13:00 w S. przy ul. […] przy sklepie […] z otwartego pojazdu marki […] dokonał kradzieży pieniędzy w wysokości 450 zł, czym działał na szkodę P. S., tj. popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w Sulęcinie wyrokiem nakazowym z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt II W 16/21 uznał obwinionego S. K. za winnego popełnienia powyższego czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na rzecz Miasta i Gminy […] w wymiarze 20 godzin w miesiącu; na podstawie art. 119 § 4 k.w. obwiniony został zobowiązany do uiszczenia kwoty 450 zł na rzecz pokrzywdzonego P. S..Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 14 kwietnia 2022 r.Kasację w trybie art. 110 § 1 k.p.w. od tego wyroku złożył Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za stypizowane w art. 119 § 1 k.w. wykroczenie kary 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a tym samym wymierzenie kary w wysokości, która nie jest przewidziana w przepisie określającym maksymalny wymiar kary ograniczenia wolności za popełnienie wykroczenia.

W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Sulęcinie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. skutkowało wydaniem orzeczenia uchylającego wadliwy fragment zaskarżonego wyroku. Owa wadliwość wynikała z rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego opisanego w zarzucie kasacji. Chodzi mianowicie o przepis art. 20 § 1 k.w., który stanowi, że kara ograniczenia wolności trwa jeden miesiąc.

Od zasady tej nie przewidziano żadnych wyjątków (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2021 r. o sygn. akt V KK 86/21, LEX nr3150713). Zatem wymierzenie kary 2 miesięcy ograniczenia wolności stanowiło oczywiste uchybienie, które cechowało stopniem rażącym. Istotnie wpłynęło ono również na treść wyroku w zaskarżonej części, gdyż spowodowało doznanie przez obwinionego dolegliwości większej, niż winno to nastąpić w sytuacji prawidłowego zastosowania normy art. 119 § 1 k.w.W świetle powyższego wyrok w zaskarżonej części wymagał uchylenia, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania w celu eliminacji powyższej wadliwości i nowego ukształtowania wymiaru kary. l.n