Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to clear procedural compliance and lack of material impact.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued procedural violations regarding the assessment of evidence and the clarity of the lower court's reasoning, while the prosecutor supported dismissal. The court found the lower courts had properly addressed all appeals and that any clerical errors in the written justification did not obscure the legal reasoning or affect the outcome.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation is admissible only for specific statutory errors or gross legal violations affecting the judgment; appeals are dismissed as obviously unfounded when the lower court's reasoning is clear, complete, and free of material impact.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 220/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 listopada 2013r., sprawy P. G., skazanego z art. 222 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę, od wyroku Sądu Okręgowego w G., z dnia 31 stycznia 2013r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W., z dnia 6 kwietnia 2012r., p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2012 r., skazał między innymi P. G. za przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. na karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w G., po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. apelacji obrońcy skazanego oraz samego skazanego, utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji, uznając te środki odwoławcze za oczywiście bezzasadne. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k., a także zarzut naruszenia art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Podzielić przy tym w pełni należy stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na kasację.Zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na treść orzeczenia. W sprawie nie sposób jest podzielić stanowiska skarżącego, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie sprostało wymaganiom stawianym w art. 457 § 3 k.p.k., a Sąd odwoławczy nie rozpoznał w pełni środka odwoławczego, do czego zobowiązany był zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k.
W zaskarżonym orzeczeniu w sposób właściwy dokonano kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu pierwszej instancji, a także w sposób wystarczający odniesiono się do wszystkich zarzutów apelacyjnych. Sąd odwoławczy przeprowadzając w trybie art. 452 § 2 k.p.k. dowód z przesłuchania A. F., dokonał jego oceny, co znalazło odzwierciedlenie w treści uzasadnienia jego wyroku. W związku z tym, jeżeli chodzi o tenże aspekt, nie można było doszukiwać się naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. W pozostałym zakresie zarzut naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. skierowany mógł być tylko przeciwko orzeczeniu Sądu a quo, który w pozostałej mierze dokonywał ustaleń faktycznych w sprawie.Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, który omyłkowe zamieszczenie w treści uzasadnienia Sądu pierwszej instancji ustaleń faktycznych niedotyczących niniejszej sprawy wiązał wręcz z burzeniem autorytetu wymiaru sprawiedliwości.
O ile faktem w sprawie jest, że w uzasadnieniu Sądu a quo zawarty został fragment nie odnoszący się do przedmiotowego postępowania (z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że były to ustalenia faktyczne z innej sprawy, omyłkowo zamieszczone w toku sporządzania komputerowej wersji uzasadnienia), o tyle nie można podzielić stanowiska autora kasacji, jakoby fragment ten utrudniał odczytanie treści uzasadnienia dotyczących przedmiotowej sprawy. Zgodzić się w tym miejscu należy z Sądem ad quem, jak i prokuratorem, że kwestionowane uzasadnienie nie zostało sporządzone w sposób nieczytelny.
Sporny fragment stanowi bowiem jeden oddzielny akapit, co do którego nie odniesiono się w żadnej innej części uzasadnienia, co ewidentnie da się zauważyć. Stąd argumentacja Sądu odwoławczego w tym zakresie jawi się jako wyjątkowo trafna i nie wymagająca dodatkowych komentarzy, a pojawienie się w treści tego uzasadnienia tegoż akapitu miało, co już podkreślano, charakter jedynie omyłkowy, który w żaden sposób nie mógł wpłynąć na jasność przekazu Sądu a quo, mając na względzie treść całości uzasadnienia. Nietrafny również w merytorycznym aspekcie okazał się zarzut naruszenia art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.
Powtórzyć można w tym miejscu za prokuratorem, że okoliczności, na które miały być przeprowadzone te dowody, Sąd a quo wziął pod uwagę przy wydawaniu wyroku, a do czego dość szeroko odniesiono się w jego uzasadnieniu. Stąd słusznie uznano, że przeprowadzenie tychże dowodów nie miało w sprawie żadnego znaczenia, co znalazło swój wystarczający wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazany został zwolniony od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.