Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 230/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for challenging lower court's sentencing under drug laws.

Numero d'incarto III KK 230/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that the lower courts incorrectly applied drug statutes and failed to recognize lesser weight circumstances due to insufficient reasoning. The court rejected these claims, noting the appellate court thoroughly addressed all arguments and that the defendant's repeated distribution of psychotropic substances to minors negated any claim of lesser weight.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: Cassation is obviously unfounded when the appellate court has fully considered all arguments and the facts support the conviction without error.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal drug trafficking sentencing lesser weight circumstances appellate review standards psychotropic substances distribution obviously unfounded appeal procedural error review motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
rażące naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
Art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
, skazanego za popełnienie przestępstw z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i innych, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn.
Art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
12 k.k., na karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I );2.z art. 62 ust.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 230/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 12 k.k
z art. 12 k.k., na karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I );2.z art.
art. 86 § 1 k.k
85a k.k., art. 86 § 1 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
rażące naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 230/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 4 września 2020 r. sprawy M. Z. , skazanego za popełnienie przestępstw z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i innych, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W., z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt II K (…) postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego M. Z. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

M. Z. wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt II K (…), został skazany za czyny:1.z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., na karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I );2.z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt II);3.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. wymierzono temu oskarżonemu karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt IV);4.uniewinniono oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w pkt III aktu oskarżenia (pkt VII).Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę M.

Z. , Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn.. akt II AKA (…), zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca M. Z., który zaskarżając wyrok w całości, zarzucił:„I. rażące naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niedostateczne i nierzetelne rozważenie wniosków i zarzutów podniesionych w środku odwoławczym skutkujące nieuwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy przemawiających za odmienną kwalifikacją prawną czynów zarzucanych oskarżonemu, jako stanowiących wypadek mniejszej wagi i łagodniejszym wymiarem kary,II. rażące naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego niezasadne zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym, gdzie okoliczności przedmiotowe czynu i elementy podmiotowe dotyczące osoby oskarżonego, pozwalają na zakwalifikowanie czynu z art. 59 ust. 3 ustawy - tj. jako wypadku mniejszej wagi,III. rażące naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego niezasadne zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym, gdzie posiadana przez oskarżonego ilość środków odurzających, która nie była czystą postacią amfetaminy, pozwala zakwalifikować czyn z art. 62 ust. 3 ustawy - tj. jako wypadku mniejszej wagi”.Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w W. i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Rejonowej w A. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego M.

Z. jest oczywiście bezzasadna. Za całkowicie chybiony uznać należy zarzut 1. kasacji odnoszący się do obrazy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 k.p.k. polegającej na dokonaniu nienależytej kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że Sąd Apelacyjny rozważył wszystkie podniesione w apelacji zarzuty zarówno błędu w ustaleniach faktycznych jak i obrazy prawa materialnego. Sąd odwoławczy w sposób wyczerpujący do nich się ustosunkował i uzupełniając w tym zakresie argumentację wykazał, że brak jest podstaw do uznania, że czyny przypisane oskarżonemu, a stanowiące podstawy zarzutów stanowią wypadki mniejszej wagi, chociażby z uwagi na to, że oskarżony udzielał wielokrotnie małoletniemu środków psychotropowych, a więc nie było to incydentalne zdarzenie.

Skarżący w kasacji jedynie powiela te same argumenty co w apelacji ponownie wykazując, że jego zdaniem doszło do błędnej oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów prowadzącej do nieprzyjęcia wypadków mniejszej wagi, co pozwala przyjąć, że kasacja w istocie kwestionuje dokonane w tym zakresie ustalenia faktyczne, co na obecnym etapie postępowania nie jest dopuszczalne. Za takim rozumieniem kasacji przemawia również stawianie w kasacji zarzutów obrazy prawa materialnego, pomimo iż Sąd odwoławczy tych przepisów nie stosował, co powoduje, że pozostałe dwa zarzuty są również całkowicie chybione.Powyższe wskazuje, że Sąd Apelacyjny w (…) rozpatrując niniejszą sprawę nie dopuścił się naruszenia przepisów, o których mowa w kasacji obrońcy skazanego, a analiza całości akt sprawy pozwala stwierdzić, że brak jest również uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.