Supreme Court dismisses appeal due to late filing; defense missed deadline as Saturday was not a statutory holiday.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination because it was filed two days after the statutory deadline. The defense submitted the appeal on a Saturday, which the court determined was not a recognized holiday for extending the deadline. Consequently, the filing was deemed untimely, and the court was obligated to reject it under the relevant procedural code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 123 § 3 k.p.k.: A cassation appeal filed after the deadline expires is inadmissible, and the deadline extension for holidays does not apply to weekends unless specifically designated by law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 242/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie R. P. (P.) skazanego z art. 282 k.k. w zb. z art. 281 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2015 r. kasacji wniesionej obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt XIII Ka 1037/14, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Starogardzie Gdańskim z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 57/12, p o s t a n a w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. zwolnić skazanego R.P. od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt XIII Ka1037/14, Sąd Okręgowy w Gdańsku zmienił (w zakresie kwalifikacji prawnej oraz podstawy wymiaru kary w pkt II, V i VI), zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonego, wyrok Sądu Rejonowego w Starogardzie Gdańskim z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 57/12, którym to orzeczeniem oskarżony R. P. skazany został za przestępstwo z art. 282 k.k. w zb. z art. 281 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i inne na łączną karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w pozostałym zakresie wyrok sądu pierwszej instancji utrzymując w mocy, uznając przy tym apelację za oczywiście bezzasadną.
W dniu 19 grudnia 2014 r. obrońca skazanego złożył wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego oraz doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem na adres jego kancelarii (k. 744).Wyrok z uzasadnieniem wpłynął do kancelarii w dniu 15 stycznia 2015 r. (k. 745).Obrońca skazanego adw. A. T. sporządził i podpisał kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie R. P. i nadał zawierającą ją przesyłkę w urzędzie pocztowym w S. w dniu 16 lutego 2015 r. (k. 9 akt WKK 5/15).Przedmiotowa kasacja została przyjęta zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2015 r. (k. 11 akt WKK), a następnie, po sporządzeniu pisemnej odpowiedzi przez Prokuratora Okręgowego w Gdańsku, przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy R.
P nie może zostać rozpoznana, bowiem złożona została ona z przekroczeniem terminu zawitego określonego w art. 524 § 1 k.p.k. i tym samym nie powinna zostać przez Sąd Okręgowy w Gdańsku (upoważnionego sędziego) w ogóle przyjęta. Ponieważ tak się nie stało, Sąd Najwyższy, stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k., zobligowany był pozostawić ją bez rozpoznania.Termin 30 dni do wniesienia kasacji strony liczony jest od dnia doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie był to dzień 15 stycznia 2015 r. Skoro zaś tak, to ostatni dzień terminu na wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia mijał w dniu 14 lutego 2015 r.
Przesyłka zawierająca kasację nadana została w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji w dniu 16 lutego 2015 r., a więc 2 dni po terminie zawitym.Można domniemywać, że obrońca wnosząc kasację w sposób wyżej opisany uznał, że w tym wypadku ma zastosowanie przepis art. 123 § 3 k.p.k., zgodnie z którym, jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia. Gdyby ostatni dzień terminu do wniesienia kasacji w przedmiotowej sprawie wypadł w dniu 15 lutego 2015 r. (niedziela), dokonana przez obrońcę czynność byłaby skuteczna.
Rzecz w tym, że dzień 14 luty 2015 r. – sobota, nie był dniem uznanym przez ustawę za dzień wolny od pracy (zob. w tym przedmiocie jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego, postanowienia: z dnia 23 lutego 2012 r., III KK 289/11, OSNKW 2012, z. 6, poz. 63; z dnia 27 sierpnia 2014 r., IV KK 166/14, OSNKW 2015, z. 1, poz. 7), a tym samym wniesienie kasacji musiało nastąpić do godz. 24.00 dnia 14 lutego 2015 r. Stosownie do treści art. 429 § 1 k.p.k., prezes sądu (w tym wypadku upoważniony sędzia) powinien odmówić przyjęcia kasacji wniesionej po terminie w oparciu o przepis art. 530 § 2 k.p.k.
Skoro tego rodzaju decyzja nie zapadła, sąd kasacyjny na podstawie powołanego wyżej art. 531 § 1 k.p.k. postanowił jak w części dyspozytywnej.Zwalniając skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego art. 624 § 1 k.p.k., ponieważ jest on pozbawiony wolności i tym samym nie ma realnej możliwości osiągania dochodów, a przyczyna wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia o wskazanej wyżej treści nie była przez niego samego zawiniona. l.n