Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 248/04 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal judgment for failure to address all appeal arguments in the reasoning.

Numero d'incarto III KK 248/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's judgment because the reasoning failed to address the defendant's specific appeal arguments. Although the court later drafted a partial reasoning, the initial delivery of an incomplete document to the defense triggered the cassation deadline, preventing the defendant from raising new grounds. The court ruled that the state of the case at the start of the deadline must be used, and delivering a fragmentary reasoning that omits the court's stance on the defendant's claims constitutes a serious violation of procedural law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 457 § 3 k.p.k.; art. 433 k.p.k.: If the failure to provide a complete reasoning lies with the court, delivering only a fragment to the party at the start of the cassation period cannot produce unfavorable consequences, and the omission of the court's response to the party's appeal arguments is a serious violation of the cited provision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure incomplete reasoning procedural violation appellate judgment defendant rights deadline calculation serious violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 457 § 3 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k., nawet jeśli w terminie późniejszym brakujący fragment
art. 433 k.p.k.
zasady wynikające z przepisu art. 457 § 3 w zw. z art. 433 k.p.k.
art. 524 § 1 k.p.k.
Patryka K., tym bardziej że nie zostało ono nawet doręczone w terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co hipotetycznie mogłoby dać asumpt do rozważań nad problemem przywracania (wydłużania) terminu do wniesienia
art. 457 § 3 k.p.k
art. 457 § 3 k.p.k., nawet jeśli w terminie późniejszym brakujący fragment
art. 280 § 1 k.k
Sąd Najwyższy w sprawie Patryka K., skazanego z art. 280 § 1 k.k.
art. 283 k.k
z art. 283 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11
art. 457 § 2 k.p.k
sporządzone na wniosek zgodnie z treścią art. 457 § 2 k.p.k.
art. 524 § 1 k.p.k
Patryka K., tym bardziej że nie zostało ono nawet doręczone w terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co hipotetycznie mogłoby dać asumpt do rozważań nad problemem przywracania (wydłużania) terminu do wniesienia
art. 433 k.p.k
zasady wynikające z przepisu art. 457 § 3 w zw. z art. 433 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

WYROK Z DNIA 11 MAJA 2005 R.

III KK 248/04

Doręczenie stronie tylko fragmentu uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego rozpoczynające bieg terminu do wniesienia kasacji, w sytuacji

gdy przyczyny niesporządzenia uzasadnienia w całości leżą po stronie sądu, nie może wywoływać skutków dla strony niekorzystnych, a brak w doręczonym stronie fragmencie uzasadnienia ustosunkowania się do zarzutów zawartych w środku odwoławczym jest rażącym naruszeniem przepisu

art. 457 § 3 k.p.k., nawet jeśli w terminie późniejszym brakujący fragment

uzasadnienia zostanie sporządzony i stronie tej doręczony.

Przewodniczący: sędzia SN J. Żywolewska-Ławniczak.

Sędziowie SN: E. Gaberle, A. Tomczyk (sprawozdawca).

Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz.

Sąd Najwyższy w sprawie Patryka K., skazanego z art. 280 § 1 k.k. w

zw. z art. 283 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11

maja 2005 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 19 lutego 2004 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 1 sierpnia 2003 r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e k a z a ł sprawę Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 19 lutego 2004 r., wydanym „...

po rozpoznaniu sprawy Patryka K., Piotra P., Jacka K. i Artura P. (...) na

skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych oraz osobiste

apelacje oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 sierpnia

2003 r. ...” utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne.

Wyrok ten zaskarżył kasacją obrońca skazanego Patryka K., który „...

zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, a konkretnie przepisu

art. 457 § 3 k.p.k. przez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku czym kierował się sąd wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski

apelacji obrońcy oskarżonego Patryka K. oraz osobistej apelacji Patryka K.

uznał za niezasadne”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania. W

uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazał, że od wyroku Sądu Rejonowego

w B. z dnia 1 sierpnia 2003 r. wniesiono pięć apelacji, natomiast lektura

uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 19 lutego 2004 r.

