Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 211/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes drug offense verdict due to retired judge's invalid participation in the ruling.

Numero d'incarto III KK 211/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's drug offense verdict because a retired judge participated in the decision-making process. The original judgment convicted the defendant of possessing a significant amount of cannabis, but the prosecution argued for a more severe charge based on the quantity found. The court ruled that the retired judge, who had lost the right to adjudicate upon reaching age 65, rendered the decision procedurally invalid under the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 69 § 1 u.s.p.: A judgment rendered by a judge who has ceased to hold office due to retirement is void, requiring the case to be remanded for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
invalid judgment retired judge procedural defect Code of Criminal Procedure remand for retrial judicial disqualification drug offense imputazione per reati di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
Trafnie wskazał skarżący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., związanej z udziałem w wydaniu zaskarżonego orzeczenia przez osobę nieuprawnioną do orzekania, a to sędziego X.Y., który przeszedł w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, tj.
Art. 69 § 1 u.s.p.
art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 26 czerwca 2025 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn.
Art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenie oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Art. 70 ust. 4 a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Nadto na podstawie art. 70 ust.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 26 czerwca 2025 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn.
art. 39 pkt 7 k.k
4 a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 39 pkt 7 k.k.
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
Trafnie wskazał skarżący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., związanej z udziałem w wydaniu zaskarżonego orzeczenia przez osobę nieuprawnioną do orzekania, a to sędziego X.Y., który przeszedł w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, tj.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 211/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący)‎SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. K. skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 26 czerwca 2025 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt IX Ka 1452/24, zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 315/24, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego przekazuje Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Jarosław Matras Małgorzata Wąsek-Wiaderek Eugeniusz Wildowicz UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 315/24, Sąd Rejonowy w Kielcach uznał oskarżonego A. K. za winnego występku z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, za którego popełnienie wymierzył mu karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności. Nadto na podstawie art. 70 ust. 4 a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 39 pkt 7 k.k. orzekł wobec oskarżonego A. K. świadczenie pieniężne w wysokości 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Wyrokiem tym rozstrzygnięto również w przedmiocie dowodów rzeczowych, zaliczenia na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w sprawie, a także kosztów sądowych. Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżając powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucił: „obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu poprzez uznanie, że A. K. zachowaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności z treści wydanej opinii z zakresu badań chemicznych, dotyczącej środków odurzających posiadanych przez oskarżonego wynika, iż ujawnione podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych zajmowanych przez A.

K. środki odurzające stanowią ziele konopi innych niż włókniste w ilości 22,269 grama, co pozwala na sporządzenie od 22 do 55 „porcji” handlowych, co przy prawidłowo poczynionych ustaleniach faktycznych pozwala na uznanie i przyjęcie, iż jest to znaczna ilość środków odurzających.” Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie A. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 2 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenie oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Wyrok zaskarżył też obrońca oskarżonego A. K. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność - surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary 10 miesięcy pozbawienia wolności w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa, jakiego dokonał oraz w relacji do celów, jakie kara ta powinna spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania. W oparciu o przedstawiony zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności w wymiarze czterech miesięcy polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, przy uwzględnieniu art. 37 a § 1 kk.

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt IX Ka 1452/24, Sąd Okręgowy w Kielcach zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że „1. w punkcie I przyjmuje, iż posiadana przez oskarżonego A. K. ilość ziela konopi inne niż włókniste stanowi znaczną ilość, przypisany mu czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i na podstawie powołanego przepisu przy zastosowaniu art. 60 § 2, § 6 pkt 3 kk w zw. z art. 34 § 1, § 1a pkt 4 kk i art. 35 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z potrąceniem 10 (dziesięć) procent wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd; 2.w punkcie IV okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie zalicza oskarżonemu A.

