Supreme Court dismisses appeal attacking factual findings as inadmissible under criminal procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the lower court arbitrarily accepted evidence and failed to verify the victim's testimony, violating procedural rights. The court rejected this because cassation reviews legal errors, not factual findings, and the appeal essentially challenged the first-instance court's fact-finding rather than the appellate court's decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 457 § 3 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation proceedings serve to review the appellate court's judgment, not the first-instance court's factual findings; therefore, an attack on factual determinations constitutes an inadmissible challenge to the scope of cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 18/10
POSTANOWIENIE
Dnia 15 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Grzegorczyk
w sprawie A. S.
skazanego z art.197 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
w dniu 15 czerwca 2010 r.
kasacji obrońcy skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w S.
z dnia 6 października 2009 r.,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.
z dnia 16 marca 2009 r.,
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami
sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2009 r. A. S. został
uznany winnym popełnienia w dniach od 4 do 6 lutego 2008 r. wobec E. B.,
pozostającej u niego w ramach rodziny zastępczej, przestępstwa z art. 199 § 1 w
zw. z § 3 i art. 197 § 1 w zw. z art.11 § 2 i art.12 k.k. i skazany za to na karę 3
lat pozbawienia wolności, z zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej przez
okres 10 lat. Po rozpoznaniu apelacji, wniesionych przez prokuratora na
niekorzyść oskarżonego odnośnie kary oraz przez obrońcę z zarzutem błędu w
ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary, Sąd Okręgowy w S.wyrokiem z dnia 6 października 2009 r. - zmienił to orzeczenie jedynie przez
podwyższenie kary do 5 lat pozbawienia wolności, utrzymując go w mocy w
pozostałym zakresie. W kasacji wywiedzionej od wyroku sądu odwoławczego
obrońca skazanego podniosła zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 4,
5, 7, 167, 193, 214, 215, 366, 410, 424 § 1 i 457 § 3 k.p.k., przez
zaakceptowanie poglądu wyrażonego w uzasadnieniu sądu pierwszej instancji,
że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do ustalenia winy
oskarżonego, a materiał ten był oceniony dowolnie, zaniechano weryfikacji
zeznań pokrzywdzonej i nie przeprowadzono dowodów z urzędu, wnosząc o
uchylenie obu wydanych w tym procesie wyroków i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania w pierwszej instancji. W odpowiedzi na tę skargę
prokurator Prokuratury Okręgowej w S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skarga ta jest niezasadna i to w oczywistym stopniu, stąd też jej
rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k. Autorce kasacji
należy przypomnieć, że kasacja służy od wyroku sądu odwoławczego, a nie
sądu pierwszej instancji i że nie wolno w niej kwestionować ustaleń
faktycznych, w tym także pod pozorem rzekomej obrazy prawa. Niestety
skarżąca wysuwając jakoby zarzut obrazy prawa procesowego atakuje w istocie
ustalenia faktyczne i chce poddać je kontroli Sądu Najwyższego, który jednak
jest sądem prawa, a nie faktów. Skarżąca zapomina lub nie pamięta, że apelacja
obrońcy podnosiła jedynie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i
niewspółmierności kary i w tej materii sąd odwoławczy wyjątkowo obszernie i
prawidłowo wypowiedział w uzasadnieniu swego wyroku (k. 533-537). Zarzut
zatem rzekomej obrazy art. 457 § 3 k.p.k. ma się nijak do realiów tej sprawy.
Podnoszona zaś obraza pozostałych, przywołanych w kasacji, przepisów
procesowych, odnosi się do procedowania w pierwszej instancji. To tam
bowiem przeprowadza się - w tym z urzędu - określone dowody i je ocenia, jest
ona tym samym skierowana do wyroku sądu meriti, a nie sądu odwoławczego.
Przy tym nie zarzuca się, aby ten ostatni sąd obraził art. 440 k.p.k., czyli że
mimo potrzeby nie orzekł on poza granicami zarzutów apelacji z uwagi na
rażącą niesprawiedliwość wyroku. Zatem sama Autorka kasacji przyznaje w ten
sposób, że wyrok ten nie jest rażąco niesprawiedliwy, a pamiętać trzeba, że
tylko rażąca obraza prawa i to mogąca istotny wpływ na treść wyroku może być
podstawą kasacji. Treść tej kasacji dowodzi natomiast wyraźnie, że skarżącej
chodzi o zakwestionowanie ustaleń poczynionych w postępowaniu. I tak czyni
się w uzasadnieniu tej skargi, co jednak nie może być przedmiotem
nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił tę kasację jako
oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego - stosownie do art. 636 § 1 w zw.
z art. 518 k.p.k. - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
/tp/