Supreme Court quashes mandatory child support order imposed alongside a fine-only sentence as legally impossible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the portion of the lower court's order mandating child support for the defendant. The defendant was convicted of a non-custodial fine, yet the lower court imposed an alimentary obligation despite the law prohibiting such orders for this specific penalty type. The Court ruled that mandatory child support can only be ordered when a sentence of restricted liberty is pronounced, rendering the lower court's decision legally void.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 34 § 3 k.k.; Art. 72 § 1 pkt 3 k.k.: An alimentary obligation may be imposed as a probationary measure only upon a sentence of restricted liberty; it is legally impossible to order such an obligation when the penalty is a fine alone.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 178/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Andrzej Stępka w sprawie K. T.skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 9 czerwca 2021 r.,kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 listopada 2018 r., sygn. akt II K (…) 1) uchyla pkt II zaskarżonego wyroku nakazowego, 2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w S., wyrokiem nakazowym z dnia 26 listopada 2018 r., II K (…), skazał K.T. za przestępstwo określone w art. 209 § 1 k.k. na karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 40 zł. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 w zw. z art. 34 § 3 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie O.B. Wyrok ten, wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną ze stron, uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2018 r.Kasację od tego wyroku nakazowego wniósł na korzyść skazanego Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k., polegające na orzeczeniu, na podstawie tych przepisów, wobec oskarżonego K.
T., za przypisany mu czyn z art. 209 § 1 k.k., środka probacyjnego w postaci wykonywania ciążącego na oskarżonym obowiązku alimentacyjnego względem małoletniej córki O. B., podczas gdy orzeczenie tego środka probacyjnego w przypadku skazania na karę samoistnej grzywny nie było możliwe. Podnosząc ten zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie pkt. II zaskarżonego wyroku nakazowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Orzeczenie wobec sprawcy przestępstwa jednego z obowiązków probacyjnych, przy wymierzaniu kary nieizolacyjnej, jest możliwe jedynie w razie orzeczenia kary ograniczenia wolności (por. art. 34 § 3 k.k., który zresztą przywołano w pkt.
II wyroku nakazowego jako podstawę nałożenia na oskarżonego obowiązku łożenia na utrzymanie O.B.). Z uwagi na to, że w tej sprawie Sąd Rejonowy skazał oskarżonego na karę grzywny, nałożenie takiego obowiązku było prawnie niemożliwe, co powoduje, że wyrok nakazowy w zaskarżonej części jest dotknięty rażącym naruszeniem art. 72 § 1 pkt 3 w zw. z art. 34 § 3 k.k.Mając na uwadze powyższe, należało uchylić pkt II zaskarżonego wyroku nakazowego. Rozstrzygnięcie takie doprowadza do stanu zgodnego z prawem, co powoduje, że brak jest podstaw do wydawania orzeczenia następczego.