Supreme Court reversed lower court for refunding defense costs to acquitted defendant, correcting fiscal agent identification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court vacated the Regional Court's order denying a refund of defense costs to an acquitted defendant. The lower court incorrectly identified the Regional Prosecutor's Office as the state fiscal agent, whereas the Regulation of the Minister of Justice clarified that only the District Court holds the budgetary authority for such payments. Consequently, the Supreme Court remanded the case for the Regional Court to re-evaluate the refund order based on the correct fiscal structure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 632 pkt 2 k.p.k.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury: The Regional Prosecutor's Office is not the state fiscal agent entitled to pay defense costs; the District Court serves as the fiscal agent for such reimbursements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 223/08
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jadwiga ŻywolewskaŁawniczak (przewodniczący)
SSN Andrzej Deptuła (sprawozdawca)
SSN Marian Buliński
Protokolant Małgorzata Żmudka
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Goszczyńskiego
w sprawie J. C.
uniewinnionego z art. 233 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 14 listopada 2008 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na niekorzyść J. C.
od postanowienia Sądu Rejonowego w T.
z dnia 18 grudnia 2007 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi
Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r.– Sąd Rejonowy w T.
zasądził od Skarbu Państwa – Prokuratury Rejonowej w Ś. kwotę 4.136 zł
na rzecz J. C. (prawomocnie uniewinnionego od stawianych zarzutów w
sprawie sygn. II K 199/04) tytułem zwrotu kosztów obrońcy z wyboru.
Postanowienie to zaskarżył kasacją, wniesioną – jak określono w
petitum – na niekorzyść J. C., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i
mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa
procesowego art. 632 pkt 2 k.p.k. polegające na błędnym wskazaniu
Prokuratury Rejonowej w T., jako organu zobowiązanego w imieniu
Skarbu Państwa do zwrotu J. C. kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru,
w sytuacji, gdy zgodnie z § 27 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego
urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.
U. Nr 169, poz. 1189) prokuratura rejonowa nie jest statio fisci Skarbu
Państwa, który posiadałby własny budżet, w związku z czym nie może
dokonać wypłaty zwrotu kosztów, co czyni orzeczenie niewykonalnym.
W kasacji sformułowano wniosek o uchylenie postanowienia i
przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania
w tym zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja okazała się w pełni zasadną.
Stosownie do art. 632 pkt 2 k.p.k., do jego nowelizacji ustawą z dnia
7 marca 2007 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 539), w procesie z oskarżenia
publicznego, zasadą było, że w razie uniewinnienia oskarżonego lub
umorzenia postępowania, koszty procesu ponosił Skarb Państwa, z
wyjątkiem jednak kosztów występowania w sprawie obrońcy lub
pełnomocnika z wyboru, z tym wszakże, że „w uzasadnionych wypadkach”
sąd mógł przyznać oskarżonemu zwrot kosztów w całości lub w części w
zakresie wynagrodzenia jednego obrońcy z wyboru. Przepis ten został
zakwestionowany w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lipca
2006 r. (SK 21/04, Dz. U. Nr 141, poz. 1013).
Wskazana nowelizacja z 7 marca 2007 r. zmieniła omawiany przepis
i nadała mu jego obecną treść. W obecnie obowiązującym stanie prawnym
zasada zwrotu kosztów związanych z udziałem obrońcy z wyboru, przy
uniewinnieniu oskarżonego lub umorzeniu postępowania w sprawach z
oskarżenia publicznego, jest bezdyskusyjna. Koszty te ponosi Skarb
Państwa (z wyjątkami, o których mowa w pkt 2 ww. przepisu).
Sąd Rejonowy w T. trafnie „odczytał” treść obecnie obowiązującego
przepisu art. 632 k.p.k., tyle tylko, że błędnie uznał Prokuraturę Rejonową
w T. za statio fisci Skarbu Państwa, co zasadnie zarzucone zostało w
kasacji.
Sąd Rejonowy najwyraźniej nie dostrzegł zasad organizacyjnych
jednostek prokuratury, w tym głównie, że jedynie prokuratura okręgowa (a
nie rejonowa) posiada samodzielność finansową i to do jej zadań należy
prowadzenie spraw finansowoksięgowych, związanych z wykonywaniem
budżetu prokuratury okręgowej i podległych jej prokuratur rejonowych. W
tej materii wskazać trzeba na Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z
dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego powszechnych
jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189), ze
szczególnym uwzględnieniem § 27 ust. 1 pkt 1.
W konsekwencji Sąd Rejonowy w T. błędnie uznał, że Prokuratura
Rejonowa w T. posiada własny budżet i jest tym samym statio fisci Skarbu
Państwa.
W rzeczywistości to Sąd Rejonowy w T. jest, w zaistniałym układzie
procesowym,
statio
fisci
Skarbu
państwa
albowiem
w
myśl
Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 stycznia 2008 r. w
sprawie szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i
działalności inwestycyjnej sądów powszechnych (Dz. U. Nr 11, poz. 69) to
prezes sądu rejonowego lub kierownik finansowy sądu jest dysponentem
budżetu trzeciego stopnia.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej
postanowienia.