Criminal appeal dismissed; combined sentence execution completed prevents new combination under Art. 85 § 2 KK.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, upholding the final combined sentence of nine years and three months. The defense argued for combining this sentence with others imposed during the execution of the first term, but the court found no legal basis for such an action. The court ruled that because the initial combined sentence had already been fully executed, the statutory requirement for combining punishments was no longer met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 85 § 2 k.k.; Art. 85 § 3 k.k.: A combined sentence cannot be combined with other sentences if the original combined sentence has been fully executed, as the prerequisite of 'punishments subject to execution' is no longer satisfied.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 233/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2019 r., sprawy T. S.o wydanie wyroku łącznego z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 maja 2017r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIET. S. skazany był prawomocnymi wyrokami:1)Sądu Rejonowego w G. z dnia 2 lipca 2001 r., sygn. akt IV K 938/01, za przestępstwo z art. 227 § 4 d.k.k. popełnione w dniu 19 kwietnia 1996r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby oraz na mocy art. 36 § 2 d.k.k. na karę grzywnę w wysokości 300 złotych;2)Sądu Rejonowego w G. z dnia 21 sierpnia 2003r. sygn. akt III K 617/03, za przestępstwa:- z art. 157 § 1 k.k. popełnione w dniu 11 marca 2003 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,- z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w dniu 11 marca 2003 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,przy czym wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 11 marca 2003 r. do dnia 21 sierpnia 2003 r.;3) Sądu Rejonowego G. z dnia 8 marca 2004 r., sygn. akt XIV K 1517/03, za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnione w dniu 30 września 2003 r., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 30 września 2003 r. do dnia 4 listopada 2003 r.;4) Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II K 732/09, za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 266 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 24 lipca 2008r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt IIK 37/11, wymierzono karę łączną 9 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 30 czerwca 2007 r. do dnia 26 maja 2008 r.5) Sądu Okręgowego w T. z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt II K 83/08, za przestępstwa:- z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. i z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 30 czerwca 2007r. na karę 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,- z art. 280 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 30 czerwca 2007 r. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;przy czym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt II K 37/11, wymierzono karę łączną 9 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 30 czerwca 2007 r. do dnia 26 maja 2008 r;6) Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt II K 414/12, za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 13 grudnia 201lr. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;7) Sądu Rejonowego w M. z dnia 1 kwietnia 2014r., sygn. akt II 913/13, za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 11 października 2011r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;8) Sądu Rejonowego w M. z dnia 28 lipca 2015r., sygn. akt II K 95/15, za przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 19 marca 2013r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;9) Sądu Rejonowego w T. z dnia 1 kwietnia 2016r., sygn. akt II K 930/15, za ciąg dwóch przestępstw z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionych w dniu 9 czerwca 2014r., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;10) Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt VII K 747/15, za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. w zb. z art. 222 § 1 k.k. w zb. z 161 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 27 stycznia 2014 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w T. po rozpoznaniu sprawy T.
S., wyrokiem łącznym z dnia 25 maja 2017r., sygn. akt II K […]:Ina podstawie art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015r.) w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach:-Sądu Rejonowego w G. sygn. akt IIK 414/12;-Sądu Rejonowego w M. sygn. akt IIK 913/13;-Sądu Rejonowego w M. sygn. akt IIK 95/15;-Sądu Rejonowego w T. sygn. akt II K 930/15;-Sądu Rejonowego w G. sygn. akt II K 747/15, wymierzył T.
S. karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wonności,IIorzekł, że w pozostałym zakresie wymienione wyżej wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;IIIna podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone w wyrokach: Sądu Rejonowego w G. z dnia 2 lipca 200lr. sygn. akt IV K 938/01, Sądu Rejonowego w G. z dnia 21 sierpnia 2003r. sygn. akt III K 617/03, Sądu Rejonowego w G. z dnia 8 marca 2004r. sygn. akt XIV K 1517/03, Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 lutego 2010r. sygn. akt II K 732/09, Sądu Okręgowego w T. z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt II K 83/08 oraz Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 201lr. sygn. akt II K 37/11.Od wymienionego wyroku apelację wniósł obrońca T.