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B., prowadzi do wniosku, że Sąd Okręgowy rozpoznawał jedynie apelację obrońcy oskarżonego

Piotra P., uzasadnienie bowiem odnosi się jedynie do zarzutów i wniosków

tej jednej apelacji, ani słowem nie wspominając o pozostałych apelacjach,

w tym apelacji obrońcy oskarżonego Patryka K. i samego Patryka K. To

zaś uniemożliwiło autorowi kasacji postawienie innych – poza podniesionym – zarzutów.

W odpowiedzi na kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej w B.

wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej, wywodząc, że sąd

odwoławczy analizował ustalenia faktyczne i oceny zawarte w zaskarżonym wyroku oraz zarzuty apelacyjne oskarżonego Patryka K. i jego obrońcy, zaś swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami art. 457 § 3 k.p.k.

Kasacja natomiast jest wynikiem pewnego nieporozumienia. Stanowisko to

podtrzymał Prokurator Prokuratury Krajowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Sprawa, w której

skarżone orzeczenie zapadło, jest zupełnie wyjątkowa, nietypowa, wręcz

kuriozalna. Dla pełnego wykazania zasadności kasacji w tak nietypowej

sprawie konieczne jest więc drobiazgowe prześledzenie sposobu postępowania sądu i jego pracowników po wydaniu zaskarżonego wyroku.

Otóż, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B.

Sąd Okręgowy w B. wskazał, że uczynił to. uznając apelacje za oczywiście

bezzasadne, zaś w części wstępnej określił, iż rozstrzygnął tak, po rozpoznaniu sprawy czterech oskarżonych na skutek apelacji wniesionych przez

obrońców trzech oskarżonych oraz przez dwóch oskarżonych. W protokole

rozprawy apelacyjnej odnotowano, że „... uzasadnienie na piśmie zostanie

sporządzone na wniosek zgodnie z treścią art. 457 § 2 k.p.k. ...”.

Wnioski o sporządzenie uzasadnienia oraz doręczenie wyroku wraz z

uzasadnieniem złożyli: skazany Piotr P., obrońca skazanego Jacka K.,

obrońca skazanego Patryka K. oraz skazany Patryk K. Mimo to uzasadnienie wyroku zostało sporządzone jedynie co do skazanego Piotra P. Natomiast z odręcznej adnotacji uczynionej na kserokopii wniosku obrońcy skazanego Jacka K. opatrzonej datą „28.07.04”, wynika, że wniosek ten został

omyłkowo załączony do innych akt i przedstawiony sędziemu sprawozdawcy około połowy czerwca 2004 r., i dlatego zostało sporządzone oddzielne

uzasadnienie (zwane w korespondencji sądowej uzupełniającym – dopisek

SN). W tym miejscu cofnąć się należy do etapu, w którym sporządzono

uzasadnienie wyroku w odniesieniu do skazanego Piotra P. Otóż odpis wyroku wraz z tym uzasadnieniem został doręczony m.in. Patrykowi K. w dniu

13 kwietnia 2004 r. W dniu 28 maja 2004 r. do Sądu Okręgowego w B.

wpłynął kolejny wniosek Patryka K. o wyznaczenie obrońcy z urzędu, celem sporządzenia i wniesienia kasacji. We wniosku Patryk K. precyzuje, że

wyznaczenie obrońcy powinno nastąpić po sporządzeniu uzasadnienia wyroku (podkr. SN). Na wniosku tym znajduje się odręczna adnotacja, że wy-

rok z uzasadnieniem uzupełniającym wysłano w dniu 30 lipca 2004 r. Zanim to jednak nastąpiło, zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2004 r. wyznaczono skazanemu Patrykowi K. obrońcę z urzędu, któremu w dniu 8 czerwca

2004 r. doręczono odpis zarządzenia oraz odpis wyroku z 19 lutego 2004 r.

wraz z uzasadnieniem (oczywiście tym dotyczącym jedynie skazanego Piotra P. – dopisek SN). W zaistniałej sytuacji obrońca skazanego Patryka K.

sporządził i wniósł kasację, którą przyjęto zarządzeniem z dnia 17 sierpnia

2004 r. i po uzyskaniu odpowiedzi Prokuratora Okręgowego w B. przedstawiono Sądowi Najwyższemu. Należy też odnotować ponownie, że już po

wpłynięciu kasacji, acz przed jej przyjęciem, sporządzono i doręczono skazanemu Patrykowi K., jego obrońcy oraz obrońcy skazanego Jacka K. tzw.

uzasadnienie uzupełniające, przy czym zarządzeniem z dnia 7 września

2004 r., po stwierdzeniu, że w dniu 3 września 2004 r. upłynął termin do

wniesienia kasacji w sprawie Jacka K., zakreślono sprawę w wykazie WKK

jako zakończoną.

