Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 226/22 Generato dall'IA

Criminal court dismissed cassation regarding civil compensation order in criminal proceedings as proper jurisdiction.

Numero d'incarto III KK 226/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's order for partial compensation to the State. The defense argued that the State Office lacked legal standing to receive compensation and that the order was unexecutable due to administrative law issues. The court ruled that criminal courts have exclusive jurisdiction over criminal liability and that potential administrative errors do not strip them of authority to determine criminal consequences.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 24 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.: Criminal courts retain exclusive jurisdiction over criminal liability and sentencing, and administrative law defects do not constitute absolute grounds for cassation if the criminal judgment is legally sound.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal jurisdiction partial compensation State Office absolute ground cassation appeal falsità in documenti di servizio documenti attendibili mancanza di credibilità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 24 § 1 k.p.k.
art. 24 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 25 § 3 k.p.k.
z art. 25 § 3 k.p.k. poprzez orzeczenie przez sąd powszechny wobec K.
Art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k. obrazę przepisów postępowania tj.
Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
art. 413 § 1 pkt 5 oraz § 2 pkt 2 k.p.k.
Art. 458 k.p.k.
z art. 458 k.p.k. poprzez zasądzenie obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez A.
Art. 523 § 2 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Już na wstępie wskazać należy, że z uwagi na orzeczone wobec skazanych kary i ograniczenia wynikające z art. 523 § 2 k.p.k. w tej sprawie jedynymi dopuszczalnymi podstawami kasacyjnymi były uchybienia określone w art.
art. 297 § 1 k.k
W.skazanych z art. 297 § 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
z dnia 6 maja 2021 r., II K (...) na podstawie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanych, zarzucając:1.na podstawie art. 523 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k
z art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 226/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie K. A. i E. W.skazanych z art. 297 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 czerwca 2022 r., kasacji obrońcy skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 grudnia 2021 r., IX Ka (…) zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 maja 2021 r., II K (...) na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1) oddalić kasacje obrońcy skazanych jako oczywiście bezzasadne;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazaną K. A. oraz skazanego E. W. po połowie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 7 grudnia 2021 r., IX Ka (…), zmienił częściowo wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 maja 2021 r., II K (…), określając, że podmiotem uprawnionym, na rzecz którego orzeczono obowiązek częściowego naprawienia szkody jest Skarb Państwa reprezentowany przez A. w W.; w pozostałej części – skazującej oskarżonych K. A. i E. W. za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i wymierzającej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na okres próby 2 lat z oddaniem oskarżonych w tym czasie pod dozór kuratora oraz grzywny – utrzymał orzeczenie Sądu pierwszej instancji w mocy.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanych, zarzucając:1.na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k. obrazę przepisów postępowania tj. art. 24 § 1 k.p.k. w zw. z art. 25 § 3 k.p.k. poprzez orzeczenie przez sąd powszechny wobec K. A. i E. W. obowiązku częściowego naprawienia szkody poprzez zwrot części dotacji przyznanej K. A. na mocy dwóch Decyzji Kierownika Biura Powiatowego A. w W. z dnia 28 maja 2018r., podczas gdy zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o A. (t.j.

Dz. U. z 2019r., poz. 1505 ze zm.), jeżeli dotacja została udzielona na mocy decyzji administracyjnej zwrot nienależnie lub nadmiernie pobranej dotacji następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a zatem sąd powszechny orzekając o obowiązku naprawienia szkody orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu szczególnego, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k. oraz 2.na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. obrazę przepisów postępowania tj. art. 413 § 1 pkt 5 oraz § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. poprzez zasądzenie obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez A. w W., podczas gdy zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o a., A. posiada osobowość prawną i nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa, a Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania A., a zatem zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca skazanych wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K.

„do ponownego rozpoznania w całości”, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku kompensacyjnym i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Prokurator Rejonowy w W. w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona kasacja jest oczywiście bezzasadna, co pozwalało jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Już na wstępie wskazać należy, że z uwagi na orzeczone wobec skazanych kary i ograniczenia wynikające z art. 523 § 2 k.p.k. w tej sprawie jedynymi dopuszczalnymi podstawami kasacyjnymi były uchybienia określone w art. 439 k.p.k., na których opierają się zresztą postawione w petitum kasacji zarzuty.

