Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 151/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously groundless due to clear expert opinions and lack of new evidence.

Numero d'incarto III KK 151/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the victim's counsel as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The appellant argued that the lower courts violated procedural rules regarding evidence admissibility and the assessment of expert opinions in a traffic accident case. The court rejected these claims, noting that the expert reports were clear, consistent, and sufficiently reasoned without requiring further fact-finding.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Kasacja jest oczywiście bezzasadna, gdy nie ma podstaw do wniosków o naruszenie prawa, a ocena dowodów jest spójna i uzasadniona.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously groundless cassation expert opinion admissibility traffic accident reconstruction procedural error in evidence clear expert report

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 151/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 października 2012 r.,‎sprawy A.
art. 636 § 1 k.p.k.
535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, natomiast oskarżyciela posiłkowa została obciążona kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw.
art. 518 k.p.k.
z art. 518 kpk.Zarzuty tej kasacji, w istocie, sprowadzają się do naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów art.
art. 201 k.p.k.
art. 201 kpk poprzez zaakceptowanie przez Sąd II Instancji, postanowienia Sądu I instancji o oddaleniu wniosków dowodowych oskarżycielki posiłkowej i oskarżyciela publicznego, o dopuszczeniu dowodu w postaci nowej opinii innych biegłych (…), 2) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj.
art. 424 k.p.k.
410 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk (…), 3) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj.
art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 kpk poprzez nienależyte odniesienie się do zarzutu I apelacji w części dotyczącej naruszenia przepisów art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 151/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 października 2012 r.,‎sprawy A. S.‎oskarżonego z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej‎od wyroku Sądu Okręgowego ‎z dnia 10 stycznia 2012 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 22 sierpnia 2011 r., /…/, p o s t a n o w i :ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciąża oskarżycielkę posiłkową M. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., w sprawie /…/, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 22 sierpnia 2011 r., którym A. S., między innymi, uniewinniony został od popełnienia czynu zakwalifikowanego w akcie oskarżenia z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na niekorzyść oskarżonego wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej M. K. i, zarzucając w obszernie sformułowanych wywodach:

„1) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 201 kpk poprzez zaakceptowanie przez Sąd II Instancji, postanowienia Sądu I instancji o oddaleniu wniosków dowodowych oskarżycielki posiłkowej i oskarżyciela publicznego, o dopuszczeniu dowodu w postaci nowej opinii innych biegłych (…), 2) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 kpk w zw. z art. 457 § 3 kpk poprzez nienależyte odniesienie się do zarzutu I apelacji w części dotyczącej naruszenia przepisów art. 7 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 410 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk (…), 3) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 4 kpk i art. 366 § 1 kpk poprzez niewystarczające poczynienie podstawowych ustaleń, zarówno przez Sąd I, jak i II instancji, co do możliwych świadków zdarzenia (…), 4) rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 kpk i art. 457 § 3 kpk przez niezasadne zaakceptowanie przez Sąd odwoławczy powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania wyroku Sądu Rejonowego w mocy (…)”, wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej, w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej M.

K. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, natomiast oskarżyciela posiłkowa została obciążona kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 518 kpk.Zarzuty tej kasacji, w istocie, sprowadzają się do naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów art. 433 § 2 kpk w zw. z art. 457 § 3 kpk wobec nieprzekonującego ustosunkowania się do zarzutów apelacji oskarżycielki posiłkowej, naruszenia przepisu art. 201 kpk wobec zaaprobowania decyzji Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych z zakresu rekonstrukcji przebiegu wypadków drogowych, a także naruszenia przepisów art. 4 kpk i art. 366 § 1 kpk wobec niepodjęcia dalszych czynności, również przez Sąd odwoławczy, w celu ustalenia drugiej osoby, która powiadomiła Pogotowie Ratunkowe o zaistnieniu wypadku.Wobec tego stwierdzić trzeba, że nie można wskazać takich czynności, które miałyby prowadzić do ustalenia tej osoby, co do której nie wiadomo czy w ogóle była świadkiem wypadku, które przebiegł w ciągu dosłownie kilku sekund, w warunkach nocnych i poza obszarem zabudowanym.

Natomiast jeżeli chodzi o opinię biegłych, to w pełni trzeba podzielić stanowisko także Sądu Okręgowego, że opinia sporządzona przez Instytut Genetyki Sądowej w B. jest opinią jasną i pełną, w rozumieniu art. 201 kpk, i, w istocie, po konfrontacji biegłych z Instytutu z biegłym, który wydał pierwszą w tej sprawie opinii, nie było sprzeczności między opinią Instytutu i opinią opracowaną przez W. K. Z obu bowiem opinii wynika, że samochód prowadzony przez oskarżonego tuż przed kolizją z motocyklem poszkodowanych w tym wypadku, poruszał się prawą dla tego kierowcy stroną jezdni, natomiast kierujący motocyklem prowadził wówczas swój pojazd lewą dla niego stroną tej jezdni.

Nie może też budzić wątpliwości ocena sformułowana w tych opiniach co do możliwości uniknięcia przez oskarżonego zderzenia przez wykonanie manewru obronnego przez zjechanie ku prawej dla niego krawędzi jezdni a nawet na prawe pobocze. Nie można bowiem wykluczyć, a dla dokonania takiego ustalenia wystarczyło nawet wykorzystanie jedynie doświadczenia tylko początkującego uczestnika ruchu drogowego i nie były tu niezbędne wiadomości specjalne biegłego, że oskarżony, w tych warunkach drogowych, mógł zorientować się o sposobie przemieszczania się motocyklisty dopiero po wyminięciu przez motocyklistę samochodu jadącego przed oskarżonym, w tym samym co on kierunku.

Wszystkie te kwestie, z należytą starannością, zostały rozważone w uzasadnieniach orzeczeń Sądu Rejonowego oraz Sądu Okręgowego, spełniających wymogi, odpowiednio, art. 424 kpk i art. 457 § 3 kpk, o czym przekonuje staranna i rzetelna lektura obu tych dokumentów. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.