K. na poczet wymierzonej mu kary ograniczenia wolności;3.zwalnia oskarżonego A. K. od ponoszenia opłaty należnej Skarbowi Państwa za obie instancje;I.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.”Kasację w tej sprawie wniósł Prokurator Rejonowy Kielce-Zachód w Kielcach. Zaskarżając wyrok na korzyść oskarżonego, zarzucił wydanie wyroku przez osobę nieuprawnioną do orzekania, w osobie sędziego Sądu Okręgowego w Kielcach X.Y., w sytuacji, gdy z dniem ukończenia 65 roku życia, tj. w dniu 12 czerwca 2021 r., wyżej wymieniony sędzia przeszedł w stan spoczynku i z tą chwilą utracił możliwość orzekania.Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Kielcach.

Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. Prezes Sądu Okręgowego w Kielcach, udzielając odpowiedzi na zarządzenie z dnia 17 czerwca 2025 r. sędziego referenta, poinformował, że w związku z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2024 r. sygn. akt III KK 111/24, Minister Sprawiedliwości na podstawie art. 72 w zw. z art. 69 § 1 b zd. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 334) zawiadomił sędziego X.Y., że przeszedł on w stan spoczynku z dniem 20 czerwca 2024 r. Wyżej wymienione pismo doręczono sędziemu w dniu 31 stycznia 2025 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie wskazał skarżący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., związanej z udziałem w wydaniu zaskarżonego orzeczenia przez osobę nieuprawnioną do orzekania, a to sędziego X.Y., który przeszedł w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, tj. w dniu 12 czerwca 2021 r. i z tą datą utracił możliwość orzekania.

W dacie wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w Kielcach, a zatem w dniu 12 grudnia 2024 r. sędzia X.Y. nie był osobą uprawnioną do orzekania. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni aprobuje argumentację prawną odnoszącą się do statusu sędziego X.Y. przedstawioną w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2024 r., III KK 111/24, która zresztą została potwierdzona w kilku kolejnych wyrokach Sądu Najwyższego (por. wyroki z dni:17 września 2024 r., III KK 385/24, 18 grudnia 2024 r., III KK 400/24; 27 maja 2025 r., III KK 196/25).

Istotą tego wywodu jest to, że sędzia X.Y. z racji nie wyrażenia w nieprzywracalnym terminie (terminie wskazanym w art. art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2024 r., poz. 334; dalej - u.s.p.) woli dalszego zajmowania stanowiska sędziego (złożył takie oświadczenie po terminie, dopiero w dniu 30 grudnia 2020 r.), przeszedł z mocy prawa w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, tj. 12 czerwca 2021 r., i w tej materii dalsze postępowanie, inicjowane przez niego co do zaskarżenia uchwały Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Izbą Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego (niezależnie od statusu tej Izby, która to zgodnie z orzecznictwem trybunałów międzynarodowych nie jest sądem przewidzianym przez ustawę; por. np. wyrok ETPC z dnia 8 listopada 2021 r., w sprawie Dolińska – Ficek i Ozimek przeciwko Polsce skargi nr 49868/19 i 57511/19; wyrok ETPC z dnia 23 listopada 2023 r.

Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21; wyrok TSUE z dnia 21 grudnia 2023 r., C-718/21; postanowienie TSUE z dnia 9 kwietnia 2024 r., C-22/22), nie mogło mieć jakiegokolwiek znaczenia. W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego w sprawie III KK 111/24 podstawy prawne takiego poglądu wyraźnie przedstawiono, a skład orzekający w tej sprawie w całości ten wywód podziela i do niego odsyła, nie chcąc go powtarzać (te powody przedstawiono równie szczegółowo w uzasadnieniu wyroku w sprawie o sygn. akt III KK 385/24). Nadmienić trzeba, że niczego w tej kwestii nie zmienia informacja uzyskana w toku obecnego postępowania kasacyjnego, z której wynika, iż pismem z dnia 30 stycznia 2025 r. […] Minister Sprawiedliwości w związku z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt III KK 111/24 zawiadomił sędziego X.Y., iż z dniem 20 czerwca 2024 r. przeszedł on w stan spoczynku Z tych powodów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. [J.J.][a.ł] Jarosław Matras Małgorzata Wąsek-Wiaderek Eugeniusz Wildowicz