Analiza przytoczonego przebiegu postępowania w Sądzie Okręgowym w B. po wydaniu wyroku z 19 lutego 2004 r. wskazuje na szereg nieprawidłowości o charakterze przede wszystkim administracyjnym, które

jednak, gdyby je traktować jako błahe (wszak doszło w końcu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w części dotyczącej Patryka K.) i nieistotne,

prowadziłyby do konsekwencji procesowych niekorzystnych dla skazanego,

pozbawiając go prawa do kasacji. Przecież w dacie doręczenia obrońcy

skazanego zaskarżonego wyroku wraz z niekompletnym uzasadnieniem

rozpoczął bieg termin do wniesienia kasacji. I w tym terminie, w oparciu o

taki tylko dokument w postaci niekompletnego uzasadnienia mógł on budować zarzuty i stawiać wnioski. Jako, że z doręczonego obrońcy uzasadnienia nie można było powziąć informacji dlaczego Sąd Okręgowy w B.

uznał zarzuty i wnioski apelacji Patryka K. i jego obrońcy za oczywiście

bezzasadne, przeto słusznie postawił on zarzut rażącego naruszenia prze-

pisu art. 457 § 3 k.p.k. Niczego w tym względzie nie zmienia fakt sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej m. in. Patryka K., tym bardziej że nie zostało ono nawet doręczone w terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co hipotetycznie mogłoby dać asumpt do rozważań nad problemem przywracania (wydłużania) terminu do wniesienia

kasacji. Jako, że w rozpoznawanej sprawie nie otworzyła się nawet hipotetyczna możliwość tego rodzaju rozważań, przeto należy powrócić do oceny

kasacji w stanie sprawy w jakim rozpoczął się bieg terminu do jej wniesienia. Tu zaś oczywiste jest, że doręczenie stronie tylko fragmentu uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego rozpoczynające bieg terminu do wniesienia kasacji, w sytuacji gdy przyczyny niesporządzenia uzasadnienia w

całości leżą po stronie sądu, nie może wywoływać skutków dla strony niekorzystnych, a brak w doręczonym stronie fragmencie uzasadnienia ustosunkowania się do zarzutów zawartych w środku odwoławczym jest rażącym naruszeniem przepisu art. 457 § 3 k.p.k., nawet jeśli w terminie późniejszym brakujący fragment uzasadnienia zostanie sporządzony i stronie

tej doręczony. Uchybienie to uniemożliwia zapoznanie się przez stronę z

rozumowaniem, jakie przywiodło sąd odwoławczy do określonej treści rozstrzygnięcia, i nie pozwala – co wyraźnie podkreśla autor kasacji – na postawienie jakichkolwiek innych zarzutów. Nie można też skutków takiego

uchybienia zrzucać na karb nieporozumienia, co sugeruje autor odpowiedzi

na kasację, bowiem wówczas negatywne konsekwencje procesowe wynikające z owego nieporozumienia – jak zresztą wynika to z treści odpowiedzi – zostałyby przeniesione na skazanego.

W zaistniałej sytuacji, nie znajdując innych możliwości rozwikłania

występującego w niniejszej sprawie problemu, Sąd Najwyższy uznał, że w

stosunku do Patryka K. postępowanie odwoławcze powinno być powtórzone w sposób wolny od wad i dlatego zaskarżony wyrok uchylił.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy w B. powinien rozważyć wszystkie wnioski i zarzuty apelacji oskarżonego oraz apelacji jego

obrońcy, zaś wyniki rozważań zawrzeć w uzasadnieniu uwzględniającym

zasady wynikające z przepisu art. 457 § 3 w zw. z art. 433 k.p.k.

Z przytoczonych powodów należało orzec jak na wstępie.