Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because defense failed to cite mandatory statutory grounds for suspended sentences.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defense's cassation appeal without examination, ruling it procedurally inadmissible. The defendant had been sentenced to a suspended prison term, yet the defense failed to cite the specific statutory grounds required for such appeals. Consequently, the court ordered the defendant to bear the costs of the cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A cassation appeal on behalf of the accused for a suspended sentence is inadmissible unless based on a ground listed in Art. 439 § 1 k.p.k.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 155/26 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek po rozpoznaniu w sprawie S. S. skazanej z art. 190 § 1 k.k. in. na posiedzeniu w dniu 7 maja 2026 r. kasacji obrońcy skazanejod wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 19 września 2025 r., sygn. IX Ka 923/25 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Starachowicach z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 976/24 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1. kasację obrońcy skazanej pozostawić bez rozpoznania;
2. obciążyć skazaną kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 976/24, Sąd Rejonowy w Starachowicach uznając oskarżoną S.S. winną popełnienia zarzuconych jej czynów, wyczerpujących dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. wymierzył karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądził od S. S. na rzecz I. K. obowiązek naprawienia szkody. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońcę i oskarżoną. Wyrokiem z 19 września 2025 r., sygn. akt IX Ka 923/25, Sąd Okręgowy w Kielcach zmienił wyrok jedynie w części, poprzez uchylenie orzeczonego obowiązku wykonania środka kompensacyjnego w terminie 3 miesięcy.
Kasację od wyroku złożył obrońca skazanej i zarzucił rozstrzygnięciu:1) rażące naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku, a to:a) obrazę przepisu art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. wynikającą z dowolnej oceny przez sąd II Instancji zeznań świadków M. P. , B. O. oraz M. K. przyjmującej, że są spójne i że cyt. „M. P. i M. K. w sposób stanowczy wskazali, że widzieli oskarżoną w okolicach miejsca zaparkowania samochodu należącego do I. K. i” pomimo, iż z treści tych dowodów nie wynikają takie jednoznaczne stwierdzenia, a ponadto dokonana również ocena, że rozbieżności w treściach tych dowodów osobowych wynikają z różnego sposobu zapamiętywania i odtworzenia zdarzeń nie mieści się w granicach zakreślonych zasadą swobodnej oceny dowodów.b) obrazę art. 433§ 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.k. wynikającą z:- dokonania przez sąd II Instancji niewłaściwej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie II K 972/24 Sądu Rejonowego w Starachowicach przyjmującej, że depozycje M.
P. , B. O. oraz M. K. dotyczyły innych okoliczności i na potrzeby tamtej sprawy zostały przeprowadzone dowody, a w konsekwencji nie mogła być przedmiotem oceny dowodowej, pomimo, iż sąd uznając M. K. za winnego popełnienia dwóch przestępstw z art. 212 § 2 k.k. dokonywał oceny zeznań tych świadków dotyczących zdarzenia z 7 lutego 2024 r. w tym uszkodzenia samochodu osobowego marki H. o nr rej. […] ;- popadnięcia w wewnętrzne sprzeczności w ocenie dopuszczanych przez Sąd Okręgowy w Kielcach dowodów przeprowadzonych w sprawie II K 972/24 Sądu Rejonowego w Starachowicach wynikające stąd, że z jednej strony sąd stwierdza, że dotyczyły one innych okoliczności nie odnoszących się do zarzutu stawianego S. S. , zaś z drugiej strony ocenia te dowody w sposób wyjątkowo dowolny oderwany od treści zeznań pomawiających i całokształtu pozostałego materiału dowodowego bezzasadnie przyjmując, że chodzi wyłącznie o drobne nieścisłości zaniechując koniecznej oceny tych istotnie różniących się dowodów mieszczącej się w granicach określonych w art. 4,7 i 457 § 3 k.p.k., a tym samym sąd nie odniósł się w pełni do zarzutów zawarty w apelacjach oskarżonej i jej obrońcy;1.niewłaściwej oceny zapisów z monitoringu przyjmującej, że ich jakość i zakres były tego rodzaju, że nie można wykluczyć obecności S. S. w miejscu zdarzenia, gdyż chociaż jakość tych nagrań jest niedoskonała to, gdyby w czasie zbliżonym do rzekomego porysowania samochodu H. o nr rej. […] poruszała się w miejscach wskazanych przez ww.
świadków jakakolwiek osoba czy samochód, którym przemieszczali się to sylwetki osób czy pojazdu byłyby zarejestrowane;2.wyciągnięcia niewłaściwych wniosków w następstwie dowolnej oceny zeznań M. K. co do zarzutu określonego w pkt. I aktu oskarżenia jakoby wypowiedziane przez S. S. słowa realizowały groźbę karalną w sytuacji, gdy ten zeznał, że jej nie obawiał się, a co więcej nie wykazał, że w późniejszym okresie doszło do uszkodzenia opon w samochodzie, tym bardziej, że nie ma jakiegokolwiek dowodu, aby wiązać ich z osobą skazanej;1.art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez niedokonanie przez sąd odwoławczy oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie II K 755/24 Sądu Rejonowego w Starachowicach, mimo że akta te zostały ujawnione, a było to konieczne w związku z zarzutami apelacji S. S. i zakresem postępowania dowodowego w tejże sprawie.Autor kasacji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 19 września 2025 r. w sprawie IX Ka 923/25 i wyroku Sądu Rejonowego w Starachowicach z 30 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 976/24 i uniewinnienie S. S. od zarzutów aktu oskarżenia uznając skazanie jako oczywiście niesłuszne.
W odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację obrońcy skazanej jako niedopuszczalną z mocy ustawy należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę, dla dopuszczalności kasacji wniesionej przez strony konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z okoliczności wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
W tym postępowaniu wobec oskarżonej zapadł wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności, jednak warunkowo zawieszono wykonanie tej kary. Respektując więc wskazane powyżej ograniczenia obrońca mógł wnieść kasację tylko w sytuacji dostrzeżenia zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., czego nie uczynił. Tak zredagowaną kasację należało więc pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.Sąd Najwyższy obciążył skazaną kosztami postępowania zgodnie z treścią art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [J.J.][a.ł]