Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 223/08 Generato dall'IA

Supreme Court reversed lower court for refunding defense costs to acquitted defendant, correcting fiscal agent identification.

Numero d'incarto III KK 223/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court vacated the Regional Court's order denying a refund of defense costs to an acquitted defendant. The lower court incorrectly identified the Regional Prosecutor's Office as the state fiscal agent, whereas the Regulation of the Minister of Justice clarified that only the District Court holds the budgetary authority for such payments. Consequently, the Supreme Court remanded the case for the Regional Court to re-evaluate the refund order based on the correct fiscal structure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 632 pkt 2 k.p.k.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury: The Regional Prosecutor's Office is not the state fiscal agent entitled to pay defense costs; the District Court serves as the fiscal agent for such reimbursements.

Parole chiave

Generato dall'IA
defense costs refund acquitted defendant state fiscal agent procuratorate structure public prosecution costs budgetary authority remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 632 pkt 2 k.p.k.
procesowego art. 632 pkt 2 k.p.k. polegające na błędnym wskazaniu
§ 27 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i działalności inwestycyjnej sądów powszechnych
art. 233 § 1 k.k
uniewinnionego z art. 233 § 1 k.k.
art. 632 pkt 2 k.p.k
procesowego art. 632 pkt 2 k.p.k.
art. 632 k.p.k
przepisu art. 632 k.p.k., tyle tylko, że błędnie uznał Prokuraturę Rejonową

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 223/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jadwiga ŻywolewskaŁawniczak (przewodniczący)

SSN Andrzej Deptuła (sprawozdawca)

SSN Marian Buliński

Protokolant Małgorzata Żmudka

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Goszczyńskiego

w sprawie J. C.

uniewinnionego z art. 233 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 14 listopada 2008 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego

na niekorzyść J. C.

od postanowienia Sądu Rejonowego w T.

z dnia 18 grudnia 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r.– Sąd Rejonowy w T.

zasądził od Skarbu Państwa – Prokuratury Rejonowej w Ś. kwotę 4.136 zł

na rzecz J. C. (prawomocnie uniewinnionego od stawianych zarzutów w

sprawie sygn. II K 199/04) tytułem zwrotu kosztów obrońcy z wyboru.

Postanowienie to zaskarżył kasacją, wniesioną – jak określono w

petitum – na niekorzyść J. C., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i

mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa

procesowego art. 632 pkt 2 k.p.k. polegające na błędnym wskazaniu

Prokuratury Rejonowej w T., jako organu zobowiązanego w imieniu

Skarbu Państwa do zwrotu J. C. kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru,

w sytuacji, gdy zgodnie z § 27 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego

urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.

U. Nr 169, poz. 1189) prokuratura rejonowa nie jest statio fisci Skarbu

Państwa, który posiadałby własny budżet, w związku z czym nie może

dokonać wypłaty zwrotu kosztów, co czyni orzeczenie niewykonalnym.

W kasacji sformułowano wniosek o uchylenie postanowienia i

przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania

w tym zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja okazała się w pełni zasadną.

Stosownie do art. 632 pkt 2 k.p.k., do jego nowelizacji ustawą z dnia

7 marca 2007 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 539), w procesie z oskarżenia

publicznego, zasadą było, że w razie uniewinnienia oskarżonego lub

umorzenia postępowania, koszty procesu ponosił Skarb Państwa, z

wyjątkiem jednak kosztów występowania w sprawie obrońcy lub

pełnomocnika z wyboru, z tym wszakże, że „w uzasadnionych wypadkach”

sąd mógł przyznać oskarżonemu zwrot kosztów w całości lub w części w

zakresie wynagrodzenia jednego obrońcy z wyboru. Przepis ten został

zakwestionowany w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lipca

2006 r. (SK 21/04, Dz. U. Nr 141, poz. 1013).

Wskazana nowelizacja z 7 marca 2007 r. zmieniła omawiany przepis

i nadała mu jego obecną treść. W obecnie obowiązującym stanie prawnym

zasada zwrotu kosztów związanych z udziałem obrońcy z wyboru, przy

uniewinnieniu oskarżonego lub umorzeniu postępowania w sprawach z

oskarżenia publicznego, jest bezdyskusyjna. Koszty te ponosi Skarb

Państwa (z wyjątkami, o których mowa w pkt 2 ww. przepisu).

Sąd Rejonowy w T. trafnie „odczytał” treść obecnie obowiązującego

przepisu art. 632 k.p.k., tyle tylko, że błędnie uznał Prokuraturę Rejonową

w T. za statio fisci Skarbu Państwa, co zasadnie zarzucone zostało w

kasacji.

Sąd Rejonowy najwyraźniej nie dostrzegł zasad organizacyjnych

jednostek prokuratury, w tym głównie, że jedynie prokuratura okręgowa (a

nie rejonowa) posiada samodzielność finansową i to do jej zadań należy

prowadzenie spraw finansowoksięgowych, związanych z wykonywaniem

budżetu prokuratury okręgowej i podległych jej prokuratur rejonowych. W

tej materii wskazać trzeba na Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z

dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189), ze

szczególnym uwzględnieniem § 27 ust. 1 pkt 1.

W konsekwencji Sąd Rejonowy w T. błędnie uznał, że Prokuratura

Rejonowa w T. posiada własny budżet i jest tym samym statio fisci Skarbu

Państwa.

W rzeczywistości to Sąd Rejonowy w T. jest, w zaistniałym układzie

procesowym,

statio

fisci

Skarbu

państwa

albowiem

w

myśl

Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 stycznia 2008 r. w

sprawie szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i

działalności inwestycyjnej sądów powszechnych (Dz. U. Nr 11, poz. 69) to

prezes sądu rejonowego lub kierownik finansowy sądu jest dysponentem

budżetu trzeciego stopnia.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej

postanowienia.