S., który zaskarżył go w całości i wskazując jako jej podstawę art. 438 pkt 3 k.p.k. zarzucił mu „błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na ustaleniu, że wykonany wyrok łączny Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 201l roku, sygn. akt II K 37/11, w którym wymierzono karę łączną 9 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności nie może być objęty obecnym wyrokiem łącznym, albowiem kara została wykonana”.W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I przez dodatkowe objęcie w tym punkcie kar jednostkowych z wyroku łącznego Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 2011 roku sygn. akt II 37/11 i wymierzenie skazanemu T.
S. kary łącznej przy uwzględnieniu pełnej absorpcji.W odpowiedzi na apelację prokurator wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2017r., sygn. akt II Aka […], utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację wywiódł obrońca skazanego zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 85 § 2 k.k., które miało istotny wpływ na treść orzeczenia przez wadliwe przyjęcie, iż kara podlegająca łączeniu, niewykonana w chwili złożenia wniosku o wyrok łączny, natomiast wykonana w trakcie długotrwałego, nacechowanego przewlekłością postępowania sądowego, nie może zostać uznana za podlegającą wykonaniu.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Rejonowej w G. wniosła o oddalenie kasacji obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co skutkowało jej oddaleniem w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Skarżący w kasacji nie wykazał istnienia żadnej w ww. podstaw.Sąd Apelacyjny w pierwszej kolejności dokonał oceny zasadności zastosowania przez Sąd I instancji obecnie obowiązujących przepisów dotyczących wyroku łącznego (tj. obowiązujących od dnia 1 lipca 2015 r.) uznając jej prawidłowość, co nie było przedmiotem zaskarżenia. Odnosząc się do zarzutu stawianego w skardze kasacyjnej przez obrońcę, dotyczącego rażącego naruszenia prawa materialnego w postaci art. 85 § 2 k.k. zauważyć trzeba, że w istocie zarzut ten był stawiany w apelacji, jednakże wówczas pod postacią błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na jego treść.
Celem procesowym obrońcy skazanego zarówno w apelacji, jak również obecnie w kasacji, jest doprowadzenie do objęcia kary 9 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności - orzeczonej wobec skazanego T. S. w wyroku łącznym Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 sierpnia 2011r., sygn. akt II K 37/11 - zaskarżonym wyrokiem łącznym.Okoliczność ta była przedmiotem analizy ze strony Sądu Odwoławczego, który w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - w pełni podzielając argumentację Sądu I instancji w tym zakresie – należycie wykazał istnienie negatywnej przesłanki z art. 85 § 2 k.k. do połączenia ww. kary z karami połączonymi w zaskarżonym wyroku łącznym.Zgodnie z art. 85 § 2 k.k. - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. - podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1.
W piśmiennictwie oraz orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że zwrot „kary podlegające wykonaniu” dotyczy takich kar, w stosunku do których nie została zakończona procedura ich wykonania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2018 r., IV KK 552/17).Kara łączna orzeczona przez Sąd Okręgowy w T. w wyroku z dnia 29 sierpnia 2011r., sygn. akt II K 37/11, została wykonana w całości a ponadto kary wymierzone w sprawach o sygn. akt II K 414/12, II 913/13, II K 95/15, II K 930/15 i VII K 747/15 (objęte zaskarżonym wyrokiem łącznym) zostały orzeczone za przestępstwa popełnione przez T.
S. w czasie jej odbywania, zatem stosownie do treści art. 85 § 3 k.k. nie podlegają łączeniu z tą karą. Na marginesie niejako wypada zauważyć, że Sąd odwoławczy rzeczowo też wykazał, że również w poprzednim stanie prawnym (tj. obowiązującym do dnia 1.07.2015 r.) forsowana przez skarżącego koncepcja połączenia kary łącznej orzeczonej w sprawie II K 37/11 z karami w ww. sprawach nie byłaby możliwa z uwagi na datę wydania wyroku w sprawie II K 83/08, będącego cezurą realnego zbiegu przestępstw w wyroku łącznym Sądu Okręgowego w T. w sprawie o sygn. akt II K 37/11.Skarżący nie przedstawił w kasacji żadnej rzeczowej argumentacji, która mogłaby podważyć treść zaskarżonego wyroku.
Jak słusznie zauważył prokurator w odpowiedzi na kasację, podnoszona przez skarżącego okoliczność dotycząca długotrwałości prowadzonego postępowania sądowego w niniejszej sprawie nie miała żadnego wpływu na ostateczną treść skarżonego wyroku łącznego.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.