Supreme Court quashes conditional dismissal due to defendant's prior intentional crime conviction violating statutory requirements.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's decision to conditionally dismiss criminal proceedings against the defendant. The defendant had been previously convicted of intentional offenses, which the Supreme Court ruled was a mandatory prerequisite for applying the conditional dismissal procedure under Article 66 § 1 of the Criminal Code. Consequently, the lower court's application of the probationary measure was legally invalid and required the case to be remanded for reconsideration with updated data on the defendant's criminal record.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 66 § 1 k.k.; The conditional dismissal of criminal proceedings is impermissible if the offender has been previously convicted of an intentional offense, as this statutory prerequisite must be objectively verified regardless of the court's knowledge.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 199/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)SSN Przemysław KalinowskiProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie P. L. oskarżonego o czyn z art. 278 § 1 i 3 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stronw dniu 21 września 2020 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonegood wyroku Sądu Rejonowego w G.z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania zarzucono P. L., że w dniu 23 lutego 2019 r. o godz. 18:55-19:00 w G., w sklepie R. na terenie Galerii A. przy ul. C., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 4 opakowań perfum (…) o łącznej wartości 619,96 zł na szkodę R. Sp. z o.o. w Ł., przy przyjęciu, że czyn stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. popełnienie czynu z art. 278 § 1 i 3 k.k.Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w G. przyjmując, że podejrzany P. L. swoim zachowaniem opisanym we wniosku prokuratora wyczerpał znamiona występku z art. 278 § 1 i 3 k.k. oraz przyjmując, że wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego podejrzanemu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia me budzą wątpliwości, na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec ww. warunkowo umorzył na roczny okres próby.
Na podstawie art. 67 § 2 k.k. w okresie próby sąd oddał P. L. pod dozór kuratora, a na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w powyższym okresie zobowiązał go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Wyrok zawiera również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu.Od powyższego orzeczenia żadna ze stron nie wywiodła apelacji i w konsekwencji uprawomocniło się ono w dniu 21 sierpnia 2019 r.Od wskazanego wyroku kasację wywiódł Prokurator Generalny, który zaskarżył orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. L. w sytuacji, kiedy w dacie wyrokowania przez sąd I instancji był on prawomocnie skazany za występki z art. 278 § 1 k.k., a zatem nie została spełniona przewidziana w powyższym przepisie przesłanka braku karalności sprawcy za przestępstwo umyślne.Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna.
Zakwestionowane rozstrzygnięcie jest wadliwe w sposób ewidentny, gdyż zapadło z rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego, tj. art. 66 § 1 k.k. Zgodnie z powołaną regulacją sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Z treści przywołanego przepisu jednoznacznie wynika zatem, że podstawowym warunkiem zastosowania analizowanej instytucji probacyjnej jest to, by sprawca w dacie wyrokowania był osobą niekaraną za przestępstwo umyślne. W przedmiotowej sprawie wymóg ten ewidentnie nie został spełniony. Z dokumentów dołączonych do nadzwyczajnego środka zaskarżenia oraz zgromadzonych w toku postępowania kasacyjnego wynika, że w dniu 18 kwietnia 2019 r. Sąd Rejonowy w T., wyrokiem wydanym w sprawie II K (…), skazał P. L. za popełnione w warunkach ciągu przestępstw występki z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 3 k.k. na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 26 kwietnia 2019 r. W tej sytuacji oczywiste jest, że wydanie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wobec P. L. w dniu 13 sierpnia 2019 r. było w świetle art. 66 § 1 k.k. niedopuszczalne, a czyniąc to Sąd Rejonowy w G. dopuścił się rażącej obrazy tej regulacji, co bez wątpienia miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (art. 523 § 1 k.p.k.).Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje przy tym zarówno okoliczność, czy Sąd Rejonowy w G. posiadał wiedzę o skazaniu w sprawie II K (…), jak i nawet to, czy miał obiektywną możliwość jej pozyskania.
Warunek braku karalności za przestępstwo umyślne należy bowiem do stanu obiektywnego i z tego też powodu zaistnienie opisanego wyżej uchybienia jest niezależne od wiedzy sądu rozpoznającego sprawę (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 października 2008 r., V KK 238/08, LEX nr 457948). Nie budzi również wątpliwości, że wydając wyrok sąd powinien dołożyć należytej staranności, aby uzyskać aktualne informacje dotyczące karalności oskarżonego (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 maja 2016 r., III KK 485/15, LEX nr 2048977 i z dnia 1 czerwca 2016 r., V KK 61/16, LEX nr 2048976).W tym stanie rzeczy, konieczność uwzględnienia kasacji i w konsekwencji uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania, nie może wywoływać jakichkolwiek wątpliwości.
Oczywista zasadność nadzwyczajnego środka zaskarżenia umożliwiła przy tym Sądowi Najwyższemu wydanie uzasadnianego orzeczenia na posiedzeniu, bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w G. będzie miał na uwadze aktualne dane o karalności oskarżonego P. L. i zastosuje się do ustawowych ograniczeń warunkujących wydanie określonych rozstrzygnięć o przedmiocie procesu.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.