Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 181/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses suspension requests as procedural defects lack the obviousness required for immediate stay of execution.

Numero d'incarto III KK 181/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense attorneys' requests to suspend the execution of prison sentences pending cassation proceedings. The defendants argued that procedural errors, including improper court composition and severe health issues, caused irreparable harm warranting an immediate stay. The court ruled that such defects are not sufficiently obvious to justify suspending execution without a full trial, noting that health concerns may instead qualify for administrative suspension or deferral mechanisms.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 532 § 1 k.p.k. Suspension of execution is permitted only when procedural defects are so obvious that their existence is evident without detailed analysis, and the execution would cause exceptionally painful and irreversible consequences.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution cassation proceedings obvious procedural defect irreversible consequences health conditions improper court composition prison sentence enforcement motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
T., oparta została zarówno na bezwzględnej przyczynie odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, jak i rażącym naruszeniu przepisów prawa procesowego w postaci:1.art.
Art. 532 § 1 k.p.k.
akt III K 127/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.
Art. 390 § 1 i 2 k.p.k.
C., podniesione zostały zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie:1.art. 390 § 1 i 2 k.p.k. w zw.
Art. 6 k.p.k.
4 k.p.k., art. 6 k.p.k. i w zw.
Art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.
oraz art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. a contrario, art.
art. 189 § 3 k.k
skazanych z art. 189 § 3 k.k.
art. 532 § 1 k.p.k
akt III K 127/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 375 § 2 k.p.k
art. 6 k.p.k
art. 457 § 3 k.p.k
oraz art. 457 § 3 k.p.k.;2.art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22
postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22; postanowienie SN z dnia 9 września 2024 r., II KK 275/24).Wstępna analiza obu kasacji i pism procesowych składanych po ich wywiedzeniu nie wskazuje na zaistnienie tego rodzaju okoliczności.
postanowienie SN z dnia 9 września 2024 r., II KK 275/24
postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22; postanowienie SN z dnia 9 września 2024 r., II KK 275/24).Wstępna analiza obu kasacji i pism procesowych składanych po ich wywiedzeniu nie wskazuje na zaistnienie tego rodzaju okoliczności.
postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23
postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23; postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22).
postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23
postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23; postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22).
postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20
postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23; postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22).
postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22
postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23; postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22).
postanowienie SN z dnia 11 marca 2022 r., III KO 12/22
postanowienie SN z dnia 11 marca 2022 r., III KO 12/22).Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
III KK 645/22
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for tax evasion conviction under Art. 197 § 2 Criminal Code.
II KK 275/24
Supreme Court dismisses defense request to exclude judges from cassation appeal regarding their appointment procedure.
IV KK 281/23
Criminal appeal dismissed as obviously groundless; defendant convicted of theft and other offenses under Polish Criminal Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 181/25 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie A. C. i R. T. skazanych z art. 189 § 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2025 r., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 156/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach, z dnia 17 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 127/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców skazanych A. C. i R. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2023 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 156/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III K 127/20. W pierwszej z nich, wywiedzionej przez obrońcę skazanego A. C., podniesione zostały zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie:1.art. 390 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 375 § 2 k.p.k. i art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k.;2.art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. a contrario, art. 170 § 1a k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k.;3.art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 434 § 1 k.p.k. a contrario i pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.;4.art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 207 § 1 k.p.k. i art. 148 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.;5.art. 7 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.Jednocześnie w treści kasacji obrońca skazanego A.

C. sformułował postulat wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie orzeczonej co do ww. skazanego kary 7 lat pozbawienia wolności, do czasu rozpoznania wniesionej kasacji. Wniosek ten został ponowiony pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. po wznowieniu postępowania kasacyjnego. Obrońca wskazała, że dalsze pozostawanie skazanego w izolacji więziennej powoduje wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla niego skutki z uwagi na oczywiste uchybienia, do których doszło na etapie postępowania drugoinstancyjnego, w tym zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Druga kasacja, złożona przez obrońcę skazanego R. T., oparta została zarówno na bezwzględnej przyczynie odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, jak i rażącym naruszeniu przepisów prawa procesowego w postaci:1.art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k.;2.art. 162 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1a i 2 k.p.k., art. 2 § 1 pkt 1, § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 6 k.p.k. i w zw. z art. 458 k.p.k.;3.art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. i art. 2 § 1 pkt 1, § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 6 k.p.k. i w zw. z art. 458 k.p.k.Także i obrońca skazanego R.

T. w treści kasacji zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Zajęte przez siebie stanowisko uzasadnił długotrwałym pozbawieniem wolności skazanego mimo braku dowodów winy, stanem zdrowia skazanego, który ujawnił się po ostatnim wykonanym badaniu rezonansu magnetycznego, a także brakiem możliwości kontunuowania nauki i podjęcia zatrudnienia, a w konsekwencji pomocy jego rodzicom oraz wujkowi, który wymaga opieki osoby trzeciej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.Jak słusznie zauważyli obrońcy skazanych, w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy ranga zarzutów podniesionych w tym nadzwyczajnym środku zaskarżenia i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22; postanowienie SN z dnia 9 września 2024 r., II KK 275/24).Wstępna analiza obu kasacji i pism procesowych składanych po ich wywiedzeniu nie wskazuje na zaistnienie tego rodzaju okoliczności.

Podniesione przez obrońców skazanych argumenty nie pozwalają na uznanie ewidentnej, niejako „rzucającej się w oczy” wadliwości rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego Krakowie. Wprawdzie skarżący wskazują na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej związanej z nienależytą obsadą sądu ad quem, niemniej jednak awizowane uchybienie nie skutkuje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego automatycznie zaistnieniem przesłanki z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Również pozostałe zarzuty nie są na tyle oczywiste, aby na tym etapie przesądzać o ich zasadności czy niezasadności.

Dotyczą one bowiem wadliwości związanych z kontrolą odwoławczą, a ich ocena wymaga przeprowadzenia szczegółowej i pogłębionej analizy akt sprawy.Co się zaś tyczy sytuacji zdrowotnej, osobistej i rodzinnej R. T., to w orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie zwraca się uwagę, że tego rodzaju okoliczności nie uzasadniają zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. Mogą natomiast stanowić podstawę do skorzystania przez skazanego z instytucji prawa karnego wykonawczego w postaci odroczenia wykonania kary czy przerwy w jej wykonaniu (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 16 sierpnia 2023 r., IV KK 281/23; postanowienie SN z dnia 23 listopada 2023 r., V KK 501/23; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2022 r., III KK 241/22).

Z tych też względów należało stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami orzeczenia. Jednocześnie podkreślić należy, że przedmiotowa decyzja w żadnej mierze nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia co do wniesionych kasacji. Co więcej, nie wyklucza nawet uznania zarzutów postawionych w kasacjach za oczywiście zasadne (zob. postanowienie SN z dnia 11 marca 2022 r., III KO 12/22).Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [J.I.][r.g.]‎