Poza zakresem rozpoznania leżą natomiast zawarte w uzasadnieniu kasacji, i nota bene nie znajdujące odzwierciedlenia w jej zarzutach, argumenty skarżącej wskazujące na to, że skazani mieli nie dopuścić się przestępstwa z art. 297 § 1 k.k., a skazanie ich jest błędne (wywody na s. 4-9 uzasadnienia kasacji odnoszące się do wydanych decyzji administracyjnych).Pierwszy zarzut pozbawiony jest jakichkolwiek podstaw. Przedmiotem tej sprawy była odpowiedzialność karna skazanych za zarzucane im przestępstwo określone w art. 297 § 1 k.k. i ewentualnych prawnokarnych konsekwencji popełnienia takiego czynu.

Sprawa ta – par excellence karna ze swej istoty – należy do właściwości sądu powszechnego i żaden z Sądów orzekających w tej sprawie nie dopuścił się obrazy art. 24 § 1 w zw. z art. 25 § 3 k.p.k., która miałaby stanowić uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 3 k.p.k. Ani organy administracji, ani sądy administracyjne, które sprawują kontrolę nad zgodnością z prawem działalności organów administracji (kontrola prawomocnych decyzji administracyjnych i innych czynności) (które zostały przywołane w kasacji jedynie po to, by uzasadnić zarzut odwołujący się do bezwzględnej przyczyny odwoławczej – sądy te przecież nawet nie rozstrzygają spraw administracyjnych!), nie posiadają kompetencji do orzekania w sprawach karnych.

Ta została przyznana przez ustawodawcę jedynie sądom powszechnym. Sam zaś fakt, że określone zachowanie może dawać podstawę do przeprowadzenia postępowania administracyjnego i karnego nie pozbawia sądów karnych jurysdykcji w sprawie o przestępstwo i określenia konsekwencji prawnych związanych z popełnieniem takiego czynu.Drugi zarzut jest także oczywiście bezzasadny. Sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. to także taki stan, gdy co najmniej dwa jego poszczególne rozstrzygnięcia (niezależnie od tego czy prawidłowe i poprawnie sformułowane) pozostają do siebie w takiej relacji, że ich obu naraz nie da się wykonać.

Jeżeli więc nawet wyrok zawiera rozstrzygnięcie, które z powodu jego nieprawidłowości albo niepoprawności w jego sformułowaniu nie nadaje się do wykonania, to taka wadliwość wyroku nie stanowi jeszcze bezwzględnej przesłanki odwoławczej, albowiem nie wynika ze sprzeczności zawartej w tym orzeczeniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2019 r., V KK 534/18). Także, jeżeli w wyniku wyroku Sądu Okręgowego w K. skazani mieliby wykonać obowiązek naprawienia szkody podwójnie, wadliwość orzeczenia w tym zakresie nie stanowiłaby uchybienia o randze bezwzględnej przyczyny odwoławczej, a mogłaby jedynie być rozpoznawana w płaszczyźnie względnej przyczyny odwoławczej w postaci naruszenia prawa materialnego.

Tego rodzaju uchybienie, z uwagi na rodzaj orzeczonych kar i ograniczenia wynikające z art. 523 § 2 k.p.k. pozostać muszą poza jakąkolwiek kontrolą Sądu Najwyższego w tej sprawie. Niezależnie jednak od tego, odnotować jedynie można, że obrońca skazanych wadliwie upatruje w treści rozstrzygnięcia Sądu odwoławczego, podstawy do dwukrotnego wykonania środka kompensacyjnego. A. w W., nawet jeżeli błędnie wskazane przez Sąd jako organ będący statio fisci Skarbu Państwa, nie została wskazana jako beneficjent obowiązku kompensacyjnego, a jedynie podmiot, przy udziale którego obowiązek ten ma być zrealizowany wobec Skarbu Państwa.

Z tych względów kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną, kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążając skazanych po połowie.